Księga Hioba 7

Torna indietro

Tysiąclecia	תנ"ך - מקרא על פי המסורה
¹ Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka? Czy nie pędzi on dni jak najemnik?	¹ הֲלֹא־צָבָא לֶאֱנֹושׁ [עַל־ כ] (עֲלֵי־אָרֶץ ק) וְכִימֵי שָׂכִיר יָמָיו
² Jak niewolnik, co wzdycha do cienia, jak robotnik, co czeka zapłaty.	² כְּעֶבֶד יִשְׁאַף־צֵל וּכְשָׂכִיר יְקַוֶּה פָעֳלֹו
³ Zyskałem miesiące męczarni, przeznaczono mi noce udręki.	³ כֵּן הָנְחַלְתִּי לִי יַרְחֵי־שָׁוְא וְלֵילֹות עָמָל מִנּוּ־לִי
⁴ Położę się, mówiąc do siebie: Kiedyż zaświta i wstanę? Lecz noc wiecznością się staje i boleść mną targa do zmroku.	⁴ אִם־שָׁכַבְתִּי וְאָמַרְתִּי מָתַי אָקוּם וּמִדַּד־עָרֶב וְשָׂבַעְתִּי נְדֻדִים עֲדֵי־נָשֶׁף
⁵ Ciało moje okryte robactwem, strupami, skóra rozchodzi się i pęka.	⁵ לָבַשׁ בְּשָׂרִי רִמָּה [וְגִישׁ כ] (וְגוּשׁ ק) עָפָר עֹורִי רָגַע וַיִּמָּאֵס
⁶ Czas leci jak tkackie czółenko i przemija bez nadziei.	⁶ יָמַי קַלּוּ מִנִּי־אָרֶג וַיִּכְלוּ בְּאֶפֶס תִּקְוָה
⁷ Wspomnij, że dni me jak powiew. Ponownie oko me szczęścia nie zazna.	⁷ זְכֹר כִּי־רוּחַ חַיָּי לֹא־תָשׁוּב עֵינִי לִרְאֹות טֹוב
⁸ Nikt już mnie powtórnie nie ujrzy: spojrzysz, a już mnie nie będzie.	⁸ לֹא־תְשׁוּרֵנִי עֵין רֹאִי עֵינֶיךָ בִּי וְאֵינֶנִּי
⁹ Jak obłok przeleci i zniknie, kto schodzi do Szeolu, nie wraca,	⁹ כָּלָה עָנָן וַיֵּלַךְ כֵּן יֹורֵד אֹול לֹא יַעֲלֶה
¹⁰ by mieszkać we własnym domostwie; nie zobaczą go strony rodzinne.	¹⁰ לֹא־יָשׁוּב עֹוד לְבֵיתֹו וְלֹא־יַכִּירֶנּוּ עֹוד מְקֹמֹו
¹¹ Ja ust ujarzmić nie mogę, mówić chcę w utrapieniu, narzekać w boleści mej duszy.	¹¹ גַּם־אֲנִי לֹא אֶחֱשָׂךְ פִּי אֲ‍דַבְּרָה בְּצַר רוּחִי אָשִׂיחָה בְּמַר נַפְשִׁי
¹² Czy jestem morzem lub smokiem głębiny, żeś straże przy mnie postawił?	¹² הֲ‍יָם־אָנִי אִם־תַּנִּין כִּי־תָשִׂים עָלַי מִשְׁמָר
¹³ Myślałem: Wypocznę na łóżku, posłanie to trosk mych powiernik.	¹³ כִּי־אָמַרְתִּי תְּנַחֲמֵנִי עַרְשִׂי יִשָּׂא בְשִׂיחִי מִשְׁכָּבִי
¹⁴ Lecz Ty mnie snami przestraszasz, przerażasz mnie widziadłami.	¹⁴ וְחִתַּתַּנִי בַחֲלֹמֹות וּמֵחֶזְיֹנֹות תְּבַעֲתַנִּי
¹⁵ Moja dusza wybrała uduszenie, a śmierć - moje członki.	¹⁵ וַתִּבְחַר מַחֲנָק נַפְשִׁי מָוֶת מֵעַצְמֹותָי
¹⁶ Zginę. Nie będę żył wiecznie. Zostaw mnie - dni me jak tchnienie.	¹⁶ מָאַסְתִּי לֹא־לְעֹלָם אֶחְיֶה חֲדַל מִמֶּנִּי כִּי־הֶבֶל יָמָי
¹⁷ A kim jest człowiek, abyś go cenił i zwracał ku niemu swe serce?	¹⁷ מָה־אֱנֹושׁ כִּי תְגַדְּלֶנּוּ וְכִי־תָשִׁית אֵלָיו לִבֶּךָ
¹⁸ Czemu go badać co ranka? Na co doświadczać co chwilę?	¹⁸ וַתִּפְקְדֶנּוּ לִבְקָרִים לִרְגָעִים תִּבְחָנֶנּוּ
¹⁹ Czy wzrok swój kiedyś odwrócisz? Pozwól mi choćby ślinę przełknąć.	¹⁹ כַּמָּה לֹא־תִשְׁעֶה מִמֶּנִּי לֹא־תַרְפֵּנִי עַד־בִּלְעִי רֻקִּי
²⁰ Zgrzeszyłem. Cóż mogłem Ci zrobić? Przecież człowieka przenikasz. Dlaczego na cel mnie wziąłeś? Mam być ciężarem Najwyższemu?	²⁰ חָטָאתִי מָה אֶפְעַל ׀ לָךְ נֹצֵר הָאָדָם לָמָה שַׂמְתַּנִי לְמִפְגָּע לָךְ וָאֶהְיֶה עָלַי לְמַשָּׂא
²¹ Czemu to grzechu nie zgładzisz? Nie zmażesz mej nieprawości? Wkrótce położę się w ziemi, nie będzie mnie, choćbyś mnie szukał.	²¹ וּמֶה ׀ לֹא־תִשָּׂא פִשְׁעִי וְתַעֲבִיר אֶת־עֲוֹנִי כִּי־עַתָּה לֶעָפָר אֶשְׁכָּב וְשִׁחֲרְתַּנִי וְאֵינֶנִּי׃ פ

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati