Ewangelia wg św. Łukasza 20

Torna indietro

Tysiąclecia	Sacra Bibbia Garofalo
¹ Pewnego dnia, kiedy nauczał lud w świątyni i głosił Dobrą Nowinę, podeszli arcykapłani i uczeni w Piśmie wraz ze starszymi	¹ E avvenne, in uno di quei giorni, che mentr’egli insegnava al popolo nel tempio ed annunziava la buona novella, sopraggiunsero i gran sacerdoti e gli scribi, con gli anziani,
² i zapytali Go: Powiedz nam, jakim prawem to czynisz albo kto Ci dał tę władzę?	² e si rivolsero a lui dicendo: «Di’ a noi: con quale autorità fai questo, o chi ti diede tale autorità?»
³ Odpowiedział im: Ja też zadam wam pytanie. Powiedzcie Mi:	³ Egli rispose: «Vi farò anchio una domanda: ditemi,
⁴ Czy chrzest Janowy pochodził z nieba, czy też od ludzi?	⁴ il battesimo di Giovanni veniva dal cielo o dagli uomini?»
⁵ Oni zastanawiali się i mówili między sobą: Jeśli powiemy: z nieba, zarzuci nam: Dlaczego nie uwierzyliście mu?	⁵ Ma quelli fecero fra loro questo ragionamento: «Se rispondiamo: “Dal cielo”, dirà: “Perché non gli avete creduto?”.
⁶ A jeśli powiemy: Od ludzi, cały lud nas ukamienuje, bo jest przekonany, że Jan był prorokiem.	⁶ Se rispondiamo: “Dagli uomini”, tutto il popolo ci lapiderà, perché è persuaso che Giovanni era un profeta».
⁷ Odpowiedzieli więc, że nie wiedzą, skąd pochodził.	⁷ E risposero di non sapere da dove veniva.
⁸ Wtedy Jezus im rzekł: To i Ja wam nie powiem, jakim prawem to czynię.	⁸ E Gesù disse loro: «Nemmeno io vi dico con quale autorità faccio questo».
⁹ I zaczął mówić do ludu tę przypowieść: Pewien człowiek założył winnicę, oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał na dłuższy czas.	⁹ Si mise poi a dire al popolo questa parabola: «Un uomo piantò una vigna, poi l’affidò a dei vignaioli e andò fuori paese per lunghi anni.
¹⁰ W odpowiedniej porze wysłał sługę do rolników, aby mu oddali jego część z plonu winnicy. Lecz rolnicy obili go i odesłali z niczym.	¹⁰ A suo tempo mandò da quei vignaioli un servo, perché gli consegnassero la sua parte dei frutti della vigna; ma i vignaioli, dopo averlo picchiato, lo mandarono via a mani vuote.
¹¹ Ponownie posłał drugiego sługę. Lecz i tego obili, znieważyli i odesłali z niczym.	¹¹ Mandò ancora un altro servo, ed essi picchiarono e insultarono anche quello e lo rimandarono a mani vuote.
¹² Posłał jeszcze trzeciego; tego również pobili do krwi i wyrzucili.	¹² Ne mandò ancora un terzo, ma quelli anche questo ferirono e cacciarono via.
¹³ Wówczas rzekł pan winnicy: Co mam począć? Poślę mojego syna ukochanego, chyba go uszanują.	¹³ Allora il padrone della vigna disse: “Che devo fare? Manderò il mio figlio, l’unigenito; lo rispetteranno, come spero”.
¹⁴ Lecz rolnicy, zobaczywszy go, naradzali się między sobą mówiąc: To jest dziedzic, zabijmy go, a dziedzictwo stanie się nasze.	¹⁴ Ma i vignaioli, vedutolo, fecero tra loro questo ragionamento: “Costui è l’erede: uccidiamolo, affinché l’eredità passi a noi”.
¹⁵ I wyrzuciwszy go z winnicy, zabili. Co więc uczyni z nimi właściciel winnicy?	¹⁵ E, cacciatolo fuori della vigna, lo uccisero. Che farà, dunque, ad essi il padrone della vigna?
¹⁶ Przyjdzie i wytraci tych rolników, a winnicę da innym. Gdy to usłyszeli, zawołali: Nie, nigdy!	¹⁶ Verrà, farà perire quei vignaioli e darà ad altri la vigna». A queste parole dissero: «Non sia mai!»,
¹⁷ On zaś spojrzał na nich i rzekł: Cóż więc znaczy to słowo Pisma: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła?	¹⁷ Ed egli, fissandoli, disse: «Che significa, dunque, questo che è scritto: La pietra che hanno scartato i costruttori, questa è diventata capo d’angolo ?
¹⁸ Każdy, kto upadnie na ten kamień, rozbije się, a na kogo on spadnie, zmiażdży go.	¹⁸ Chiunque cade su quella pietra si sfracellerà, e colui sul quale essa cadrà lo stritolerà».
¹⁹ W tej samej godzinie uczeni w Piśmie i arcykapłani chcieli koniecznie dostać Go w swoje ręce, lecz bali się ludu. Zrozumieli bowiem, że przeciwko nim skierował tę przypowieść.	¹⁹ E gli scribi e i gran sacerdoti cercavano di mettergli le mani addosso proprio allora, ma ebbero paura del popolo. Avevano, infatti, capito che aveva detto questa parabola per loro.
²⁰ Śledzili Go więc i nasłali na Niego szpiegów. Ci udawali pobożnych i mieli podchwycić Go w mowie, aby Go wydać zwierzchności i władzy namiestnika.	²⁰ E, messisi in osservazione, mandarono spioni che fingessero di essere giusti per coglierlo in parola e quindi consegnarlo all’autorità e al potere del governatore.
²¹ Zapytali Go więc: Nauczycielu, wiemy, że słusznie mówisz i uczysz, i nie masz względu na osobę, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz.	²¹ E gli posero una domanda dicendo: «Maestro, sappiamo che rettamente parli e insegni, e non guardi in faccia a nessuno, ma insegni la via di Dio secondo verità.
²² Czy wolno nam płacić podatek Cezarowi, czy nie?	²² È lecito a noi pagare il tributo a Cesare, oppure no?»
²³ On przejrzał ich podstęp i rzekł do nich:	²³ Ma egli, conoscendo la loro perfidia, disse loro:
²⁴ Pokażcie Mi denara. Czyj nosi obraz i napis? Odpowiedzieli: Cezara.	²⁴ «Mostratemi un denaro. Di chi è l’effigie e l’iscrizione che porta?» Risposero: «Di Cesare».
²⁵ Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.	²⁵ Ed egli a loro: «Rendete, dunque, a Cesare ciò che è di Cesare e a Dio ciò che è di Dio».
²⁶ I nie mogli podchwycić Go w żadnym słowie wobec ludu. Zmieszani Jego odpowiedzią, zamilkli.	²⁶ E non poterono sorprendere la sua parola davanti al popolo e, stupiti della sua risposta, tacquero.
²⁷ Wówczas podeszło do Niego kilku saduceuszów, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli Go	²⁷ Vennero poi alcuni sadducei — quelli che dicono che non c’è risurrezione —
²⁸ w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz tak nam przepisał: Jeśli umrze czyjś brat, który miał żonę, a był bezdzietny, niech jego brat weźmie wdowę i niech wzbudzi potomstwo swemu bratu.	²⁸ e dissero: «Maestro, Mosè ci ha lasciato scritto: Se a qualcuno muore un fratello ammogliato e senza figli, suo fratello sposi la vedova e susciti prole al fratello.
²⁹ Otóż było siedmiu braci. Pierwszy wziął żonę i umarł bezdzietnie.	²⁹ Ora, C’erano sette fratelli: il primo prese moglie e morì senza figli;
³⁰ Wziął ją drugi,	³⁰ anche il secondo
³¹ a potem trzeci, i tak wszyscy pomarli, nie zostawiwszy dzieci.	³¹ e poi il terzo presero la donna, e così gli altre sette, senza lasciar figli.
³² W końcu umarła ta kobieta.	³² Alla fine, anche la moglie morì.
³³ Przy zmartwychwstaniu więc którego z nich będzie żoną? Wszyscy siedmiu bowiem mieli ją za żonę.	³³ Alla risurrezione, di chi sarà moglie quella donna? perché tutti e sette l’ebbero per moglie».
³⁴ Jezus im odpowiedział: Dzieci tego świata żenią się i za mąż wychodzą.	³⁴ Gesù rispose loro: «I figli di questo mondo prendono moglie e prendono marito,
³⁵ Lecz ci, którzy uznani zostaną za godnych udziału w świecie przyszłym i w powstaniu z martwych, ani się żenić nie będą, ani za mąż wychodzić.	³⁵ ma coloro che saran ritenuti degni dell’altro mondo e della risurrezione dei morti non prendono moglie né marito;
³⁶ Już bowiem umrzeć nie mogą, gdyż są równi aniołom i są dziećmi Bożymi, będąc uczestnikami zmartwychwstania.	³⁶ e nemmeno potranno più morire, perché sono uguali agli angeli, e sono figli di Dio, essendo figli della risurrezione.
³⁷ A że umarli zmartwychwstają, to i Mojżesz zaznaczył tam, gdzie jest mowa "O krzaku", gdy Pana nazywa Bogiem Abrahama, Bogiem Izaaka i Bogiem Jakuba.	³⁷ E che i morti risorgano, lo indicò anche Mosè, nel passo del roveto, dove chiama il Signore: Il Dio di Abramo, di Isacco e di Giacobbe.
³⁸ Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych; wszyscy bowiem dla niego żyją.	³⁸ Ora, Dio non è Dio di morti, ma di viventi: tutti, infatti, per lui vivono».
³⁹ Na to rzekli niektórzy z uczonych w Piśmie: Nauczycielu, dobrześ powiedział,	³⁹ Alcuni scribi, in risposta, gli dissero: «Maestro, hai detto bene».
⁴⁰ bo już o nic nie śmieli Go pytać.	⁴⁰ E, difatti, non osarono più fargli alcuna domanda.
⁴¹ Natomiast On rzekł do nich: Jak można twierdzić, że Mesjasz jest synem Dawida?	⁴¹ Ma egli disse loro: «Come si può dire che il Messia è figlio di Davide?
⁴² Przecież sam Dawid mówi w Księdze Psalmów: Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej,	⁴² Lo stesso Davide, infatti, dice nel libro dei Salmi: Ha detto il Signore al mio Signore: Siedi alla mia destra,
⁴³ aż położę nieprzyjaciół Twoich jako podnóżek pod Twoje stopy.	⁴³ finché io ponga i tuoi nemici a sgabello dei tuoi piedi.
⁴⁴ Dawid nazywa Go Panem: jak zatem może On być [tylko] jego synem?	⁴⁴ Davide, dunque, lo chiama Signore, e come può esser suo figlio?»
⁴⁵ Gdy cały lud się przysłuchiwał, rzekł do swoich uczniów:	⁴⁵ Poi, mentre tutto il popolo era in ascolto, disse ai suoi discepoli:
⁴⁶ Strzeżcie się uczonych w Piśmie, którzy z upodobaniem chodzą w powłóczystych szatach, lubią pozdrowienia na rynku, pierwsze krzesła w synagogach i zaszczytne miejsca na ucztach.	⁴⁶ «Guardatevi dagli scribi, che amano passeggiare in lunghe vesti, esser salutati nelle piazze e avere i primi seggi nei banchetti;
⁴⁷ Objadają oni domy wdów i dla pozoru długo się modlą. Ci tym surowszy dostaną wyrok.	⁴⁷ che divorano le case delle vedove e fanno mostra di pregare a lungo: costoro subiranno una condanna più severa».

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati