| 1 Então Tobias deu um suspiro e começou a orar com lágrimas, | 1 Et contristatus animo et suspirans ploravi et coepi orare cum gemitibus: |
| 2 dizendo: Tu és justo, Senhor, todos os teus juízos são justos, todos os teus caminhos são misericórdia, verdade e justiça. | 2 “ Iustus es, Domine, et omnia opera tua iusta sunt, et omnes viae tuaemisericordia et veritas, et tu iudicas saeculum. |
| 3 Agora, pois, Senhor, lembra-te de mim, não tomes vingança dos meus pecados, não te lembres dos meus delitos nem dos de meus pais. | 3 Et nunc, Domine, memor estomei et respice in me; ne vindictam sumas de me pro peccatis meis et proneglegentiis meis et parentum meorum, quibus peccaverunt ante te, |
| 4 Porque não obedecemos aos teus preceitos, por isso fomos entregues ao saque, ao cativeiro e à morte, e tornamo-nos objecto de riso e opróbrio para todas as nações, por entre as quais nos espaIhaste. | 4 quoniam nonoboedivimus praeceptis tuis, et tradidisti nos in direptionem et captivitatem etmortem et in parabolam et fabulam et improperium in omnibus nationibus, in quasnos dispersisti. |
| 5 Agora, Senhor, os teus castigos são grandes, porque nós não procedemos segundo os teus preceitos, não andámos sinceramente na tua presença. | 5 Et nunc multa sunt iudicia tua vera, quae de me exigas propeccatis meis et parentum meorum, quia non egimus secundum praecepta tua et nonambulavimus sinceriter coram te. |
| 6 Senhor, trata-me segundo a tua vontade, mas manda que o meu espírito seja recebido em paz, porque é melhor para mim morrer do que viver. | 6 Et nunc secundum quod tibi placet fac mecumet praecipe recipi spiritum meum, ut dimittar a facie terrae et fiam terra, quiaexpedit mihi mori magis quam vivere, quoniam improperia falsa audivi, ettristitia multa est in me. Praecipe, Domine, ut dimittar ab hac necessitate, etdimitte me in locum aeternum et noli avertere a me faciem tuam, Domine, quiaexpedit mihi mori magis quam videre tantam necessitatem in vita mea, et neimproperia audiam ”.
|
| 7 Naquele mesmo dia aconteceu que Sara, filha de Raguel, que estava em Ecbatana, cidade dos Medos, ouviu-se ultrajar por uma das criadas de seu pai, | 7 Eadem die contigit Sarae filiae Raguel, qui erat Ecbatanis Mediae, ut et ipsaaudiret improperia ab una ex ancillis patris sui, |
| 8 porque tinha sido casada com sete maridos, e um demônio chamado Asmodeu os tinha morto, quando eles se aproximavam dela. | 8 quoniam tradita erat virisseptem, et Asmodeus daemonium nequissimum occidebat eos, antequam cum illafierent, sicut est solitum mulieribus. Et dixit illi ancilla: “ Tu es, quaesuffocas viros tuos! Ecce, iam tradita es viris septem, et nemine eorum fruitaes. |
| 9 Tendo Sara repreendido a criada por uma falta qualquer, ela respondeu-lhe: Não vejamos nós jamais sobre a terra filho nem filha nascida de ti, ó assassina dos teus maridos! | 9 Quid nos flagellas causa virorum tuorum, quia mortui sunt? Vade cum illis,nec ex te videamus filium aut filiam in perpetuum ”. |
| 10 Porventura queres tu também matar-me a mim, como já mataste sete maridos? A estas palavras subiu Sara ao quarto mais alto da sua casa e durante três dias e três noites não comeu nem bebeu. | 10 In illa diecontristata est animo puella et lacrimata est et ascendens in superiorem locumpatris sui voluit laqueo se suspendere. Et cogitavit iterum et dixit: “ Neforte improperent patri meo et dicant: “Unicam habuisti filiam carissimam, ethaec laqueo se suspendit ex malis”; et deducam senectam patris mei cumtristitia ad inferos. Utilius mihi est non me laqueo suspendere, sed deprecariDominum, ut moriar et iam improperia non audiam in vita mea ”. |
| 11 Perseverando em oração, pedia a Deus com lágrimas, que a livrasse deste opróbrio. | 11 Eodemtempore, porrectis manibus ad fenestram, deprecata est et dixit: “ Benedictuses, Domine, Deus misericors, et benedictum est nomen tuum sanctum et honorabilein saecula. Benedicant tibi omnia opera tua in aeternum. |
| 12 Ao terceiro dia, acabou a oração bendizendo o Senhor, assim: | 12 Et nunc, Domine, adte faciem meam et oculos meos direxi. |
| 13 Bendito é o teu nome, ó Deus de nossos pais, que, depois de te irares, usas de misericórdia, e no tempo da aflição perdoas os pecados aos que te invocam. | 13 Iube me dimitti desuper terram, et neaudiam iam improperia. |
| 14 Para ti, Senhor, volto a minha face, para ti dirijo os meus olhos. | 14 Tu scis, Domine, quoniam munda sum ab omni immunditiaviri |
| 15 Peço-te, Senhor, que me livres do laço desta ignomínia, ou que, ao menos, me tires do cimo da terra. | 15 et non coinquinavi nomen meum neque nomen patris mei in terracaptivitatis meae. Unica sum patri meo, et non habet alium filium, qui possideathereditatem illius, neque frater est illi proximus neque propinquus illi, utcustodiam me illi uxorem. Iam perierunt mihi septem, et ut quid mihi adhucvivere? Et si non tibi videtur, Domine, occidere me, impera, ut respiciatur inme et misereatur mei, et ne iam improperium audiam ”.
|
| 16 Tu sabes, Senhor, que eu nunca desejei (ilicitamente) nenhum homem, que conservei a minha alma pura de toda a concupiscência. | 16 In ipso tempore exaudita est oratio amborum in conspectu claritatis Dei, |
| 17 Nunca acompanhei com gente licenciosa, nem tive comércio com os que se portam com leviandade. | 17 et missus est Raphael angelus sanare duos, Thobin desquamare ab albuginibusoculorum eius, ut videret oculis lumen Dei, et Saram filiam Raguel dare Thobiaefilio Thobis uxorem, et colligare Asmodeum daemonium nequissimum, quoniamThobiae contigit possidere eam prae omnibus, qui volebant accipere eam. In illotempore reversus est Thobi de atrio in domum suam; et Sara filia Ragueldescendit et ipsa de loco superiori.
|
| 18 Consenti em tomar marido por teu temor, e não por paixão. | |
| 19 Ou eu fui indigna deles, ou porventura eles não foram dignos de mim; talvez me tenhas reservado para outro marido (da minha mesma tribo de Neftali). | |
| 20 Não está ao alcance dos homens (perscrutar) os teus desígnios. | |
| 21 Todavia todo o que te rende culto tem por certo que a sua vida, se for provada, será coroada; se for atribulada, será livre; se for castigada, poderá acolher-se à tua misericórdia. | |
| 22 Com efeito, tu não te deleitas com a nossa perdição: depois da tormenta, dás a bonança, depois das lágrimas e suspiros, infundes a alegria. | |
| 23 Seja o teu nome, ó Deus de Israel, bendito pelos séculos. | |
| 24 Foram ouvidas, ao mesmo tempo, as orações de ambos, diante da majestade do sumo Deus. | |
| 25 Rafael, santo anjo do Senhor, foi enviado para curar Tobias e Sara, cujas orações tinham sido apresentadas simultaneamente diante do Senhor. | |