Regum I 17
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Bíblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 Et dixit Elias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Achab : Vivit Dominus Deus Israël, in cujus conspectu sto, si erit annis his ros et pluvia, nisi juxta oris mei verba. | 1 Elias Tesbita, um dos habitantes de Galaad, disse a Acab: Viva o Senhor Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não cairá nem orvalho nem chuva, senão conforme as palavras da minha boca. |
| 2 Et factum est verbum Domini ad eum, dicens : | 2 Dirigiu o Senhor a sua palavra a Elias, nestes termos; |
| 3 Recede hinc, et vade contra orientem, et abscondere in torrente Carith, qui est contra Jordanem, | 3 Retira-te daqui, vai para a banda do oriente e esconde-te junto da torrente de Carit, que está defronte do Jordão. |
| 4 et ibi de torrente bibes : corvisque præcepi ut pascant te ibi. | 4 Beberás da torrente, e eu mandei aos corvos que te sustentem ali mesmo. |
| 5 Abiit ergo, et fecit juxta verbum Domini : cumque abiisset, sedit in torrente Carith, qui est contra Jordanem. | 5 Partiu, pois, e procedeu segundo a ordem do Senhor: alojou-se junto da torrente de Garit, que está defronte do Jordão. |
| 6 Corvi quoque deferebant ei panem et carnes mane, similiter panem et carnes vesperi, et bibebat de torrente. | 6 Os corvos traziam-lhe pela manhã pão e carne, e de tarde também pão e carne, e ele bebia da torrente. |
| 7 Post dies autem siccatus est torrens : non enim pluerat super terram. | 7 Decorrido um certo tempo, secou-se a torrente, porque não tinha chovido sobre a terra. |
| 8 Factus est ergo sermo Domini ad eum, dicens : | 8 Falou-lhe então o Senhor assim: |
| 9 Surge, et vade in Sarephta Sidoniorum, et manebis ibi : præcepi enim ibi mulieri viduæ ut pascat te. | 9 Levanta-te, vai para Sarefta dos Sidónios e fixa lá a tua morada, porque eu ordenei a uma mulher viúva que te sustente. |
| 10 Surrexit, et abiit in Sarephta. Cumque venisset ad portam civitatis, apparuit ei mulier vidua colligens ligna, et vocavit eam, dixitque ei : Da mihi paululum aquæ in vase ut bibam. | 10 Levantou-se e foi para Sarefta. Tendo ele chegado à porta da cidade, apareceu-lhe uma mulher viúva, que apanhava lenha. Ele chamou-a e disse-lhe: Dá-me num vaso um pouco de água para beber. |
| 11 Cumque illa pergeret ut afferret, clamavit post tergum ejus, dicens : Affer mihi, obsecro, et buccellam panis in manu tua. | 11 Quando ela lha ia buscar, Elias chamou-a outra vez e disse: Traze-me também, te peço, um bocado de pão na tua mão. |
| 12 Quæ respondit : Vivit Dominus Deus tuus, quia non habeo panem, nisi quantum pugillus capere potest farinæ in hydria, et paululum olei in lecytho : en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illum mihi et filio meo, ut comedamus, et moriamur. | 12 Ela respondeu-lhe: Viva o Senhor teu Deus, que eu não tenho pão, senão sòmente um pouco de farinha na panela, e um pouco de azeite na almotolia. Ando a apanhar um pouco de lenha, a fim de a ir cozer para mim e para meu filho, para comermos e depois (de gasto estes restos) morreremos (de fome). |
| 13 Ad quam Elias ait : Noli timere, sed vade, et fac sicut dixisti : verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum, et affer ad me : tibi autem et filio tuo facies postea. | 13 Elias disse-lhe: Não temas, mas vai e faze como disseste; porém faze primeiro para mim desse pouco de farinha um pãozinho cozido, debaixo do rescaldo, e traze-mo; para ti e para teu filho, farás depois. |
| 14 Hæc autem dicit Dominus Deus Israël : Hydria farinæ non deficiet, nec lecythus olei minuetur, usque ad diem in qua Dominus daturus est pluviam super faciem terræ. | 14 Com efeito, o Senhor Deus de Israel diz assim: A farinha que está na panela não faltará, nem se diminuirá na almotolia o azeite, até ao dia em que o Senhor faça cair chuva sobre a terra. |
| 15 Quæ abiit, et fecit juxta verbum Eliæ : et comedit ipse, et illa, et domus ejus : et ex illa die | 15 Foi a mulher e fez como Elias lhe tinha dito; durante muito tempo ela teve que comer, e a sua casa e Elias. E desde aquele dia |
| 16 hydria farinæ non defecit, et lecythus olei non est imminutus, juxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Eliæ. | 16 não faltou a farinha na panela, nem se diminuiu o azeite da almotolia, conforme o que o Senhor tinha predito por Elias. |
| 17 Factum est autem post hæc, ægrotavit filius mulieris matrisfamilias, et erat languor fortissimus, ita ut non remaneret in eo halitus. | 17 Aconteceu depois adoecer o filho desta mãe de família, e a doença era tão grave que já não respirava. |
| 18 Dixit ergo ad Eliam : Quid mihi et tibi, vir Dei ? ingressus es ad me, ut rememorarentur iniquitates meæ, et interficeres filium meum ? | 18 Ela disse a Elias: Que te fiz eu, ó homem de Deus? Porventura vieste a minha casa para excitares em mim a memória dos meus pecados e matares o meu filho? |
| 19 Et ait ad eam Elias : Da mihi filium tuum. Tulitque eum de sinu ejus, et portavit in cœnaculum ubi ipse manebat, et posuit super lectulum suum. | 19 Elias disse-lhe: Dá-me o teu filho. (Elias) tomou-o do regaço (da mãe), levou-o à câmara, onde ele estava alojado, e pô-lo em cima do seu leito. |
| 20 Et clamavit ad Dominum, et dixit : Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus ? | 20 Depois clamou ao Senhor, assim: Senhor meu Deus, até a uma viúva, que me sustenta como pode, afligiste, matando-lhe seu filho? |
| 21 Et expandit se, atque mensus est super puerum tribus vicibus, et clamavit ad Dominum, et ait : Domine Deus meus, revertatur, obsecro, anima pueri hujus in viscera ejus. | 21 Estendeu-se, depois, inclinou-se três vezes sobre o menino, e gritou ao Senhor: Senhor, meu Deus, faze, te rogo, que a alma deste menino volte às suas entranhas. |
| 22 Et exaudivit Dominus vocem Eliæ : et reversa est anima pueri intra eum, et revixit. | 22 O Senhor ouviu a voz de Elias: a alma do menino voltou a ele, e ele recuperou a vida. |
| 23 Tulitque Elias puerum, et deposuit eum de cœnaculo in inferiorem domum, et tradidit matri suæ, et ait illi : En vivit filius tuus. | 23 Elias tomou o menino, desceu-o da sua câmara à casa de baixo, entregou-o a sua mãe e disse-lhe: Aqui tens vivo o teu filho. |
| 24 Dixitque mulier ad Eliam : Nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu, et verbum Domini in ore tuo verum est. | 24 A mulher respondeu a Elias: Agora conheço por isto que és um homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade. |