Mądrość Syracha 24

Biblia Tysiąclecia	NOVA VULGATA
1 Mądrość wychwala sama siebie, chlubi się pośród swego ludu.	1 Laus sapientiae. Sapientia laudabit animam suam et in Deo honorabitur et in medio populi sui gloriabitur
2 Otwiera swe usta na zgromadzeniu Najwyższego i ukazuje się dumnie przed Jego potęgą:	2 et in ecclesia Altissimi aperiet os suum et in conspectu virtutis illius gloriabitur
3 Wyszłam z ust Najwyższego i niby mgła okryłam ziemię.	3 et in medio populi sui exaltabitur et in plenitudine sancta admirabitur
4 Zamieszkałam na wysokościach, a tron mój na słupie z obłoku.	4 et in multitudine electorum habebit laudem et inter benedictos benedicetur dicens:
5 Okrąg nieba sama obeszłam i przechadzałam się po głębi przepaści.	5 “ Ego ex ore Altissimi prodivi, primogenita ante omnem creaturam.
6 Na falach morza, na ziemi całej, w każdym ludzie i narodzie zdobyłam panowanie.	6 Ego feci in caelis, ut oriretur lumen indeficiens, et sicut nebula texi omnem terram.
7 Pomiędzy nimi wszystkimi szukałam miejsca, by spocząć - szukałam w czyim dziedzictwie mam się zatrzymać.	7 Ego in altissimis habitavi, et thronus meus in columna nubis.
8 Wtedy przykazał mi Stwórca wszystkiego, Ten, co mnie stworzył, wyznaczył mi mieszkanie i rzekł: W Jakubie rozbij namiot i w Izraelu obejmij dziedzictwo!	8 Gyrum caeli circuivi sola et in profundum abyssi ambulavi,
9 Przed wiekami, na samym początku mię stworzył i już nigdy istnieć nie przestanę.	9 in fluctibus maris et in omni terra steti
10 W świętym Przybytku, w Jego obecności, zaczęłam pełnić świętą służbę i przez to na Syjonie mocno stanęłam.	10 et in omni populo et in omni gente primatum habui
11 Podobnie w mieście umiłowanym dał mi odpoczynek, w Jeruzalem jest moja władza.	11 et omnium excellentium et humilium corda virtute calcavi. In his omnibus requiem quaesivi: cuius in hereditate morabor?
12 Zapuściłam korzenie w sławnym narodzie, w posiadłości Pana, w Jego dziedzictwie.	12 Tunc praecepit et dixit mihi Creator omnium, et, qui creavit me, quietem dedit tabernaculo meo
13 Wyrosłam jak cedr na Libanie i jak cyprys na górach Hermonu.	13 et dixit mihi: “In Iacob inhabita et in Israel hereditare et in electis meis mitte radices”.
14 Wyrosłam jak palma w Engaddi, jak krzewy róży w Jerychu, jak wspaniała oliwka na równinie, wyrosłam w górę jak platan.	14 Ab initio ante saecula creata sum et usque ad futurum saeculum non desinam.
15 Wszystko przepoiłam wonnością jak cynamon i aspalat pachnący, i miłą woń wydałam jak mirra wyborna, jak galbanum, onyks, wonna żywica i obłok kadzidła w przybytku.	15 Et in tabernaculo sancto coram ipso ministravi, et sic in Sion firmata sum et in civitate similiter dilecta requievi, et in Ierusalem potestas mea.
16 Jak terebint gałęzie swe rozłożyłam, a gałęzie moje - gałęzie chwały i wdzięku.	16 Et radicavi in populo honorificato et in parte Domini, in hereditate illius, et in plenitudine sanctorum detentio mea.
17 Jak szczep winny wypuściłam pełne krasy latorośle, a kwiat mój wyda owoc sławy i bogactwa.	17 Quasi cedrus exaltata sum in Libano, et quasi cupressus in montibus Hermon.
18 Jam matka pięknej miłości i bogobojności, i poznania, i nadziei świętej. We mnie wszelka łaska drogi i prawdy. We mnie wszystka nadzieja żywota i cnoty.	18 Quasi palma exaltata sum in Engaddi, et quasi plantatio rosae in Iericho.
19 Przyjdźcie do mnie, którzy mnie pragniecie, nasyćcie się moimi owocami!	19 Quasi oliva speciosa in campis, et quasi platanus exaltata sum iuxta aquam in plateis.
20 Pamięć o mnie jest słodsza nad miód, a posiadanie mnie - nad plaster miodu.	20 Sicut cinnamomum et balsamum aromatizans odorem dedi; quasi myrrha electa dedi suavitatem odoris.
21 Którzy mnie spożywają, dalej łaknąć będą, a którzy mnie piją, nadal będą pragnąć.	21 Et quasi storax et galbanus et ungula et gutta, et quasi libani vapor in tabernaculo.
22 Kto mi jest posłuszny, nie dozna wstydu, a którzy przeze mnie działać będą, nie zbłądzą.	22 Ego quasi terebinthus extendi ramos meos, et rami mei rami honoris et gratiae.
23 Tym wszystkim jest księga przymierza Boga Najwyższego, Prawo, które dał nam Mojżesz, jako dziedzictwo plemionom Jakuba.	23 Ego quasi vitis germinavi gratiam, et flores mei fructus honoris et honestatis.
24 Nie przestawajcie być mocni w Panu, przylgnijcie zaś do Niego, aby was umocnił. Pan wszechmocny jest Bogiem jedynym, a poza Nim nie ma Zbawcy. Przyobiecał Dawidowi, słudze swemu, wzbudzić z niego króla bardzo mocnego i na stolicy majestatu siedzącego na wieki.	24 Ego mater pulchrae dilectionis et timoris et agnitionis et sanctae spei.
25 Zalewa ono mądrością jak Piszon i jak Tygrys w dniach nowych płodów;	25 In me gratia omnis viae et veritatis, in me omnis spes vitae et virtutis.
26 obficie napełnia rozumem jak Eufrat i jak Jordan w czasie żniw;	26 Transite ad me, omnes, qui concupiscitis me, et a generationibus meis implemini.
27 wylewa naukę jak Nil lub Gichon w czasie winobrania.	27 Doctrina enim mea super mel dulcis, et hereditas mea super mel et favum;
28 Pierwszy nie skończył go poznawać, podobnie ani ostatni do dna go nie zgłębił,	28 memoria mea in generationes saeculorum.
29 gdyż myśl jego pełniejsza jest niż morze, a rada głębsza niż Wielka Otchłań.	29 Qui edunt me, adhuc esurient; et, qui bibunt me, adhuc sitient.
30 Ja zaś jestem jak odnoga rzeki i jak wodociąg, co sprowadza wodę do ogrodu.	30 Qui audit me, non confundetur; et, qui operantur in me, non peccabunt:
31 Powiedziałem: Nawodnię mój ogród i nasycę moją rolę. Oto moja odnoga stała się rzeką, a rzeka moja - morzem.	31 qui elucidant me, vitam aeternam habebunt ”.
32 Nadto sprawię, że nauka świecić będzie jak zaranie i ukaże się jak najdalej.	32 Haec omnia liber testamenti Altissimi,
33 Owszem, wyleję naukę jak proroctwo i przekażę ją pokoleniom na wieki.	33 lex, quam mandavit nobis Moyses, hereditas domui Iacob.
34 Patrzcie, że nie tylko dla siebie samego się natrudziłem, lecz także i dla tych wszystkich, którzy jej szukają.	34 Posuit David puero suo excitare regem ex ipso fortissimum, et in throno honoris sedentem in sempiternum.
	35 Lex, quae implet quasi Phison sapientiam et sicut Tigris in diebus novorum,
	36 quae adimplet quasi Euphrates sensum et quasi Iordanis in tempore messis,
	37 quae redundavit disciplina sicut Nilus et assistens quasi Geon in die vindemiae.
	38 Non perfecit primus scire ipsam, sic nec ultimus investigavit eam.
	39 Super mare enim abundavit cogitatio eius, et consilium illius super abyssum magnam.
	40 Ego sapientia effudi flumina,
	41 ego quasi trames aquae immensae de fluvio et sicut aquaeductus exivi in paradisum.
	42 Dixi: “ Rigabo hortum meum plantationum et inebriabo prati mei fructum ”.
	43 Et ecce factus est mihi trames in fluvium, et fluvius meus appropinquavit ad mare.
	44 Quoniam doctrinam quasi antelucanum illuminabo et enarrabo illam usque ad longinquum.
	45 Penetrabo omnes inferiores partes terrae et inspiciam omnes dormientes et illuminabo omnes sperantes in Domino;
	46 adhuc doctrinam quasi prophetiam effundam et relinquam illam in generationes saeculorum et non desinam in progenies illorum usque in aevum sanctum.
	47 Videte quoniam non soli mihi laboravi, sed omnibus exquirentibus illam.