| 1 Notam autem facimus vobis, fratres, gratiam Dei, quæ data est in ecclesiis Macedoniæ : | 1 וְהִנְנוּ מוֹדִיעִים אֶתְכֶם אֶחָי אֶת־חֶסֶד אֱלֹהִים הַנִּתָּן בִּקְהִלּוֹת מַקְדּוֹנְיָא |
| 2 quod in multo experimento tribulationis abundantia gaudii ipsorum fuit, et altissima paupertas eorum, abundavit in divitias simplicitatis eorum : | 2 כִּי בְּרָב־נִסְיוֹן הַלַּחַץ רָבְתָה שִׂמְחָתָם וְדֹחַק רֵישָׁם הִרְבָּה לְהַרְאוֹת עשֶׁר נִדְבָתָם |
| 3 quia secundum virtutem testimonium illis reddo, et supra virtutem voluntarii fuerunt, | 3 כִּי מֵעִיד אָנֹכִי אֲשֶׁר לְפִי כֹחָם וְיוֹתֵר מִכֹּחָם הִתְנַדָּבוּ |
| 4 cum multa exhortatione obsecrantes nos gratiam, et communicationem ministerii, quod fit in sanctos. | 4 וַיְבַקְשׁוּ מִמֶּנּוּ בְּרָב־תַּחֲנוּנִים לִהְיוֹת חֲבֵרֵינוּ בִּגְמִילוּת חַסְדָּם לְעֶזְרַת הַקְּדשִׁים |
| 5 Et non sicut speravimus, sed semetipsos dederunt primum Domino, deinde nobis per voluntatem Dei, | 5 וְלֹא כַּאֲשֶׁר הוֹחַלְנוּ כִּי אִם־אֶת־עַצְמָם נָתְנוּ בָרִאשׁוֹנָה לָאָדוֹן וְגַם־לָנוּ בִּרְצוֹן הָאֱלֹהִים |
| 6 ita ut rogaremus Titum, ut quemadmodum cœpit, ita et perficiat in vobis etiam gratiam istam. | 6 עַד כִּי־בִקַּשְׁנוּ מִן־טִיטוֹס כַּאֲשֶׁר הֵחֵל כֵּן גַּם־לִגְמוֹר בָּכֶם אֶת־גְּמִילוּת הַחֶסֶד הַזֹּאת |
| 7 Sed sicut in omnibus abundatis fide, et sermone, et scientia, et omni sollicitudine, insuper et caritate vestra in nos, ut et in hac gratia abundetis. | 7 אֲבָל כַּאֲשֶׁר הוֹתַרְתֶּם בַּכֹּל בֶּאֱמוּנָה וּבְדִבּוּר וּבְדַעַת וּבְכָל־זְרִיזוּת וּבְאַהֲבַתְכֶם אֹתָנוּ כֵּן גַּם־תּוֹתִירוּ בַּחֶסֶד הַזֶּה |
| 8 Non quasi imperans dico : sed per aliorum sollicitudinem, etiam vestræ caritatis ingenium bonum comprobans. | 8 וְאֵינֶנִּי אֹמֵר זֹאת בְּדֶרֶךְ צִוּוּי כִּי אִם־לִבְחֹן עַל־יְדֵי זְרִיזוּת אֲחֵרִים גַּם אֶת־אֲמִתֻּת אַהֲבַתְכֶם |
| 9 Scitis enim gratiam Domini nostri Jesu Christi, quoniam propter vos egenus factus est, cum esset dives, ut illius inopia vos divites essetis. | 9 כִּי־יֹדְעִים אַתֶּם אֶת־חֶסֶד אֲדֹנֵינוּ יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ כִּי בִּהְיוֹתוֹ עָשִׁיר נַעֲשָׂה רָשׁ בַּעֲבוּרְכֶם לְמַעַן תַּעֲשִׁירוּ עַל־יְדֵי רִישׁוֹ |
| 10 Et consilium in hoc do : hoc enim vobis utile est, qui non solum facere, sed et velle cœpistis ab anno priore : | 10 וַאֲחַוֶּה אֶת־דַּעְתִּי בַּדָּבָר הַזֶּה כִּי־זֹאת לְהוֹעִיל לָכֶם אֲשֶׁר הִקְדַּמְתֶּם כְּבָר בַּשָּׁנָה שֶׁעָבְרָה לֹא לַעֲשׂוֹת בִּלְבַד כִּי גַּם־לַחְפֹּץ |
| 11 nunc vero et facto perficite : ut quemadmodum promptus est animus voluntatis, ita sit et perficiendi ex eo quod habetis. | 11 וְעַתָּה גַּם־הַשְׁלִימוּ אֶת־הַמַּעֲשֶׂה לְמַעַן כַּאֲשֶׁר הִתְנַדַּבְתֶּם לַעֲשׂוֹת כֵּן גַּם־תִּגְמְרוּ כְּפִי יְכָלְתְּכֶם |
| 12 Si enim voluntas prompta est, secundum id quod habet, accepta est, non secundum id quod non habet. | 12 כִּי בְּהִמָּצֵא לְאִישׁ רוּחַ נְדִיבָה רְצוּיָה הִיא לְפִי מַה־שֶּׁיֶּשׁ לוֹ וְלֹא־לְפִי מַה־שֶּׁאֵין לוֹ |
| 13 Non enim ut aliis sit remissio, vobis autem tribulatio, sed ex æqualitate. | 13 כִּי לֹא לְמַעַן תִּהְיֶה רְוָחָה לַאֲחֵרִים וְלָכֶם צוּקָה כִּי אִם־בְּשִׁוּוּי יְמַלֵּא יִתְרְכֶם בָּעֵת הַזֹּאת אֶת־מַחְסוֹרָם |
| 14 In præsenti tempore vestra abundantia illorum inopiam suppleat : ut et illorum abundantia vestræ inopiæ sit supplementum, ut fiat æqualitas, sicut scriptum est : | 14 לְמַעַן גַּם־יִתְרָם יִהְיֶה לְמַלֵּא מַחְסוֹרְכֶם כְּדֵי לְהַשְׁוֺת |
15 Qui multum, non abundavit : et qui modicum, non minoravit.
| 15 כַּכָּתוּב לֹא הֶעְדִיף הַמַּרְבֶּה וְהַמַּמְעִיט לֹא הֶחְסִיר |
| 16 Gratias autem Deo, qui dedit eamdem sollicitudinem pro vobis in corde Titi, | 16 וְתוֹדוֹת לֵאלֹהִים הַנּוֹתֵן גַּם־בְּלֵב טִיטוֹס לִשְׁקֹד עֲלֵיכֶם בִּשְׁקִידָה כָזֹאת |
| 17 quoniam exhortationem quidem suscepit : sed cum sollicitior esset, sua voluntate profectus est ad vos. | 17 כִּי שָׁמַע לְבַקָּשָׁתֵנוּ וּבִשְׁקִידָתוֹ הַיְתֵרָה הָלַךְ אֲלֵיכֶם מֵרְצוֹן נַפְשׁוֹ |
| 18 Misimus etiam cum illo fratrem, cujus laus est in Evangelio per omnes ecclesias : | 18 וְעִמּוֹ יַחְדָּו שָׁלַחְנוּ הָאָח אֲשֶׁר יָצָא שִׁבְחוֹ בַבְּשׂוֹרָה בְּכָל־הַקְּהִלּוֹת |
| 19 non solum autem, sed et ordinatus est ab ecclesiis comes peregrinationis nostræ in hanc gratiam, quæ ministratur a nobis ad Domini gloriam, et destinatam voluntatem nostram : | 19 וּמִלְּבַד זֹאת גַּם־נִבְחָר הוּא מֵאֵת הַקְּהִלּוֹת לָלֶכֶת אִתָּנוּ לְהָבִיא הַחֶסֶד הַזֶּה הַגָּבוּי עַל־יָדֵינוּ לִכְבוֹד הָאָדוֹן וּלְאַמֵּץ לְבַבְכֶם |
| 20 devitantes hoc, ne quis nos vituperet in hac plenitudine, quæ ministratur a nobis. | 20 וְנִשָּׁמֵר בָּזֹאת שֶׁלֹּא יוֹצִיא אִישׁ עָלֵינוּ דִּבָּה רָעָה בְּשִׁפְעַת הַמַּתָּנָה הַזֹּאת הַגְּבוּיָה עַל־יָדֵינוּ |
| 21 Providemus enim bona non solum coram Deo, sed etiam coram hominibus. | 21 כִּי־מַשְׁגִּיחִים אֲנַחְנוּ עַל־הַטּוֹב לֹא לִפְנֵי הָאָדוֹן לְבָד כִּי גַּם־לִפְנֵי הָאָדָם |
| 22 Misimus autem cum illis et fratrem nostrum, quem probavimus in multis sæpe sollicitum esse : nunc autem multo sollicitiorem, confidentia multa in vos, | 22 וַנִּשְׁלַח עִמָּהֶם אֶת־אָחִינוּ אֲשֶׁר בָּחַנּוּ אֶת־שְׁקִידָתוֹ פְּעָמִים רַבּוֹת בִּדְבָרִים הַרְבֵּה וְעַתָּה הוּא שָׁקוּד עוֹד יוֹתֵר בְּגֹדֶל בִּטְחוֹנוֹ עֲלֵיכֶם |
| 23 sive pro Tito, qui est socius meus, et in vos adjutor, sive fratres nostri, Apostoli ecclesiarum, gloria Christi. | 23 אִם־לְטִיטוֹס הִנֵּה חֲבֵרִי הוּא וְעֹזְרִי בָכֶם וְאִם־לְאַחֵינוּ הִנֵּה שְׁלוּחֵי הַקְּהִלּוֹת הֵם וְתִפְאֶרֶת הַמָּשִׁיחַ |
| 24 Ostensionem ergo, quæ est caritatis vestræ, et nostræ gloriæ pro vobis, in illos ostendite in faciem ecclesiarum. | 24 עַל־כֵּן הַרְאוּ וְהוֹכִיחוּ לָהֶם לִפְנֵי הַקְּהִלּוֹת אֶת־אַהֲבַתְכֶם וְאֶת־תְּהִלָּתֵנוּ עֲלֵיכֶם |