Księga Psalmów 17

Tysiąclecia	La Biblia
¹ Modlitwa. Dawidowy. Wysłuchaj, Panie, słuszności, zważ na me wołanie, przyjmij moje modły z warg nieobłudnych!	¹ Oración de David. \|Señor, escucha mi apelación, \| atiende a mis clamores, \| presta oído a mi súplica, \| que en mis labios no hay engaño:
² Niech przed Twoim obliczem zapadnie wyrok o mnie: oczy Twoje widzą to, co prawe.	² emane de ti la sentencia, \| miren tus ojos la rectitud.
³ Choćbyś badał me serce, nocą mnie nawiedzał i doświadczał ogniem, nie znajdziesz we mnie nieprawości. Moje usta nie zgrzeszyły	³ Aunque sondees mi corazón, visitándolo de noche; \| aunque me pruebes al fuego, \| no encontrarás malicia en mí.
⁴ ludzkim obyczajem; według słów Twoich warg wystrzegałem się ścieżek gwałtu.	⁴ Mi boca no ha faltado como suelen los hombres; \| según las palabras de tu boca \| he evitado las sendas de los violentos.
⁵ Moje kroki trzymały się mocno na Twoich ścieżkach, moje stopy się nie zachwiały.	⁵ Mis pies estuvieron firmes en tus caminos, \| y no vacilaron mis pasos.
⁶ Wzywam Cię, bo Ty mnie wysłuchasz, o Boże! Nakłoń ku mnie Twe ucho, usłysz moje słowo.	⁶ Yo te invoco porque tú me respondes, Dios mío; \| inclina el oído y escucha mis palabras.
⁷ Okaż miłosierdzie Twoje, Zbawco tych, co się chronią przed wrogami pod Twoją prawicę.	⁷ Muestra las maravillas de tu misericordia, \| tú que salvas de los adversarios \| a quien se refugia a tu derecha.
⁸ Strzeż mnie jak źrenicy oka; w cieniu Twych skrzydeł mnie ukryj.	⁸ Guárdame como a las niñas de tus ojos, \| a la sombra de tus alas escóndeme
⁹ przed występnymi, co gwałt mi zadają, przed śmiertelnymi wrogami, co otaczają mnie zewsząd.	⁹ de los malvados que me asaltan, \| del enemigo mortal que me cerca.
¹⁰ Zamykają oni swe nieczułe serca, przemawiają butnie swoimi ustami.	¹⁰ Han cerrado sus entrañas \| y hablan con boca arrogante;
¹¹ Okrążają mnie teraz ich kroki; natężają swe oczy, by [mnie] powalić na ziemię -	¹¹ ya me rodean sus pasos, \| se hacen guiños para derribarme,
¹² podobni do lwa dyszącego na zdobycz, do lwiątka, co siedzi w kryjówce.	¹² como un león ávido de presa, \| como un cachorro agazapado en su escondrijo.
¹³ Powstań, o Panie, wystąp przeciw niemu i powal go, swoim mieczem wyzwól moje życie od grzesznika,	¹³ Levántate, Señor, hazle frente, doblégalo, \| que tu espada me libre del malvado,
¹⁴ a Twoją ręką, Panie - od ludzi: od ludzi, którym obecne życie przypada w udziale i których brzuch napełniasz Twymi dostatkami; których synowie jedzą do sytości, a resztę zostawiają swoim małym dzieciom.	¹⁴ y tu mano, Señor, de los mortales, \| los mortales de este mundo, \| que no tendrán parte en la vida. \| Pero de tu despensa les llenarás el vientre, \| se saciarán sus hijos \| y dejarán a sus pequeños lo que sobra.
¹⁵ Ja zaś w sprawiedliwości ujrzę Twe oblicze, powstając ze snu nasycę się Twoim widokiem.	¹⁵ Pero yo con mi apelación vengo a tu presencia, \| y al despertar me saciaré de tu semblante.