| 1 Dzielny w bitwie Jozue, syn Nuna, następca Mojżesza na urzędzie prorockim, stał się, stosownie do swego imienia, wielkim przez to, że ocalił Jego wybranych, że wywarł pomstę na opornych wrogach, by wprowadzić Izraela w jego dziedzictwo. | 1 ܓܒܪܐ ܒܪ ܚܝܠܐ ܝܫܘܥ ܒܪ ܢܘܢ ܒܢܒܝܘܬܐ ܐܬܢܛܪ ܠܡܗܘܐ ܐܝܟ ܡܘܫܐ ܪܒܐ ܠܡܝܬܝܘ ܒܐܝܕܗ ܦܘܪܩܢܐ ܠܪ̈ܚܡܘܗܝ ܘܠܡܬܦܪܥܘ ܡܢ ܓܒܪ̈ܐ ܣܢ̈ܐܐ ܘܠܡܘܪܬܘ ܠܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ ܐܪܥܐ ܕܡܘܠܟܢܐ |
| 2 Jakże się wsławił, gdy podniósł swoje ręce i gdy wyciągnął miecz przeciw miastom! | 2 ܡܐ ܝܐܐ ܠܗ ܟܕ ܡܪܝܡ ܒܢܝܙܟܐ ܕܒܐܝܕܗ ܘܟܕ ܡܢܝܦ ܥܠ ܡܕܝܢܬܐ |
| 3 Któż pierwszy przed nim takim się okazał? On bowiem prowadził wojny Pana! | 3 ܡܢ̣ܘ ܡܫܟܚ ܠܡܩܡ ܩܕܡܘܗܝ ܡܛܠ ܕܩܪܒܗ ܕܡܪܝܐ ܗ̣ܘ ܥܒ̣ܕ |
| 4 Czyż nie za jego sprawą zatrzymało się słońce i jeden dzień stał się jakby dwa? | 4 ܡܛܠ ܕܒܐܝܕܗ ܩܡ ܫܡܫܐ ܘܗܘܐ ܝܘܡܐ ܚܕ ܬܪ̈ܝܢ ܝܘܡ̈ܝܢ |
| 5 Wezwał Najwyższego Władcę, gdy wrogowie parli na niego zewsząd, i wysłuchał go Wielki Pan, bo zesłał grad kamienisty o wielkiej sile. | 5 ܡܛܠ ܕܨܠܝ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܥܢܝܗܝ ܘܝܗ̣ܒ ܒܐܝܕܗ ܬܘܩܦܐ ܘܥܢܝܗܝ ܒܟܐ̈ܦܐ ܕܒܪܕܐ ܘܟܒܪܝܬܐ ܡܢ ܫܡܝܐ ܐܚܬ |
| 6 Uderzył na wrogi naród i rozgromił przeciwników na pochyłości, aby poznały narody jego oręż, że wojnę toczy wobec Pana. | 6 ܘܚܒܛ ܥܠ ܥܡܐ ܣܢܐܐ ܘܐܘܒܕ ܠܟܠܗܘܢ ܘܝܕܥܘ ܟܠܗܘܢ ܥܡܡ̈ܐ ܚܪ̈ܡܐ ܕܐܠܗܐ ܗܘ ܐܩܪܒ ܥܡܗܘܢ ܘܐܦ ܗ̣ܘ ܫ̇ܠܡ ܒܬܪ ܐܠܗܐ |
| 7 I dlatego jeszcze, że Panu był doskonale posłuszny, a za dni Mojżesza okazał swą dobroć, on i Kaleb, syn Jefunnego, przez to, że stanęli przeciw zgromadzeniu, powstrzymali lud przed grzechami i uspokoili niegodziwe szemranie. | 7 ܘܒܝܘ̈ܡܝ ܡܘܫܐ ܥ̣ܒܕ ܛܝܒܘܬܐ ܗ̣ܘ ܘܟܠܒ ܒܪ ܝܘܦܢܐ ܠܡܩܡ ܒܬܘܪܥܬܐ ܕܥܡܐ ܘܠܡܗܦܟ ܟܢܘܫܬܐ ܘܠܡܒܛܠܘ ܛܒܐ ܒܝܫܐ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܡܘܠܟܢܐ |
| 8 Oni dwaj tylko ocaleli z sześciuset tysięcy pieszych i zostali wprowadzeni do dziedzictwa, do ziemi opływającej w mleko i miód. | 8 ܘܗܢܘܢ ܒܠܚܘܕܝܗܘܢ ܐܬܦܨܝܘ ܡܢ ܫܬܡܐܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܠܡܥܠܘ ܐܢܘܢ ܠܝܪܬܘܬܗܘܢ ܠܐܪܥܐ ܕܡܪܕܝܐ ܚܠܒܐ ܘܕܒܫܐ |
| 9 Pan dał Kalebowi siły, które aż do starości z nim pozostały, mógł bowiem wstąpić na góry kraju, gdzie jego potomstwo otrzymało dziedzictwo, | 9 ܘܝܗ̣ܒ ܠܟܠܒ ܬܘܩܦܐ ܘܥܕܡܐ ܠܣܝܒܘܬܗ ܐܬܩܝܡ ܥܡܗ ܠܡܫܠܛܘܬܗ ܥܠ ܬܘܩܦܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܘܐܦ ܙܪܥܗ ܢܐܪܬ ܝܘܪܬܢܐ |
| 10 tak że widzieli wszyscy synowie Izraela, iż dobrze być Panu posłusznym. | 10 ܡܛܠ ܕܢܕܥ ܙܪܥܗ ܕܝܥܩܘܒ ܕܫ̇ܠܡ ܢܡܘܣܗ ܕܐܠܗܐ ܘܕܝܢ̈ܘܗܝ |
| 11 I sędziowie - każdy według swego imienia - których serce nie było niewierne i którzy nie odwrócili się od Pana, pamięć ich niech będzie błogosławiona, | 11 ܓܒܪ ܓܒܪ ܒܫܡܗ ܟܠ ܕܠܐ ܛܥ̣ܐ ܠܒܗܘܢ ܘܠܐ ܗܦܟܘ ܡܢ ܢܡܘܣܗ ܕܐܠܗܐ ܢܗܘܐ ܕܘܟܪܢܗܘܢ ܠܒܘܪܟܬܐ |
| 12 kości ich niech wypuszczą pędy ze swego miejsca, aby byli wsławieni przez swoich synów. | 12 ܘܢܙܗܪܘܢ ܓܪ̈ܡܝܗܘܢ ܐܝܟ ܫܘ̈ܫܢܐ ܘܢܫܒܩܘܢ ܫܡܗ ܛܒܐ ܠܒܢ̈ܝܗܘܢ ܘܠܟܠܗ ܥܡܐ ܬܫܒ̈ܚܬܗܘܢ |
| 13 Umiłowany przez swego Pana, Samuel, prorok Pański, ustanowił królestwo i namaścił władców nad Jego ludem. | 13 ܘܪܚܝܡ ܠܒܪܝܗ ܡ̇ܢ ܕܐܫܬܐܠ ܡܢ ܟܪܣܐ ܕܐܡܗ ܢܙܝܪܐ ܒܢܒܝܘܬܐ ܫܡܘܐܠ ܕܝ̇ܢܐ ܘܟܗܢܐ ܕܒܡܠܬܗ ܬܩܢܬ ܡܠܟܘܬܐ ܘܡܫܚ ܫܠܝܛܢ̈ܐ ܘܡ̈ܠܟܐ ܠܥܡܐ |
| 14 Według Prawa Pańskiego sądził zgromadzenie, nawiedził bowiem Pan Jakuba. | 14 ܒܢܡܘܣܗ ܦܩܕ ܟܢܘ̈ܫܬܐ ܐܝܟܢܐ ܕܦܩܕ ܡܪܗ ܕܝܥܩܘܒ |
| 15 Przez swą prawdomówność okazał się rzeczywiście prorokiem, a prawdziwość widzenia uznana została dzięki jego słowom. | |
| 16 Wezwał Pana Wszechmogącego, ofiarując Mu jagnię jeszcze ssące, gdy zewsząd na niego nacierali wrogowie. | 16 ܘܐܦ ܗ̣ܘ ܬܒ̣ܪ ܣܢ̈ܐܐ ܡܢ ܟܠܗܘܢ ܚܕܪ̈ܘܗܝ ܒܡܣܩܗ ܐܡܪܐ ܕܚܠܒܐ |
| 17 I zagrzmiał Pan z nieba, a w potężnym echu dał słyszeć swój głos; | 17 ܘܪܥ̣ܡ ܡܢ ܫܡܝܐ ܡܪܝܐ ܘܒܦܩܥܐ ܚܣܝܢܐ ܐܫܡܥ ܩܠܗ |
| 18 starł zwierzchników nieprzyjacielskich i wszystkich książąt Filistynów. | 18 ܬܒܪ ܟܠܗܘܢ ܫ̈ܠܝܛܢܐ ܕܨܘܪ ܘܐܘܒܕ ܟܠܗܘܢ ܛܪ̈ܘܢܐ ܕܦܠܫ̈ܬܝܐ |
| 19 Przed czasem spoczynku wiecznego oświadczył przed Panem i Jego pomazańcem: Pieniędzy ani niczego, ani sandałów od nikogo nie wziąłem. I nikt go nie mógł oskarżyć. | 19 ܘܒܙܒܢܐ ܕܡܬܬܢܝܚ ܥܠ ܥܪܣܗ ܐܣܗܕ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܩܕܡ ܡܫܝܚܗ ܕܫܘܚܕܐ ܘܩܘܪܒܢܐ ܡܢ ܐܢܫ ܠܐ ܢܣܒ ܘܟܠܒܣܪ ܠܐ ܐܣܗܕ ܥܠܘܗܝ |
| 20 A nawet po swym zaśnięciu prorokował, oznajmił los królowi i z [głębi] ziemi głos swój podniósł w przepowiedni, by usunąć nieprawość ludu. | 20 ܘܡܢ ܒܬܪ ܡܘܬܗ ܐܫܬܐܠ ܘܚܘܝ ܠܡܠܟܐ ܐܘܪܚܗ ܘܐܪܝܡ ܡܢ ܐܪܥܐ ܩܠܗ ܒܢܒܝܘܬܐ ܠܡܒܛܠܘ ܚܛܗ̈ܐ |
