| 1 ܕܒ̈ܒܐ ܕܡܝܬܝܢ ܡܣܪܝܢ ܡܐܢܐ ܕܡܫܚܐ ܒܣܝܡܐ ܝܩܝܪܐ ܡܢ ܚܟܡܬܐ ܘܡܢ ܣܘܓܐܬ ܬܫܒܘܚܬܐ ܣܟܠܘܬܐ ܩܠܝܠ | 1 Μυιαι αποθνησκουσαι καμνουσι το μυρον του μυρεψου να βρωμα, να αναβραζη? και μικρα αφροσυνη ατιμαζει τον εν υποληψει επι σοφια και τιμη. |
| 2 ܠܒܗ ܕܚܟܝܡܐ ܠܝܡܝܢܗ ܘܠܒܗ ܕܣܟܠܐ ܠܣܡܠܗ | 2 Η καρδια του σοφου ειναι εν τη δεξια αυτου? η δε καρδια του αφρονος εν τη αριστερα αυτου. |
| 3 ܘܐܦ ܣܟܠܐ ܡܐ ܕܐܙܠ ܒܐܘܪܚܐ ܠܒܗ ܚܣܝܪ ܘܟܠ ܕܡܬܚܫܒ ܣܟܠܘܬܐ ܗܝ | 3 Και ετι οταν ο αφρων περιπατη εν τη οδω, λειπει συνεσις αυτου και αναγγελλει προς παντας οτι ειναι αφρων. |
| 4 ܐܢ ܪܘܚܐ ܕܫܠܝܛܐ ܬܣܩ ܥܠܝܟ ܐܬܪܟ ܠܐ ܬܫܒܘܩ ܡܛܘܠ ܕܡܪܦܝܘܬܐ ܥܒܕܐ ܚ̈ܛܗܐ ܣ̈ܓܝܐܐ | 4 Εαν το πνευμα του ηγεμονος εγερθη εναντιον σου, μη αφησης τον τοπον σου? διοτι η γλυκυτης καταπαυει αμαρτιας μεγαλας. |
| 5 ܐܝܬ ܒܝܫܬܐ ܕܚܙܝܬ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܐܝܟ ܛܘܥܝܝ ܕܢܦܩܬ ܩܕܡ ܫܠܝܛܐ | 5 Ειναι κακον το οποιον ειδον υπο τον ηλιον, λαθος, λεγω, προερχομενον απο του εξουσιαστου? |
| 6 ܕܝܬܒ ܣܟܠܐ ܒܪܘܡܐ ܥܫܝܢܐ ܘܥܬܝܪ̈ܐ ܒܡܘܟܟܐ ܢܬܒܘܢ | 6 οτι ο αφρων βαλλεται εις μεγαλας αξιας, οι δε πλουσιοι καθηνται εν ταπεινω τοπω. |
| 7 ܚܙܝܬ ܥܒ̈ܕܐ ܥܠ ܪ̈ܟܫܐ ܘܫ̈ܠܝܛܢܐ ܕܡܗܠܟܝܢ ܐܝܟ ܥܒ̈ܕܐ ܥܠ ܐܪܥܐ | 7 Ειδον δουλους εφ' ιππων και αρχοντας περιπατουντας ως δουλους επι της γης. |
| 8 ܕܚܦܪ ܓܘܡܨܐ ܒܗ ܢܦܠ ܘܕܬܪܥ ܣܝܓܐ ܢܟܬܝܘܗܝ ܚܘܝܐ | 8 Οστις σκαπτει λακκον, θελει πεσει εις αυτον? και οστις χαλα φραγμον, οφις θελει δαγκασει αυτον. |
| 9 ܕܡܫܢܐ ܟܐ̈ܦܐ ܢܬܟܐܒ ܒܗܝܢ ܘܕܡܨܠܚ ܩܝܣ̈ܐ ܠܐܐ ܒܗܘܢ | 9 Ο μετακινων λιθους θελει βλαφθη υπ' αυτων? ο σχιζων ξυλα θελει κινδυνευσει εν αυτοις. |
| 10 ܐܢ ܩܗܐ ܦܪܙܠܐ ܘܗܘ ܐ̈ܦܐ ܕܠܚ ܘܩ̈ܛܝܠܐ ܡܣܓܐ ܘܝܘܬܪܢܐ ܠܟܫܝܪ̈ܐ ܚܟܡܬܐ | 10 Εαν ο σιδηρος αμβλυνθη και δεν ακονιση τις την κοψιν αυτου, πρεπει να προσθεση δυναμιν? η σοφια δε ειναι ωφελιμος προς διευθυνσιν. |
| 11 ܘܐܢ ܢܟܬ ܚܘܝܐ ܕܠܐ ܠܘܚܫܬܐ ܠܝܬ ܝܘܬܪܢ ܒܠܚܘܫܐ | 11 Εαν ο οφις δαγκανη χωρις συριγμου, πλην και ο συκοφαντης καλητερος δεν ειναι. |
| 12 ܡ̈ܠܝ ܦܘܡܗ ܕܚܟܝܡܐ ܬܫܒܘܚܬܐ ܘܣ̈ܦܘܬܗ ܕܣܟܠܐ ܡܛܒ̈ܥܢ ܠܗ | 12 Οι λογοι του στοματος του σοφου ειναι χαρις? τα δε χειλη του αφρονος θελουσι καταπιει αυτον. |
| 13 ܪܝܫ ܡ̈ܠܝ ܦܘܡܗ ܣܟܠܘܬܐ ܘܚܪܬܐ ܕܦܘܡܗ ܦܘܪܣܝܐ ܒܝܫܐ | 13 Η αρχη των λογων του στοματος αυτου ειναι αφροσυνη? και το τελος της ομιλιας αυτου κακη μωρια. |
| 14 ܘܣܟܠܐ ܡܣܓܐ ܡ̈ܠܝܢ ܠܐ ܝܕܥ ܒܪܢܫܐ ܡܐ ܕܗܘܐ ܘܡܐ ܕܢܗܘܐ ܡܢ ܒܬܪܗ ܡܢܘ ܡܚܘܐ ܠܗ | 14 Ο αφρων προσετι πληθυνει λογους, ενω ο ανθρωπος δεν εξευρει τι μελλει γενεσθαι? και τις δυναται να απαγγειλη προς αυτον τι θελει εισθαι μετ' αυτον; |
| 15 ܥܡܠܗܘܢ ܕܣ̈ܟܠܐ ܡܠܐܐ ܠܗܘܢ ܡܛܠ ܕܠܐ ܝܕܥܘ ܠܡܐܙܠ ܠܡܕܝܢܬܐ | 15 Ο μοχθος των αφρονων απαυδιζει αυτους, επειδη δεν εξευρουσι να υπαγωσιν εις την πολιν. |
| 16 ܘܝ ܠܟܝ ܡܕܝܢܬܐ ܕܡܠܟܟܝ ܛܠܐ ܘܪ̈ܘܪܒܢܝܟܝ ܒܨܦܪܐ ܐܟܠܝܢ | 16 Ουαι εις σε, γη, της οποιας ο βασιλευς ειναι νεος, και οι αρχοντες σου τρωγουσι το πρωι |
| 17 ܛܘܒܝܟܝ ܡܕܝܢܬܐ ܕܡܠܟܟܝ ܒܪ ܚܐܪ̈ܝܢ ܘܪ̈ܘܪܒܢܝܟܝ ܒܥܕܢܗܘܢ ܐܟܠܝܢ ܒܟܫܝܪܘܬܐ ܘܠܐ ܒܡܫܬܝܐ | 17 Μακαρια συ, γη, της οποιας ο βασιλευς ειναι υιος ευγενων, και οι αρχοντες σου τρωγουσιν εν καιρω προς ενισχυσιν και ουχι προς μεθην |
| 18 ܒܫܦܠܘܬܐ ܢܬܡܟܟ ܬܛܠܝܠܐ ܘܒܫܦܠܘܬ ܐ̈ܝܕܝܐ ܢܕܠܦ ܒܝܬܐ | 18 Δια την πολλην οκνηριαν πιπτει η στεγασις? και δια την αργιαν των χειρων σταλαζει η οικια. |
| 19 ܠܚܕܘܬܐ ܥܒܝܕܝܢ ܠܚܡܐ ܘܚܡܪܐ ܘܡܫܚܐ ܕܢܚܕܘܢ ܠܚ̈ܝܐ ܘܟܣܦܐ ܡܡܟܟ ܘܡܛܥܐ ܠܗܘܢ ܒܟܠ | 19 Δι' ευθυμιαν καμνουσι συμποσια, και ο οινος ευφραινει τους ζωντας? το δε αργυριον αποκρινεται εις παντα. |
| 20 ܘܐܦ ܒܡܕܥܟ ܠܡܠܟܐ ܠܐ ܬܨܚܐ ܘܒܩܝܛܘܢ ܡܫܟܒܟ ܠܐ ܬܨܚܐ ܠܥܬܝܪܐ ܡܛܘܠ ܕܥܘܦܐ ܕܫܡܝܐ ܢܘܒܠ ܩܠܟ ܘܡܪܐ ܥܘܦܐ ܢܚܘܐ ܦܬ̈ܓܡܝܟ | 20 Μη καταρασθης τον βασιλεα μηδε εν τη διανοια σου? και μη καταρασθης τον πλουσιον εν τω ταμειω του κοιτωνος σου? διοτι πτηνον του ουρανου θελει φερει την φωνην, και το εχον τας πτερυγας θελει αναγγειλει το πραγμα. |
