Księga Psalmów 74

Biblia Tysiąclecia	Revised Standard Version Catholic Edition
1 Pieśń pouczająca. Asafowy. Dlaczego, Boże, odrzuciłeś na wieki, płoniesz gniewem przeciw owcom Twojego pastwiska?	1 A Maskil of Asaph. O God, why dost thou cast us off for ever? Why does thy anger smoke against the sheep of thy pasture?
2 Pomnij na Twoją społeczność, którą dawno nabyłeś, na pokolenie, które wziąłeś w posiadanie, na górę Syjon, gdzie założyłeś sobie siedzibę.	2 Remember thy congregation, which thou hast gotten of old, which thou hast redeemed to be the tribe of thy heritage! Remember Mount Zion, where thou hast dwelt.
3 Skieruj Twe kroki ku ruinom bez końca: nieprzyjaciel wszystko spustoszył w świątyni.	3 Direct thy steps to the perpetual ruins; the enemy has destroyed everything in the sanctuary!
4 Ryknęli Twoi przeciwnicy w środku Namiotu Spotkania, zatknęli swe proporce.	4 Thy foes have roared in the midst of thy holy place; they set up their own signs for signs.
5 Można było ich poznać jak tego, co wznosi wysoko siekiery wśród gąszczów.	5 At the upper entrance they hacked the wooden trellis with axes.
6 Wszystkie jego bramy wyłamali razem, zniszczyli toporem i kilofem.	6 And then all its carved wood they broke down with hatchets and hammers.
7 Na pastwę ognia świątynię Twoją wydali, doszczętnie zbezcześcili przybytek Twego imienia.	7 They set thy sanctuary on fire; to the ground they desecrated the dwelling place of thy name.
8 Rzekli w swym sercu: Razem ich zniszczmy! Spalili w kraju wszystkie miejsca świętych zgromadzeń.	8 They said to themselves, "We will utterly subdue them"; they burned all the meeting places of God in the land.
9 Już nie widać naszych znaków i nie ma proroka; a między nami nie ma, kto by wiedział, jak długo,	9 We do not see our signs; there is no longer any prophet, and there is none among us who knows how long.
10 jak długo, Boże, będzie urągał nieprzyjaciel? Czy wróg na zawsze będzie bluźnił Twemu imieniu?	10 How long, O God, is the foe to scoff? Is the enemy to revile thy name for ever?
11 Czemu cofasz swą rękę i trzymasz swą prawicę w zanadrzu?	11 Why dost thou hold back thy hand, why dost thou keep thy right hand in thy bosom?
12 Bóg jednak od początku jest moim królem, który na ziemi sprawia ocalenie.	12 Yet God my King is from of old, working salvation in the midst of the earth.
13 Ty ujarzmiłeś morze swą potęgą, skruszyłeś głowy smoków na morzu.	13 Thou didst divide the sea by thy might; thou didst break the heads of the dragons on the waters.
14 Ty zmiażdżyłeś łby Lewiatana, wydałeś go na żer potworom morskim.	14 Thou didst crush the heads of Leviathan, thou didst give him as food for the creatures of the wilderness.
15 Ty otworzyłeś źródła i strumienie; Ty wysuszyłeś rzeki stale płynące.	15 Thou didst cleave open springs and brooks; thou didst dry up ever-flowing streams.
16 Twoim jest dzień i noc jest Twoja; Ty światło i słońce utwierdziłeś.	16 Thine is the day, thine also the night; thou hast established the luminaries and the sun.
17 Ty ustanowiłeś wszystkie granice ziemi; Ty utworzyłeś lato i zimę.	17 Thou hast fixed all the bounds of the earth; thou hast made summer and winter.
18 Pamiętaj o tym: wróg Cię lży, Panie, a lud niemądry uwłacza Twojemu imieniu.	18 Remember this, O LORD, how the enemy scoffs, and an impious people reviles thy name.
19 Nie wydawaj na zatracenie duszy Twej synogarlicy; o życiu Twych ubogich nie zapominaj na wieki!	19 Do not deliver the soul of thy dove to the wild beasts; do not forget the life of thy poor for ever.
20 Wejrzyj na Twe przymierze, bo się napełniły zakątki kraju jękiem i przemocą.	20 Have regard for thy covenant; for the dark places of the land are full of the habitations of violence.
21 Niechaj uciśniony nie wraca ze wstydem: niech ubogi i biedny chwalą Twoje imię!	21 Let not the downtrodden be put to shame; let the poor and needy praise thy name.
22 Powstań, o Boże, prowadź swoją sprawę; pamiętaj o zniewadze, którą co dnia wyrządza Ci głupiec.	22 Arise, O God, plead thy cause; remember how the impious scoff at thee all the day!
23 Nie zapomnij o krzyku Twoich przeciwników; zawsze się podnosi zgiełk powstających na Ciebie.	23 Do not forget the clamor of thy foes, the uproar of thy adversaries which goes up continually!