SCRUTATIO

Martedi, 1 settembre 2026 - Sant Egidio ( Letture di oggi)

Regum I 17


font
VULGATABiblia Matos Soares
1 Et dixit Elias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Achab : Vivit Dominus Deus Israël, in cujus conspectu sto, si erit annis his ros et pluvia, nisi juxta oris mei verba.1 Elias Tesbita, um dos habitantes de Galaad, disse a Acab: Viva o Senhor Deus de Israel, em cuja presença estou, que nestes anos não cairá nem orvalho nem chuva, senão conforme as palavras da minha boca.
2 Et factum est verbum Domini ad eum, dicens :2 Dirigiu o Senhor a sua palavra a Elias, nestes termos;
3 Recede hinc, et vade contra orientem, et abscondere in torrente Carith, qui est contra Jordanem,3 Retira-te daqui, vai para a banda do oriente e esconde-te junto da torrente de Carit, que está defronte do Jordão.
4 et ibi de torrente bibes : corvisque præcepi ut pascant te ibi.4 Beberás da torrente, e eu mandei aos corvos que te sustentem ali mesmo.
5 Abiit ergo, et fecit juxta verbum Domini : cumque abiisset, sedit in torrente Carith, qui est contra Jordanem.5 Partiu, pois, e procedeu segundo a ordem do Senhor: alojou-se junto da torrente de Garit, que está defronte do Jordão.
6 Corvi quoque deferebant ei panem et carnes mane, similiter panem et carnes vesperi, et bibebat de torrente.6 Os corvos traziam-lhe pela manhã pão e carne, e de tarde também pão e carne, e ele bebia da torrente.
7 Post dies autem siccatus est torrens : non enim pluerat super terram.
7 Decorrido um certo tempo, secou-se a torrente, porque não tinha chovido sobre a terra.
8 Factus est ergo sermo Domini ad eum, dicens :8 Falou-lhe então o Senhor assim:
9 Surge, et vade in Sarephta Sidoniorum, et manebis ibi : præcepi enim ibi mulieri viduæ ut pascat te.9 Levanta-te, vai para Sarefta dos Sidónios e fixa lá a tua morada, porque eu ordenei a uma mulher viúva que te sustente.
10 Surrexit, et abiit in Sarephta. Cumque venisset ad portam civitatis, apparuit ei mulier vidua colligens ligna, et vocavit eam, dixitque ei : Da mihi paululum aquæ in vase ut bibam.10 Levantou-se e foi para Sarefta. Tendo ele chegado à porta da cidade, apareceu-lhe uma mulher viúva, que apanhava lenha. Ele chamou-a e disse-lhe: Dá-me num vaso um pouco de água para beber.
11 Cumque illa pergeret ut afferret, clamavit post tergum ejus, dicens : Affer mihi, obsecro, et buccellam panis in manu tua.11 Quando ela lha ia buscar, Elias chamou-a outra vez e disse: Traze-me também, te peço, um bocado de pão na tua mão.
12 Quæ respondit : Vivit Dominus Deus tuus, quia non habeo panem, nisi quantum pugillus capere potest farinæ in hydria, et paululum olei in lecytho : en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illum mihi et filio meo, ut comedamus, et moriamur.12 Ela respondeu-lhe: Viva o Senhor teu Deus, que eu não tenho pão, senão sòmente um pouco de farinha na panela, e um pouco de azeite na almotolia. Ando a apanhar um pouco de lenha, a fim de a ir cozer para mim e para meu filho, para comermos e depois (de gasto estes restos) morreremos (de fome).
13 Ad quam Elias ait : Noli timere, sed vade, et fac sicut dixisti : verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum, et affer ad me : tibi autem et filio tuo facies postea.13 Elias disse-lhe: Não temas, mas vai e faze como disseste; porém faze primeiro para mim desse pouco de farinha um pãozinho cozido, debaixo do rescaldo, e traze-mo; para ti e para teu filho, farás depois.
14 Hæc autem dicit Dominus Deus Israël : Hydria farinæ non deficiet, nec lecythus olei minuetur, usque ad diem in qua Dominus daturus est pluviam super faciem terræ.14 Com efeito, o Senhor Deus de Israel diz assim: A farinha que está na panela não faltará, nem se diminuirá na almotolia o azeite, até ao dia em que o Senhor faça cair chuva sobre a terra.
15 Quæ abiit, et fecit juxta verbum Eliæ : et comedit ipse, et illa, et domus ejus : et ex illa die15 Foi a mulher e fez como Elias lhe tinha dito; durante muito tempo ela teve que comer, e a sua casa e Elias. E desde aquele dia
16 hydria farinæ non defecit, et lecythus olei non est imminutus, juxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Eliæ.16 não faltou a farinha na panela, nem se diminuiu o azeite da almotolia, conforme o que o Senhor tinha predito por Elias.
17 Factum est autem post hæc, ægrotavit filius mulieris matrisfamilias, et erat languor fortissimus, ita ut non remaneret in eo halitus.17 Aconteceu depois adoecer o filho desta mãe de família, e a doença era tão grave que já não respirava.
18 Dixit ergo ad Eliam : Quid mihi et tibi, vir Dei ? ingressus es ad me, ut rememorarentur iniquitates meæ, et interficeres filium meum ?18 Ela disse a Elias: Que te fiz eu, ó homem de Deus? Porventura vieste a minha casa para excitares em mim a memória dos meus pecados e matares o meu filho?
19 Et ait ad eam Elias : Da mihi filium tuum. Tulitque eum de sinu ejus, et portavit in cœnaculum ubi ipse manebat, et posuit super lectulum suum.19 Elias disse-lhe: Dá-me o teu filho. (Elias) tomou-o do regaço (da mãe), levou-o à câmara, onde ele estava alojado, e pô-lo em cima do seu leito.
20 Et clamavit ad Dominum, et dixit : Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus ?20 Depois clamou ao Senhor, assim: Senhor meu Deus, até a uma viúva, que me sustenta como pode, afligiste, matando-lhe seu filho?
21 Et expandit se, atque mensus est super puerum tribus vicibus, et clamavit ad Dominum, et ait : Domine Deus meus, revertatur, obsecro, anima pueri hujus in viscera ejus.21 Estendeu-se, depois, inclinou-se três vezes sobre o menino, e gritou ao Senhor: Senhor, meu Deus, faze, te rogo, que a alma deste menino volte às suas entranhas.
22 Et exaudivit Dominus vocem Eliæ : et reversa est anima pueri intra eum, et revixit.22 O Senhor ouviu a voz de Elias: a alma do menino voltou a ele, e ele recuperou a vida.
23 Tulitque Elias puerum, et deposuit eum de cœnaculo in inferiorem domum, et tradidit matri suæ, et ait illi : En vivit filius tuus.23 Elias tomou o menino, desceu-o da sua câmara à casa de baixo, entregou-o a sua mãe e disse-lhe: Aqui tens vivo o teu filho.
24 Dixitque mulier ad Eliam : Nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu, et verbum Domini in ore tuo verum est.24 A mulher respondeu a Elias: Agora conheço por isto que és um homem de Deus, e que a palavra do Senhor na tua boca é verdade.