Genesis 8
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Bibbia C.E.I. 2008 |
|---|---|
| 1 Recordatus autem Deus Noë, cunctorumque animantium, et omnium jumentorum, quæ erant cum eo in arca, adduxit spiritum super terram, et imminutæ sunt aquæ. | 1 Dio si ricordò di Noè, di tutte le fiere e di tutti gli animali domestici che erano con lui nell’arca. Dio fece passare un vento sulla terra e le acque si abbassarono. |
| 2 Et clausi sunt fontes abyssi, et cataractæ cæli : et prohibitæ sunt pluviæ de cælo. | 2 Le fonti dell’abisso e le cateratte del cielo furono chiuse e fu trattenuta la pioggia dal cielo; |
| 3 Reversæque sunt aquæ de terra euntes et redeuntes : et c?perunt minui post centum quinquaginta dies. | 3 le acque andarono via via ritirandosi dalla terra e calarono dopo centocinquanta giorni. |
| 4 Requievitque arca mense septimo, vigesimo septimo die mensis, super montes Armeniæ. | 4 Nel settimo mese, il diciassette del mese, l’arca si posò sui monti dell’Araràt. |
| 5 At vero aquæ ibant et decrescebant usque ad decimum mensem : decimo enim mense, primo die mensis, apparuerunt cacumina montium. | 5 Le acque andarono via via diminuendo fino al decimo mese. Nel decimo mese, il primo giorno del mese, apparvero le cime dei monti. |
| 6 Cumque transissent quadraginta dies, aperiens Noë fenestram arcæ, quam fecerat, dimisit corvum, | 6 Trascorsi quaranta giorni, Noè aprì la finestra che aveva fatto nell’arca |
| 7 qui egrediebatur, et non revertebatur, donec siccarentur aquæ super terram. | 7 e fece uscire un corvo. Esso uscì andando e tornando, finché si prosciugarono le acque sulla terra. |
| 8 Emisit quoque columbam post eum, ut videret si jam cessassent aquæ super faciem terræ. | 8 Noè poi fece uscire una colomba, per vedere se le acque si fossero ritirate dal suolo; |
| 9 Quæ cum non invenisset ubi requiesceret pes ejus, reversa est ad eum in arcam : aquæ enim erant super universam terram : extenditque manum, et apprehensam intulit in arcam. | 9 ma la colomba, non trovando dove posare la pianta del piede, tornò a lui nell’arca, perché c’era ancora l’acqua su tutta la terra. Egli stese la mano, la prese e la fece rientrare presso di sé nell’arca. |
| 10 Expectatis autem ultra septem diebus aliis, rursum dimisit columbam ex arca. | 10 Attese altri sette giorni e di nuovo fece uscire la colomba dall’arca |
| 11 At illa venit ad eum ad vesperam, portans ramum olivæ virentibus foliis in ore suo : intellexit ergo Noë quod cessassent aquæ super terram. | 11 e la colomba tornò a lui sul far della sera; ecco, essa aveva nel becco una tenera foglia di ulivo. Noè comprese che le acque si erano ritirate dalla terra. |
| 12 Expectavitque nihilominus septem alios dies : et emisit columbam, quæ non est reversa ultra ad eum. | 12 Aspettò altri sette giorni, poi lasciò andare la colomba; essa non tornò più da lui. |
| 13 Igitur sexcentesimo primo anno, primo mense, prima die mensis, imminutæ sunt aquæ super terram : et aperiens Noë tectum arcæ, aspexit, viditque quod exsiccata esset superficies terræ. | 13 L’anno seicentouno della vita di Noè, il primo mese, il primo giorno del mese, le acque si erano prosciugate sulla terra; Noè tolse la copertura dell’arca ed ecco, la superficie del suolo era asciutta. |
| 14 Mense secundo, septimo et vigesimo die mensis arefacta est terra. | 14 Nel secondo mese, il ventisette del mese, tutta la terra si era prosciugata. |
| 15 Locutus est autem Deus ad Noë, dicens : | 15 Dio ordinò a Noè: |
| 16 Egredere de arca, tu et uxor tua, filii tui et uxores filiorum tuorum tecum. | 16 «Esci dall’arca tu e tua moglie, i tuoi figli e le mogli dei tuoi figli con te. |
| 17 Cuncta animantia, quæ sunt apud te, ex omni carne, tam in volatilibus quam in bestiis et universis reptilibus, quæ reptant super terram, educ tecum, et ingredimini super terram : crescite et multiplicamini super eam. | 17 Tutti gli animali d’ogni carne che hai con te, uccelli, bestiame e tutti i rettili che strisciano sulla terra, falli uscire con te, perché possano diffondersi sulla terra, siano fecondi e si moltiplichino su di essa». |
| 18 Egressus est ergo Noë, et filii ejus : uxor illius, et uxores filiorum ejus cum eo. | 18 Noè uscì con i figli, la moglie e le mogli dei figli. |
| 19 Sed et omnia animantia, jumenta, et reptilia quæ reptant super terram, secundum genus suum, egressa sunt de arca. | 19 Tutti i viventi e tutto il bestiame e tutti gli uccelli e tutti i rettili che strisciano sulla terra, secondo le loro specie, uscirono dall’arca. |
| 20 Ædificavit autem Noë altare Domino : et tollens de cunctis pecoribus et volucribus mundis, obtulit holocausta super altare. | 20 Allora Noè edificò un altare al Signore; prese ogni sorta di animali puri e di uccelli puri e offrì olocausti sull’altare. |
| 21 Odoratusque est Dominus odorem suavitatis, et ait : Nequaquam ultra maledicam terræ propter homines : sensus enim et cogitatio humani cordis in malum prona sunt ab adolescentia sua : non igitur ultra percutiam omnem animam viventem sicut feci. | 21 Il Signore ne odorò il profumo gradito e disse in cuor suo: «Non maledirò più il suolo a causa dell’uomo, perché ogni intento del cuore umano è incline al male fin dall’adolescenza; né colpirò più ogni essere vivente come ho fatto. |
| 22 Cunctis diebus terræ, sementis et messis, frigus et æstus, æstas et hiems, nox et dies non requiescent. | 22 Finché durerà la terra, seme e mèsse, freddo e caldo, estate e inverno, giorno e notte non cesseranno». |