Lucas 19
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Hrvatska Biblija |
|---|---|
| 1 Et ingressus perambulabat Jericho. | 1 I uđe u Jerihon. Dok je njime prolazio, |
| 2 Et ecce vir nomine Zachæus : et hic princeps erat publicanorum, et ipse dives : | 2 eto čovjeka imenom Zakej. Bijaše on nadcarinik, i to bogat. |
| 3 et quærebat videre Jesum, quis esset : et non poterat præ turba, quia statura pusillus erat. | 3 Želio je vidjeti tko je to Isus, ali ne mogaše od mnoštva jer je bio niska stasa. |
| 4 Et præcurrens ascendit in arborem sycomorum ut videret eum : quia inde erat transiturus. | 4 Potrča naprijed, pope se na smokvu da ga vidi jer je onuda imao proći. |
| 5 Et cum venisset ad locum, suspiciens Jesus vidit illum, et dixit ad eum : Zachæe, festinans descende : quia hodie in domo tua oportet me manere. | 5 Kad Isus dođe na to mjesto, pogleda gore i reče mu: »Zakeju, žurno siđi! Danas mi je proboraviti u tvojoj kući.« |
| 6 Et festinans descendit, et excepit illum gaudens. | 6 On žurno siđe i primi ga sav radostan. |
| 7 Et cum viderent omnes, murmurabant, dicentes quod ad hominem peccatorem divertisset. | 7 A svi koji to vidješe stadoše mrmljati: »Čovjeku se grešniku svratio!« |
| 8 Stans autem Zachæus, dixit ad Dominum : Ecce dimidium bonorum meorum, Domine, do pauperibus : et si quid aliquem defraudavi, reddo quadruplum. | 8 A Zakej usta i reče Gospodinu: »Evo, Gospodine, polovicu svog imanja dajem siromasima! I ako sam koga u čemu prevario, vraćam četverostruko.« |
| 9 Ait Jesus ad eum : Quia hodie salus domui huic facta est : eo quod et ipse filius sit Abrahæ. | 9 Reče mu na to Isus: »Danas je došlo spasenje ovoj kući jer i on je sin Abrahamov! |
| 10 Venit enim Filius hominis quærere, et salvum facere quod perierat. | 10 Ta Sin Čovječji dođe potražiti i spasiti izgubljeno!« |
| 11 Hæc illis audientibus adjiciens, dixit parabolam, eo quod esset prope Jerusalem : et quia existimarent quod confestim regnum Dei manifestaretur. | 11 Kako su oni to slušali, dometnu on prispodobu – zato što bijaše nadomak Jeruzalemu i oni mislili da će se umah pojaviti kraljevstvo Božje. |
| 12 Dixit ergo : Homo quidam nobilis abiit in regionem longinquam accipere sibi regnum, et reverti. | 12 Reče dakle: »Neki je ugledan čovjek imao otputovati u daleku zemlju da primi svoje kraljevstvo pa da se vrati. |
| 13 Vocatis autem decem servis suis, dedit eis decem mnas, et ait ad illos : Negotiamini dum venio. | 13 Dozva svojih deset slugu, dade im deset mna i reče: ‘Trgujte dok ne dođem.’ |
| 14 Cives autem ejus oderant eum : et miserunt legationem post illum, dicentes : Nolumus hunc regnare super nos. | 14 A njegovi ga građani mrzili te poslaše za njim poslanstvo s porukom: ‘Nećemo da se ovaj zakralji nad nama.’« |
| 15 Et factum est ut rediret accepto regno : et jussit vocari servos, quibus dedit pecuniam, ut sciret quantum quisque negotiatus esset. | 15 »Kad je on primio kraljevstvo i vratio se, naredi da mu dozovu one sluge kojima je predao novac da sazna što su zaradili.« |
| 16 Venit autem primus dicens : Domine, mna tua decem mnas acquisivit. | 16 »Pristupi prvi i reče: ‘Gospodaru, tvoja mna donije deset mna.’ |
| 17 Et ait illi : Euge bone serve, quia in modico fuisti fidelis, eris potestatem habens super decem civitates. | 17 Reče mu: ‘Vàljaš, slugo dobri! U najmanjem si bio vjeran, vladaj nad deset gradova!’ |
| 18 Et alter venit, dicens : Domine, mna tua fecit quinque mnas. | 18 Dođe i drugi govoreći: ‘Mna je tvoja, gospodaru, donijela pet mna.’ |
| 19 Et huic ait : Et tu esto super quinque civitates. | 19 I tomu reče: ‘I ti budi nad pet gradova!’« |
| 20 Et alter venit, dicens : Domine, ecce mna tua, quam habui repositam in sudario : | 20 »Treći, opet, dođe govoreći: ‘Gospodaru, evo ti tvoje mne. Držao sam je pohranjenu u rupcu. |
| 21 timui enim te, quia homo austerus es : tollis quod non posuisti, et metis quod non seminasti. | 21 Bojao sam te se jer si čovjek strog: uzimaš što nisi pohranio, žanješ što nisi posijao.’« |
| 22 Dicit ei : De ore tuo te judico, serve nequam. Sciebas quod ego homo austerus sum, tollens quod non posui, et metens quod non seminavi : | 22 »Kaže mu: ‘Iz tvojih te usta sudim, zli slugo! Znao si da sam čovjek strog, da uzimam što nisam pohranio i žanjem što nisam posijao? |
| 23 et quare non dedisti pecuniam meam ad mensam, ut ego veniens cum usuris utique exegissem illam ? | 23 Zašto onda nisi uložio moj novac u novčarnicu? Ja bih ga po povratku podigao s dobitkom.’ |
| 24 Et astantibus dixit : Auferte ab illo mnam, et date illi qui decem mnas habet. | 24 Nato reče nazočnima: ‘Uzmite od njega mnu i dajte onomu koji ih ima deset.’ |
| 25 Et dixerunt ei : Domine, habet decem mnas. | 25 Rekoše mu: ‘Gospodaru, ta već ima deset mna!’ |
| 26 Dico autem vobis, quia omni habenti dabitur, et abundabit : ab eo autem qui non habet, et quod habet auferetur ab eo. | 26 ‘Kažem vam: svakomu koji ima još će se dati, a od onoga koji nema oduzet će se i ono što ima. |
| 27 Verumtamen inimicos meos illos, qui noluerunt me regnare super se, adducite huc : et interficite ante me. | 27 A moje neprijatelje – one koji me ne htjedoše za kralja – dovedite ovamo i smaknite ih pred mojim očima!’« |
| 28 Et his dictis, præcedebat ascendens Jerosolymam. | 28 Rekavši to, nastavi put uzlazeći u Jeruzalem. |
| 29 Et factum est, cum appropinquasset ad Bethphage et Bethaniam, ad montem qui vocatur Oliveti, misit duos discipulos suos, | 29 Kad se približi Betfagi i Betaniji, uz goru koja se zove Maslinska, posla dvojicu učenika |
| 30 dicens : Ite in castellum quod contra est : in quod introëuntes, invenietis pullum asinæ alligatum, cui nemo umquam hominum sedit : solvite illum, et adducite. | 30 govoreći: »Hajdete u selo pred vama. Čim uđete u nj, naći ćete privezano magare koje još nitko nije zajahao. Odriješite ga i dovedite. |
| 31 Et si quis vos interrogaverit : Quare solvitis ? sic dicetis ei : Quia Dominus operam ejus desiderat. | 31 Upita li vas tko: ‘Zašto driješite?’, ovako recite: ‘Gospodinu treba.’« |
| 32 Abierunt autem qui missi erant : et invenerunt, sicut dixit illis, stantem pullum. | 32 Oni koji bijahu poslani otiđoše i nađoše kako im bijaše rekao. |
| 33 Solventibus autem illis pullum, dixerunt domini ejus ad illos : Quid solvitis pullum ? | 33 I dok su driješili magare, rekoše im gospodari: »Što driješite magare?« |
| 34 At illi dixerunt : Quia Dominus eum necessarium habet. | 34 Oni odgovore: »Gospodinu treba.« |
| 35 Et duxerunt illum ad Jesum. Et jactantes vestimenta sua supra pullum, imposuerunt Jesum. | 35 I dovedoše ga Isusu i staviše svoje haljine na magare te posjednuše Isusa. |
| 36 Eunte autem illo, substernebant vestimenta sua in via : | 36 I kuda bi on prolazio, prostirali bi po putu svoje haljine. |
| 37 et cum appropinquaret jam ad descensum montis Oliveti, cœperunt omnes turbæ discipulorum gaudentes laudare Deum voce magna super omnibus, quas viderant, virtutibus, | 37 A kad se već bio približio obronku Maslinske gore, sve ono mnoštvo učenika, puno radosti, poče iza glasa hvaliti Boga za sva silna djela što ih vidješe: |
| 38 dicentes : Benedictus, qui venit rex in nomine Domini : pax in cælo, et gloria in excelsis. | 38 »Blagoslovljen Kralj, Onaj koji dolazi u ime Gospodnje! Na nebu mir! Slava na visinama!« |
| 39 Et quidam pharisæorum de turbis dixerunt ad illum : Magister, increpa discipulos tuos. | 39 Nato mu neki farizeji iz mnoštva rekoše: »Učitelju, prekori svoje učenike.« |
| 40 Quibus ipse ait : Dico vobis, quia si hi tacuerint, lapides clamabunt. | 40 On odgovori: »Kažem vam, ako ovi ušute, kamenje će vikati!« |
| 41 Et ut appropinquavit, videns civitatem flevit super illam, dicens : | 41 Kad se približi i ugleda grad, zaplaka nad njim |
| 42 Quia si cognovisses et tu, et quidem in hac die tua, quæ ad pacem tibi : nunc autem abscondita sunt ab oculis tuis. | 42 govoreći: »O kad bi i ti u ovaj dan spoznao što je za tvoj mir! |
| 43 Quia venient dies in te : et circumdabunt te inimici tui vallo, et circumdabunt te : et coangustabunt te undique : | 43 Ali sada je sakriveno tvojim očima. Doći će dani na tebe kad će te neprijatelji tvoji opkoliti opkopom, okružit će te i pritijesniti odasvud. |
| 44 et ad terram prosternent te, et filios tuos, qui in te sunt, et non relinquent in te lapidem super lapidem : eo quod non cognoveris tempus visitationis tuæ. | 44 Smrskat će o zemlju tebe i djecu tvoju u tebi. I neće ostaviti u tebi ni kamena na kamenu zbog toga što nisi upoznao časa svoga pohođenja.« |
| 45 Et ingressus in templum, cœpit ejicere vendentes in illo, et ementes, | 45 Ušavši u Hram, stane izgoniti prodavače. |
| 46 dicens illis : Scriptum est : Quia domus mea domus orationis est : vos autem fecistis illam speluncam latronum. | 46 Kaže im: »Pisano je: Dom moj bit će Dom molitve, a vi od njega načiniste pećinu razbojničku!« |
| 47 Et erat docens quotidie in templo. Principes autem sacerdotum, et scribæ, et princeps plebis quærebant illum perdere : | 47 I danomice naučavaše u Hramu. A glavari su svećenički i pismoznanci tražili kako da ga pogube, a tako i prvaci narodni, |
| 48 et non inveniebant quid facerent illi. Omnis enim populus suspensus erat, audiens illum. | 48 ali nikako naći što da učine jer je sav narod visio o njegovoj riječi. |