Isaiæ 40
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Consolamini, consolamini, popule meus, dicit Deus vester. | 1 Consolate, consolate il mio popolo, dice il vostro Dio. |
| 2 Loquimini ad cor Jerusalem, et advocate eam, quoniam completa est malitia ejus, dimissa est iniquitas illius : suscepit de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis. | 2 Parlate al cuore di Gerusalemme e proclamatele che è finita la sua sofferenza; che è stata scontata la sua iniquità. Essa ha ricevuto dalla mano di Jahvè doppio castigo per tutti i suoi peccati. |
| 3 Vox clamantis in deserto : Parate viam Domini, rectas facite in solitudine semitas Dei nostri. | 3 Una voce grida: «Nel deserto preparate la via di Jahvè, livellate nella steppa la strada per il nostro Dio. |
| 4 Omnis vallis exaltabitur, et omnis mons et collis humiliabitur, et erunt prava in directa, et aspera in vias planas : | 4 Ogni valle sia colmata, ogni monte e colle si abbassino; il terreno accidentato diventi uniforme, quello scosceso una pianura. |
| 5 et revelabitur gloria Domini, et videbit omnis caro pariter quod os Domini locutum est. | 5 Si rivelerà la gloria di Jahvè e ogni uomo vedrà la sua magnificenza, poiché la bocca di Jahvè ha parlato». |
| 6 Vox dicentis : Clama. Et dixi : Quid clamabo ? Omnis caro fœnum, et omnis gloria ejus quasi flos agri. | 6 Una voce dice: «Grida!» e io ho risposto: «Che cosa griderò?» Ogni carne è come erba e tutta la sua gloria è come fiore del campo. |
| 7 Exsiccatum est fœnum, et cecidit flos, quia spiritus Domini sufflavit in eo. Vere fœnum est populus : | 7 Secca l’erba, appassisce il fiore perché il vento di Jahvè vi ha soffiato; | veramente erba è il popolo. |
| 8 exsiccatum est fœnum, et cecidit flos ; verbum autem Domini nostri manet in æternum. | 8 Secca l’erba, appassisce il fiore, ma la parola del nostro Dio sussiste in eterno. |
| 9 Super montem excelsum ascende, tu qui evangelizas Sion ; exalta in fortitudine vocem tuam, qui evangelizas Jerusalem : exalta, noli timere. Dic civitatibus Juda : Ecce Deus vester : | 9 Sali su un alto monte, o messaggera in Sion; alza la voce con forza, o messaggera in Gerusalemme. Alza la voce, non temere; di alle città di Giuda: «Ecco il vostro Dio! |
| 10 ecce Dominus Deus in fortitudine veniet, et brachium ejus dominabitur : ecce merces ejus cum eo, et opus illius coram illo. | 10 Ecco, il Signore Jahvè viene on potenza egli domina con il braccio. Ecco, egli porta con sé il suo premio, lo precede la sua ricompensa. |
| 11 Sicut pastor gregem suum pascet, in brachio suo congregabit agnos, et in sinu suo levabit ; fœtas ipse portabit. | 11 Come un pastore egli fa pascolare il gregge lo raduna con il braccio; porta gli agnellini sul petto, le madri che allattano guida dolcemente» |
| 12 Quis mensus est pugillo aquas, et cælos palmo ponderavit ? quis appendit tribus digitis molem terræ, et libravit in pondere montes, et colles in statera ? | 12 Chi misurò con il cavo della mano le acque afferrò i cieli col palmo? Chi contenne in un terzo di misura la terra pesò con la stadera le montagne ? e i colli con la bilancia? |
| 13 Quis adjuvit spiritum Domini ? aut quis consiliarius ejus fuit, et ostendit illi ? | 13 Chi diresse lo spirito di Jahvè e fu suo consigliere per insegnargli? |
| 14 cum quo iniit consilium, et instruxit eum, et docuit eum semitam justitiæ, et erudivit eum scientiam, et viam prudentiæ ostendit illi ? | 14 Chi consultò egli per riceverne sapienza e per essere ammaestrato nel sentiero della giustizia? Per imparare la scienza e perché gli fosse manifestata la via della prudenza? |
| 15 Ecce gentes quasi stilla situlæ, et quasi momentum stateræ reputatæ sunt ; ecce insulæ quasi pulvis exiguus. | 15 Ecco, le nazioni sono come una goccia da un secchio, sono considerate come polvere sulla bilancia; ecco, le isole pesano quanto un granello di polvere. |
| 16 Et Libanus non sufficiet ad succendendum, et animalia ejus non sufficient ad holocaustum. | 16 Il Libano non basterebbe per il rogo né le sue fiere per l’olocausto. |
| 17 Omnes gentes quasi non sint, sic sunt coram eo, et quasi nihilum et inane reputatæ sunt ei. | 17 Tutte le nazioni sono un nulla davanti a lui, come nullità e vanità sono ritenute da lui. |
| 18 Cui ergo similem fecisti Deum ? aut quam imaginem ponetis ei ? | 18 A chi paragonereste Dio, quale somiglianza trovereste con lui? |
| 19 Numquid sculptile conflavit faber ? aut aurifex auro figuravit illud, et laminis argenteis argentarius ? | 19 Il fabbro fonde l’idolo, l’orafo lo riveste di oro. Si aiutano l’un l’altro; ognuno dice al compagno: «Coraggio!» Il fabbro incoraggia l’orafo; chi leviga con il martello incoraggia chi massella; della saldatura egli dice: «Va bene? quindi si rafforza con chiodi perché non muova. |
| 20 Forte lignum et imputribile elegit ; artifex sapiens quærit quomodo statuat simulacrum, quod non moveatur. | 20 Chi ha poco da offrire sceglie legno che non marcisce; egli ricerca un artefice sapiente, così che gli faccia una statua che non si muova. |
| 21 Numquid non scitis ? numquid non audistis ? numquid non annuntiatum est vobis ab initio ? numquid non intellexistis fundamenta terræ ? | 21 Forse non lo sapete? Non lo avete udito? Non vi fu forse annunciato dal principio? Non lo avete compreso? Chi ha fondato il mondo? |
| 22 Qui sedet super gyrum terræ, et habitatores ejus sunt quasi locustæ ; qui extendit velut nihilum cælos, et expandit eos sicut tabernaculum ad inhabitandum ; | 22 Egli siede sulla volta del mondo, i cui abitanti sono come cavallette. Egli stende il cielo come un velo, lo dispiega come una tenda per abitarvi; |
| 23 qui dat secretorum scrutatores quasi non sint, judices terræ velut inane fecit. | 23 egli riduce in nulla i potenti e annienta i dominatori della terra. |
| 24 Et quidem neque plantatus, neque satus, neque radicatus in terra truncus eorum ; repente flavit in eos, et aruerunt, et turbo quasi stipulam auferet eos. | 24 Appena piantati, appena seminati, appena hanno messo radici nella terra i loro germogli, egli soffia su di loro ed essi seccano; un uragano li strappa via come stoppia. |
| 25 Et cui assimilastis me, et adæquastis ? dicit Sanctus. | 25 «E a chi mi paragonereste, quasi chÈio gli sia pari?» dice il Santo. |
| 26 Levate in excelsum oculos vestros, et videte quis creavit hæc : qui educit in numero militiam eorum, et omnes ex nomine vocat ; præ multitudine fortitudinis et roboris, virtutisque ejus, neque unum reliquum fuit. | 26 Alzate in alto gli occhi e considerate chi ha creato tali cose! Colui che fa uscire e conta il loro esercito, che le chiama tutte per nome; davanti all’Onnipotente e al Fortissimo nessuno può mancare. |
| 27 Quare dicis, Jacob, et loqueris, Israël : Abscondita est via mea a Domino, et a Deo meo judicium meum transivit ? | 27 Perché dici, o Giacobbe, e tu, Israele, ripeti: «La mia via è nascosta a Jahvè e il mio diritto sfugge al mio Dio»? |
| 28 Numquid nescis, aut non audisti ? Deus sempiternus Dominus, qui creavit terminos terræ : non deficiet, neque laborabit, nec est investigatio sapientiæ ejus. | 28 Forse non lo sai? Non lo hai udito? Dio eterno è Jahvè, creatore di tutta la terra. Egli non si stanca né si affanna; la sua sapienza è inscrutabile. |
| 29 Qui dat lasso virtutem, et his qui non sunt, fortitudinem et robur multiplicat. | 29 Egli dà forza allo stanco e moltiplica il vigore allo spossato. |
| 30 Deficient pueri, et laborabunt, et juvenes in infirmitate cadent ; | 30 I giovani si stancano e si affannano; gli adulti inciampano e cadono; |
| 31 qui autem sperant in Domino mutabunt fortitudinem, assument pennas sicut aquilæ : current et non laborabunt, ambulabunt et non deficient. | 31 ma quanti sperano in Jahvè riacquistano forza, crescono loro le ali come ad aquile, corrono senza affannarsi, camminano senza stancarsi. |