| 1 ܘܒܝܘܡܐ ܬܠܝܬܝܐ܆ ܠܒ̣ܫܬ ܐܣܬܝܪ ܠܒܘܫܐ ܕܡܠܟܘܬܐ܆ ܘܩ̇ܡܬ ܒܕܪܬܐ ܓܘܝܬܐ ܕܒܝܬ ܡ̇ܠܟܐ܇ ܠܘܩ̣ܒܠ ܒܝܬ ܡ̇ܠܟܐ. ܘܡ̇ܠܟܐ ܝܬ̇ܒ ܗܘܐ ܥܠ ܟܘܪܣܝܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܠܘܩܒܠ ܬܪܥܐ ܕܒܝܬܐ. | 1 Die autem tertio induta est Esther regalibus vestimentis, et stetit in atrio domus regiæ, quod erat interius, contra basilicam regis : at ille sedebat super solium suum in consistorio palatii contra ostium domus. |
| 2 ܘܟܕ ܚܙܗ̇ ܡ̇ܠܟܐ ܠܐܣܬܝܪ ܡܠܟܬܐ ܕܩܝܡܐ ܒܕܪܬܐ܆ܫܩ̣ܠܬ ܚܣܕܐ ܩܕܡܘܗܝ. ܘܐܘܫܛ ܡ̇ܠܟܐ ܥܠ ܐܣܬܝܪ ܫܒܛܐ ܕܕܗܒܐ ܕܒܐܝܕܗ. ܘܩܪ̣ܒܬ ܐܣܬܝܪ܆ ܘܐܚܕܬ ܒܪܝܫܗ ܕܫܒܛܐ ܕܕܗܒܐ. | 2 Cumque vidisset Esther reginam stantem, placuit oculis ejus, et extendit contra eam virgam auream, quam tenebat manu : quæ accedens, osculata est summitatem virgæ ejus. |
| 3 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ ܡ̇ܠܟܐ. ܡܐ ܠܟܝ ܐܣܬܝܪ ܡܠܟܬܐ. ܘܡܢܐ ܗܝ ܒܥܘܬܟܝ. ܥܕܡܐ ܠܦܠܓܗ̇ ܕܡܠܟܘܬܐ ܬܬܝܗܒ ܠܟܝ. | 3 Dixitque ad eam rex : Quid vis, Esther regina ? quæ est petitio tua ? etiam si dimidiam partem regni petieris, dabitur tibi. |
| 4 ܘܐܡ̣ܪܬ ܐܣܬܝܪ. ܐܢ ܥܠ ܡ̇ܠܟܐ ܫܦܝܪ܆ ܢܐܬܐ ܡ̇ܠܟܐ ܘܗ̇ܡܢ܆ ܠܡܫ̣ܬܝܐ ܕܥ̇ܒܕ̣ܬ ܠܗ. | 4 At illa respondit : Si regi placet, obsecro ut venias ad me hodie, et Aman tecum, ad convivium quod paravi. |
| 5 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܒܥܓܠ ܚܙܘ ܠܗܡܢ܆ ܢܥܒܕ ܐܝܟ ܕܐܡܪܐ ܐܣܬܝܪ. ܘܐ̣ܬܐ ܡ̇ܠܟܐ ܘܗ̇ܡܢ ܠܡܫܬܝܐ. | 5 Statimque rex : Vocate, inquit, cito Aman ut Esther obediat voluntati. Venerunt itaque rex et Aman ad convivium, quod eis regina paraverat. |
| 6 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܠܐܣܬܝܪ̣ ܒܡܫܬܝܐ ܕܚܡܪܐ. ܡܢܐ ܗܝ ܫܐܠܬܟܝ ܬܬܝܗܒ ܠܟܝ. ܘܡܢܐ ܗܝ ܒܥܘܬܟܝ ܥܕܡܐ ܠܦܠܓܗ̇ ܕܡܠܟܘܬܐ ܬܬܝܗܒ ܠܟܝ. | 6 Dixitque ei rex, postquam vinum biberat abundanter : Quid petis ut detur tibi ? et pro qua re postulas ? etiam si dimidiam partem regni mei petieris, impetrabis. |
| 7 ܘܥܢܬ ܐܣܬܝܪ̣ ܘܐܡ̣ܪܬ. ܫܐܠܬܝ ܘܒܥܘܬܝ܆ | 7 Cui respondit Esther : Petitio mea, et preces sunt istæ : |
| 8 ܐܢ ܐܫ̇ܟܚܬ ܪ̈ܚ̣ܡܐ ܒܥܝ̈ܢܝܟ ܡ̇ܠܟܐ܆ ܘܐܢ ܥܠܝܟ ܡ̇ܠܟܐ ܫܦܝܪ܆ ܕܬܬܠ ܠܝ ܫܐܠܬܝ. ܘܬܥܒܕ ܠܝ ܒܥܘܬܝ̣ ܢܐ̇ܬܐ ܡ̇ܠܟܐ ܘܗܡܢ ܠܡܫܬܝܐ܆ ܕܐܥܒܕ ܠܗܘܢ ܡܚ̣ܪ ܐܝܟ ܦܬܓܡܐ ܕܡܠܟܐ. | 8 si inveni in conspectu regis gratiam, et si regi placet ut det mihi quod postulo, et meam impleat petitionem : veniat rex et Aman ad convivium quod paravi eis, et cras aperiam regi voluntatem meam.
|
| 9 ܘܢܦ̣ܩ ܗܡܢ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܚܕܐ ܘܦܨܝܚ ܒܠܒܗ. ܘܟܕ ܚܙܝ ܗܡܢ ܠܡ̇ܘܪܕܟܝ ܕܝ̇ܬܒ ܒܬܪܥܐ ܕܡܠܟܐ̣: ܘܠܐ ܩܡ ܘܠܐ ܐܬܬܙܝܥ ܡܢܗ܆ ܐܬܡܠܝ ܗܡܢ ܚܡܬܐ ܥܠ ܡܘܪܕܟܝ܆ | 9 Egressus est itaque illo die Aman lætus et alacer. Cumque vidisset Mardochæum sedentem ante fores palatii, et non solum non assurrexisse sibi, sed nec motum quidem de loco sessionis suæ, indignatus est valde : |
| 10 ܘܐܬܬܦܝܪ ܗܡ̣ܢ ܘܐ̣ܙܠ ܠܒܝܬܗ. ܘܫ̇ܕܪ ܐܢܬܝ ܠܟܠܗܘܢ ܪ̈ܚ̇ܡܘܗܝ. ܘܠܙܪܫ ܐܢܬܬܗ. | 10 et dissimulata ira reversus in domum suam, convocavit ad se amicos suos, et Zares uxorem suam, |
| 11 ܘܐܫܬܥܝ ܠܗܘܢ ܗܡܢ ܐܝܩܪܐ ܕܥܘܬܪܗ ܘܣܘܓܐܐ ܕܒܢܘ̈ܗܝ. ܘܐܘܪܒܗ ܡ̇ܠܟܐ ܘܐܪܝܡܗ ܥܠ ܪ̈ܘܪܒܢܐ ܘܥܠ ܥܒ̈ܕܝ ܡ̇ܠܟܐ. | 11 et exposuit illis magnitudinem divitiarum suarum, filiorumque turbam, et quanta eum gloria super omnes principes et servos suos rex elevasset. |
| 12 ܘܐܡ̣ܪ ܗܡܢ. ܘܐܦܠܐ ܠܐܢܫ ܐܥ̣ܠܬ ܐܣܬܝܪ ܠܡܫܬܝܐ ܥܡ ܡ̇ܠܟܐ܆ ܐܠܐ ܐܢ ܠܝ. ܘܐܦ ܡܚܪ ܡ̇ܙܡܢ ܐܢܐ ܠܗ̇ ܥܡ ܡ̇ܠܟܐ. | 12 Et post hæc ait : Regina quoque Esther nullum alium vocavit ad convivium cum rege præter me : apud quam etiam cras cum rege pransurus sum. |
| 13 ܘܗܢܐ ܟܘܠܗ ܠܐ ܫ̇ܘܐ ܠܝ܇ ܒܟܠ ܫܥܬܐ ܕܚ̇ܙܐ ܐܢܐ ܠܗ ܠܡܘܪܕܟܝ ܝܗܘܕܝܐ ܕܝܬ̇ܒ ܒܬܪܥܐ ܕܡ̇ܠܟܐ . | 13 Et cum hæc omnia habeam, nihil me habere puto, quamdiu videro Mardochæum Judæum sedentem ante fores regias. |
| 14 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ ܙܪܫ ܐܢܬܬܗ. ܘܟܘܠܗܘܢ ܪ̈ܚ̇ܡܘܗܝ. ܢܥܒܕܘܢ ܩܝܣܐ. ܕܪܘ̣ܡܗ ܚܡܫܝܢ ܐܡ̈ܝܢ܆ ܘܒܨܦܪܐ ܐܡ̣ܪ ܠܡ̇ܠܟܐ܆ ܘܢܬܠܘܢܝܗܝ ܠܡܘܪܕܟܝ ܥܠܘܗܝ. ܘܥܘܠ ܠܡܫܬܝܐ ܥܡ ܡ̇ܠܟܐ ܟܕ ܚ̇ܕܐ ܐܢܬ. ܘܫܦ̣ܪܬ ܡܠܬܐ ܒܥܝܢܘ̈ܗܝ ܕܗܡܢ ܛܒ. ܘܥ̣ܒܕ ܩܝܣܐ. | 14 Responderuntque ei Zares uxor ejus, et ceteri amici : Jube parari excelsam trabem, habentem altitudinis quinquaginta cubitos, et dic mane regi ut appendatur super eam Mardochæus, et sic ibis cum rege lætus ad convivium. Placuit ei consilium, et jussit excelsam parari crucem. |
