Livro de Tobias 3
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Matos Soares | VULGATA |
|---|---|
| 1 Então Tobias deu um suspiro e começou a orar com lágrimas, | 1 Tunc Tobias ingemuit, et cœpit orare cum lacrimis, |
| 2 dizendo: Tu és justo, Senhor, todos os teus juízos são justos, todos os teus caminhos são misericórdia, verdade e justiça. | 2 dicens : Justus es, Domine, et omnia judicia tua justa sunt, et omnes viæ tuæ, misericordia, et veritas, et judicium. |
| 3 Agora, pois, Senhor, lembra-te de mim, não tomes vingança dos meus pecados, não te lembres dos meus delitos nem dos de meus pais. | 3 Et nunc Domine, memor esto mei, et ne vindictam sumas de peccatis meis, neque reminiscaris delicta mea, vel parentum meorum. |
| 4 Porque não obedecemos aos teus preceitos, por isso fomos entregues ao saque, ao cativeiro e à morte, e tornamo-nos objecto de riso e opróbrio para todas as nações, por entre as quais nos espaIhaste. | 4 Quoniam non obedivimus præceptis tuis, ideo traditi sumus in direptionem, et captivitatem, et mortem, et in fabulam, et in improperium omnibus nationibus in quibus dispersisti nos. |
| 5 Agora, Senhor, os teus castigos são grandes, porque nós não procedemos segundo os teus preceitos, não andámos sinceramente na tua presença. | 5 Et nunc Domine, magna judicia tua, quia non egimus secundum præcepta tua, et non ambulavimus sinceriter coram te. |
| 6 Senhor, trata-me segundo a tua vontade, mas manda que o meu espírito seja recebido em paz, porque é melhor para mim morrer do que viver. | 6 Et nunc Domine, secundum voluntatem tuam fac mecum, et præcipe in pace recipi spiritum meum : expedit enim mihi mori magis quam vivere. |
| 7 Naquele mesmo dia aconteceu que Sara, filha de Raguel, que estava em Ecbatana, cidade dos Medos, ouviu-se ultrajar por uma das criadas de seu pai, | 7 Eadem itaque die, contigit ut Sara filia Raguelis in Rages civitate Medorum et ipsa audiret improperium ab una ex ancillis patris sui, |
| 8 porque tinha sido casada com sete maridos, e um demônio chamado Asmodeu os tinha morto, quando eles se aproximavam dela. | 8 quoniam tradita fuerat septem viris, et dæmonium nomine Asmodæus occiderat eos, mox ut ingressi fuissent ad eam. |
| 9 Tendo Sara repreendido a criada por uma falta qualquer, ela respondeu-lhe: Não vejamos nós jamais sobre a terra filho nem filha nascida de ti, ó assassina dos teus maridos! | 9 Ergo cum pro culpa sua increparet puellam, respondit ei, dicens : Amplius ex te non videamus filium aut filiam super terram, interfectrix virorum tuorum. |
| 10 Porventura queres tu também matar-me a mim, como já mataste sete maridos? A estas palavras subiu Sara ao quarto mais alto da sua casa e durante três dias e três noites não comeu nem bebeu. | 10 Numquid et occidere me vis, sicut jam occidisti septem viros ? Ad hanc vocem perrexit in superius cubiculum domus suæ : et tribus diebus, et tribus noctibus non manducavit, neque bibit : |
| 11 Perseverando em oração, pedia a Deus com lágrimas, que a livrasse deste opróbrio. | 11 sed in oratione persistens cum lacrimis deprecabatur Deum, ut ab isto improperio liberaret eam. |
| 12 Ao terceiro dia, acabou a oração bendizendo o Senhor, assim: | 12 Factum est autem die tertia, dum compleret orationem, benedicens Dominum |
| 13 Bendito é o teu nome, ó Deus de nossos pais, que, depois de te irares, usas de misericórdia, e no tempo da aflição perdoas os pecados aos que te invocam. | 13 dixit : Benedictum est nomen tuum, Deus patrum nostrorum : qui cum iratus fueris, misericordiam facies, et in tempore tribulationis peccata dimittis his qui invocant te. |
| 14 Para ti, Senhor, volto a minha face, para ti dirijo os meus olhos. | 14 Ad te, Domine, faciem meam converto ; ad te oculos meos dirigo. |
| 15 Peço-te, Senhor, que me livres do laço desta ignomínia, ou que, ao menos, me tires do cimo da terra. | 15 Peto, Domine, ut de vinculo improperii hujus absolvas me, aut certe desuper terram eripias me. |
| 16 Tu sabes, Senhor, que eu nunca desejei (ilicitamente) nenhum homem, que conservei a minha alma pura de toda a concupiscência. | 16 Tu scis, Domine, quia numquam concupivi virum, et mundam servavi animam meam ab omni concupiscentia. |
| 17 Nunca acompanhei com gente licenciosa, nem tive comércio com os que se portam com leviandade. | 17 Numquam cum ludentibus miscui me, neque cum his qui in levitate ambulant, participem me præbui. |
| 18 Consenti em tomar marido por teu temor, e não por paixão. | 18 Virum autem cum timore tuo, non cum libidine mea, consensi suscipere. |
| 19 Ou eu fui indigna deles, ou porventura eles não foram dignos de mim; talvez me tenhas reservado para outro marido (da minha mesma tribo de Neftali). | 19 Et, aut ego indigna fui illis, aut illi forsitan me non fuerunt digni, quia forsitan viro alii conservasti me. |
| 20 Não está ao alcance dos homens (perscrutar) os teus desígnios. | 20 Non est enim in hominis potestate consilium tuum. |
| 21 Todavia todo o que te rende culto tem por certo que a sua vida, se for provada, será coroada; se for atribulada, será livre; se for castigada, poderá acolher-se à tua misericórdia. | 21 Hoc autem pro certo habet omnis qui te colit : quod vita ejus, si in probatione fuerit, coronabitur ; si autem in tribulatione fuerit, liberabitur ; et si in correptione fuerit, ad misericordiam tuam venire licebit. |
| 22 Com efeito, tu não te deleitas com a nossa perdição: depois da tormenta, dás a bonança, depois das lágrimas e suspiros, infundes a alegria. | 22 Non enim delectaris in perditionibus nostris : quia post tempestatem tranquillum facis, et post lacrimationem et fletum, exultationem infundis. |
| 23 Seja o teu nome, ó Deus de Israel, bendito pelos séculos. | 23 Sit nomen tuum, Deus Israël, benedictum in sæcula. |
| 24 Foram ouvidas, ao mesmo tempo, as orações de ambos, diante da majestade do sumo Deus. | 24 In illo tempore exauditæ sunt preces amborum in conspectu gloriæ summi Dei : |
| 25 Rafael, santo anjo do Senhor, foi enviado para curar Tobias e Sara, cujas orações tinham sido apresentadas simultaneamente diante do Senhor. | 25 et missus est angelus Domini sanctus Raphaël ut curaret eos ambos, quorum uno tempore sunt orationes in conspectu Domini recitatæ. |