Regum I 17
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Et dixit Elias Thesbites de habitatoribus Galaad ad Achab : Vivit Dominus Deus Israël, in cujus conspectu sto, si erit annis his ros et pluvia, nisi juxta oris mei verba. | 1 Allora Elia il Teshbita da Tishbe in Galaad disse ad Akhab: «Per la vita di Jahvè, Dio di Israele, davanti al quale sto: in questi anni non cadrà né rugiada né pioggia, se non quando lo dirò io». |
| 2 Et factum est verbum Domini ad eum, dicens : | 2 Quindi gli “fu rivolta la parola di Jahvè: |
| 3 Recede hinc, et vade contra orientem, et abscondere in torrente Carith, qui est contra Jordanem, | 3 «Parti di qui, dirigiti verso oriente e sta’ nascosto presso il torrente Charit che è prima del Giordano. |
| 4 et ibi de torrente bibes : corvisque præcepi ut pascant te ibi. | 4 Berrai dal torrente; io stesso ho disposto che i corvi ti procurino ivi il nutrimento». |
| 5 Abiit ergo, et fecit juxta verbum Domini : cumque abiisset, sedit in torrente Carith, qui est contra Jordanem. | 5 Quegli partì e agì secondo la parola di Jahvè; andò a stabilirsi presso il torrente Charit che è prima del Giordano. |
| 6 Corvi quoque deferebant ei panem et carnes mane, similiter panem et carnes vesperi, et bibebat de torrente. | 6 I corvi gli portavano pane al mattino e carne alla sera; egli poi beveva dal torrente. |
| 7 Post dies autem siccatus est torrens : non enim pluerat super terram. | 7 Trascorso un periodo di tempo, il torrente si asciugò, poiché non era piovuto sulla regione. |
| 8 Factus est ergo sermo Domini ad eum, dicens : | 8 Allora gli fu rivolta la parola di Jahvè: |
| 9 Surge, et vade in Sarephta Sidoniorum, et manebis ibi : præcepi enim ibi mulieri viduæ ut pascat te. | 9 «Orsù, va’ a Zarepta di Sidone e abita là, poiché là ho ordinato a una vedova di mantenerti». |
| 10 Surrexit, et abiit in Sarephta. Cumque venisset ad portam civitatis, apparuit ei mulier vidua colligens ligna, et vocavit eam, dixitque ei : Da mihi paululum aquæ in vase ut bibam. | 10 Quegli si mise in viaggio e andò a Zarepta. Giunto alla porta della città, ecco una vedova che raccoglieva legna. «Prendimi» le disse «un po’ di acqua con la brocca, perché voglio bere». |
| 11 Cumque illa pergeret ut afferret, clamavit post tergum ejus, dicens : Affer mihi, obsecro, et buccellam panis in manu tua. | 11 Mentre quella andava a prenderla, le gridò: «Portami anche un boccone di pane». |
| 12 Quæ respondit : Vivit Dominus Deus tuus, quia non habeo panem, nisi quantum pugillus capere potest farinæ in hydria, et paululum olei in lecytho : en colligo duo ligna ut ingrediar et faciam illum mihi et filio meo, ut comedamus, et moriamur. | 12 Quella rispose: «Per la vita di Jahvè tuo Dio: non ho nulla di cotto, eccetto una manciata di farina nella giara e un po’ di olio nell’orcio. Ecco, sto raccattando due legni, poi me ne andrò e la preparerò per me e per mio figlio; la mangeremo e dopo moriremo». |
| 13 Ad quam Elias ait : Noli timere, sed vade, et fac sicut dixisti : verumtamen mihi primum fac de ipsa farinula subcinericium panem parvulum, et affer ad me : tibi autem et filio tuo facies postea. | 13 Elia le disse: «Non temere; ma va’ pure e fa’ come hai detto. Prima però preparami con essa un panino e portamelo; da ultimo ne farai uno per te e tuo figlio. |
| 14 Hæc autem dicit Dominus Deus Israël : Hydria farinæ non deficiet, nec lecythus olei minuetur, usque ad diem in qua Dominus daturus est pluviam super faciem terræ. | 14 Così infatti dice Jahvè, Dio di Israele: “La giara della farina non si consumerà e l’orcio dell’olio non rimarrà vuoto, finché Jahvè non farà piovere sulla terra!”». |
| 15 Quæ abiit, et fecit juxta verbum Eliæ : et comedit ipse, et illa, et domus ejus : et ex illa die | 15 Essa se ne andò ed eseguì il comando di Elia. Per parecchio tempo mangiarono la donna, lui e il figlio di lei. |
| 16 hydria farinæ non defecit, et lecythus olei non est imminutus, juxta verbum Domini quod locutus fuerat in manu Eliæ. | 16 Secondo la parola che Jahvè aveva proferito per mezzo di Elia, il vaso della farina non si consumò e l’orcio dell’olio non rimase mai vuoto. |
| 17 Factum est autem post hæc, ægrotavit filius mulieris matrisfamilias, et erat languor fortissimus, ita ut non remaneret in eo halitus. | 17 Ora, dopo questi fatti, si ammalò il figlio della padrona di casa. La sua malattia divenne così grave che quegli rimase senza respiro. |
| 18 Dixit ergo ad Eliam : Quid mihi et tibi, vir Dei ? ingressus es ad me, ut rememorarentur iniquitates meæ, et interficeres filium meum ? | 18 Allora essa disse a Elia: «Che c’è tra me e te, o uomo di Dio? Sei forse venuto nella mia casa per rievocarmi il mio peccato e uccidermi il figlio?» |
| 19 Et ait ad eam Elias : Da mihi filium tuum. Tulitque eum de sinu ejus, et portavit in cœnaculum ubi ipse manebat, et posuit super lectulum suum. | 19 Le rispose: «Dammi tuo figlio!» Lo prese dal suo seno; lo portò nella camera superiore, dove lui abitava, e lo coricò sul suo letto. |
| 20 Et clamavit ad Dominum, et dixit : Domine Deus meus, etiam ne viduam apud quam ego utcumque sustentor, afflixisti ut interficeres filium ejus ? | 20 Poi così invocò Jahvè: «Jahvè mio Dio, hai proprio voluto fare del male anche alla vedova, di cui sono ospite, facendole morire il figlio?» |
| 21 Et expandit se, atque mensus est super puerum tribus vicibus, et clamavit ad Dominum, et ait : Domine Deus meus, revertatur, obsecro, anima pueri hujus in viscera ejus. | 21 Quindi si distese sul fanciullo per tre. volte e invocò Jahvè dicendo: «Signore mio Dio, ritorni l’anima del fanciullo in lui»: |
| 22 Et exaudivit Dominus vocem Eliæ : et reversa est anima pueri intra eum, et revixit. | 22 Jahvè ascoltò la voce di Elia; l’anima del fanciullo ritornò in lui ed egli riprese a vivere. |
| 23 Tulitque Elias puerum, et deposuit eum de cœnaculo in inferiorem domum, et tradidit matri suæ, et ait illi : En vivit filius tuus. | 23 Elia prese il fanciullo, lo fece discendere dalla camera superiore alla casa e lo consegnò alla madre, dicendo: «Guarda: tuo figlio è vivo». |
| 24 Dixitque mulier ad Eliam : Nunc in isto cognovi quoniam vir Dei es tu, et verbum Domini in ore tuo verum est. | 24 La donna disse a Elia: «Ora so veramente che tu sei un uomo di Dio e che la parola di Jahvè sulla tua bocca è verità». |