Regum I 17
12345678910111213141516171819202122
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Biblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 Et dixit Elias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Achab : Vivit Dominus Deus Israël, in cujus conspectu sto, si erit annis his ros et pluvia, nisi juxta oris mei verba. | 1 Elias Tesbita, um dos habitantes de Galaad, disse a Acab: Viva o Senhor Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não cairá nem orvalho nem chuva, senão conforme as palavras da minha boca. |
| 2 Et factum est verbum Domini ad eum, dicens : | 2 Dirigiu o Senhor a sua palavra a Elias, nestes termos; |
| 3 Recede hinc, et vade contra orientem, et abscondere in torrente Carith, qui est contra Jordanem, | 3 Retira-te daqui, vai para a banda do oriente e esconde-te junto da torrente de Carit, que está defronte do Jordão. |
| 4 et ibi de torrente bibes : corvisque præcepi ut pascant te ibi. | 4 Beberás da torrente, e eu mandei aos corvos que te sustentem ali mesmo. |
| 5 Abiit ergo, et fecit juxta verbum Domini : cumque abiisset, sedit in torrente Carith, qui est contra Jordanem. | 5 Partiu, pois, e procedeu segundo a ordem do Senhor: alojou-se junto da torrente de Garit, que está defronte do Jordão. |
| 6 Corvi quoque deferebant ei panem et carnes mane, similiter panem et carnes vesperi, et bibebat de torrente. | 6 Os corvos traziam-lhe pela manhã pão e carne, e de tarde também pão e carne, e ele bebia da torrente. |
| 7 Post dies autem siccatus est torrens : non enim pluerat super terram. | 7 Decorrido um certo tempo, secou-se a torrente, porque não tinha chovido sobre a terra. |
| 8 Factus est ergo sermo Domini ad eum, dicens : | 8 Falou-lhe então o Senhor assim: |
| 9 Surge, et vade in Sarephta Sidoniorum, et manebis ibi : præcepi enim ibi mulieri viduæ ut pascat te. | 9 Levanta-te, vai para Sarefta dos Sidónios e fixa lá a tua morada, porque eu ordenei a uma mulher viúva que te sustente. |
| 10 Surrexit, et abiit in Sarephta. Cumque venisset ad portam civitatis, apparuit ei mulier vidua colligens ligna, et vocavit eam, dixitque ei : Da mihi paululum aquæ in vase ut bibam. | 10 Levantou-se e foi para Sarefta. Tendo ele chegado à porta da cidade, apareceu-lhe uma mulher viúva, que apanhava lenha. Ele chamou-a e disse-lhe: Dá-me num vaso um pouco de água para beber. |
| 11 Cumque illa pergeret ut afferret, clamavit post tergum ejus, dicens : Affer mihi, obsecro, et buccellam panis in manu tua. | 11 Quando ela lha ia buscar, Elias chamou-a outra vez e disse: Traze-me também, te peço, um bocado de pão na tua mão. |
| 12 Quæ respondit : Vivit Dominus Deus tuus, quia non habeo panem, nisi quantum pugillus capere potest farinæ in hydria, et paululum olei in lecytho : en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illum mihi et filio meo, ut comedamus, et moriamur. | 12 Ela respondeu-lhe: Viva o Senhor teu Deus, que eu não tenho pão, senão sòmente um pouco de farinha na panela, e um pouco de azeite na almotolia. Ando a apanhar um pouco de lenha, a fim de a ir cozer para mim e para meu filho, para comermos e depois (de gasto estes restos) morreremos (de fome). |
| 13 Ad quam Elias ait : Noli timere, sed vade, et fac sicut dixisti : verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum, et affer ad me : tibi autem et filio tuo facies postea. | 13 Elias disse-lhe: Não temas, mas vai e faze como disseste; porém faze primeiro para mim desse pouco de farinha um pãozinho cozido, debaixo do rescaldo, e traze-mo; para ti e para teu filho, farás depois. |
| 14 Hæc autem dicit Dominus Deus Israël : Hydria farinæ non deficiet, nec lecythus olei minuetur, usque ad diem in qua Dominus daturus est pluviam super faciem terræ. | 14 Com efeito, o Senhor Deus de Israel diz assim: A farinha que está na panela não faltará, nem se diminuirá na almotolia o azeite, até ao dia em que o Senhor faça cair chuva sobre a terra. |
| 15 Quæ abiit, et fecit juxta verbum Eliæ : et comedit ipse, et illa, et domus ejus : et ex illa die | 15 Foi a mulher e fez como Elias lhe tinha dito; durante muito tempo ela teve que comer, e a sua casa e Elias. E desde aquele dia |
| 16 hydria farinæ non defecit, et lecythus olei non est imminutus, juxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Eliæ. | 16 não faltou a farinha na panela, nem se diminuiu o azeite da almotolia, conforme o que o Senhor tinha predito por Elias. |
| 17 Factum est autem post hæc, ægrotavit filius mulieris matrisfamilias, et erat languor fortissimus, ita ut non remaneret in eo halitus. | 17 Aconteceu depois adoecer o filho desta mãe de família, e a doença era tão grave que já não respirava. |
| 18 Dixit ergo ad Eliam : Quid mihi et tibi, vir Dei ? ingressus es ad me, ut rememorarentur iniquitates meæ, et interficeres filium meum ? | 18 Ela disse a Elias: Que te fiz eu, ó homem de Deus? Porventura vieste a minha casa para excitares em mim a memória dos meus pecados e matares o meu filho? |
| 19 Et ait ad eam Elias : Da mihi filium tuum. Tulitque eum de sinu ejus, et portavit in cœnaculum ubi ipse manebat, et posuit super lectulum suum. | 19 Elias disse-lhe: Dá-me o teu filho. (Elias) tomou-o do regaço (da mãe), levou-o à câmara, onde ele estava alojado, e pô-lo em cima do seu leito. |
| 20 Et clamavit ad Dominum, et dixit : Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus ? | 20 Depois clamou ao Senhor, assim: Senhor meu Deus, até a uma viúva, que me sustenta como pode, afligiste, matando-lhe seu filho? |
| 21 Et expandit se, atque mensus est super puerum tribus vicibus, et clamavit ad Dominum, et ait : Domine Deus meus, revertatur, obsecro, anima pueri hujus in viscera ejus. | 21 Estendeu-se, depois, inclinou-se três vezes sobre o menino, e gritou ao Senhor: Senhor, meu Deus, faze, te rogo, que a alma deste menino volte às suas entranhas. |
| 22 Et exaudivit Dominus vocem Eliæ : et reversa est anima pueri intra eum, et revixit. | 22 O Senhor ouviu a voz de Elias: a alma do menino voltou a ele, e ele recuperou a vida. |
| 23 Tulitque Elias puerum, et deposuit eum de cœnaculo in inferiorem domum, et tradidit matri suæ, et ait illi : En vivit filius tuus. | 23 Elias tomou o menino, desceu-o da sua câmara à casa de baixo, entregou-o a sua mãe e disse-lhe: Aqui tens vivo o teu filho. |
| 24 Dixitque mulier ad Eliam : Nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu, et verbum Domini in ore tuo verum est. | 24 A mulher respondeu a Elias: Agora conheço por isto que és um homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade. |