Izaija 51

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Čujte me, vi koji za pravdom težite, koji Jahvu tražite; pogledajte stijenu iz koje ste isječeni i jamu duboku iz koje ste izvađeni.	1 Escuchadme, los que vais tras la justicia, | los que buscáis al Señor: | Mirad la roca de donde os tallaron, | la cantera de donde os extrajeron.
2 Pogledajte oca svoga Abrahama i Saru koja vas porodi! Jest, sam bijaše kad sam ga pozvao, al’ sam ga blagoslovio i umnožio.	2 Mirad a Abrahán, vuestro padre; | a Sara, que os dio a luz: | cuando os llamé, era uno, | pero lo bendije y lo multipliqué.
3 Jest, Jahvi se sažalio Sion, sažalile mu se njegove razvaline. Pustaru će njegovu učiniti poput Edena, a stepu poput vrta Jahvina. Klicanje i radost njim će odjekivat’, i zahvalnice i glas hvalospjeva.	3 El Señor consuela a Sión, | consuela todas sus ruinas: | convertirá su desierto en un edén, | su yermo en jardín del Señor; | allí habrá gozo y alegría, | acción de gracias al son de instrumentos.
4 »Pomno me slušaj, puče moj, počujte me, narodi! Jer od mene zakon dolazi i moje pravo za svjetlo narodima.	4 Escuchadme, naciones; pueblos, prestadme oído, | pues de mí saldrá la ley | y estableceré mi derecho | para luz de los pueblos.
5 Brzo će stići pravda moja, moje će spasenje doći kao svjetlost. Moja će mišica suditi narodima. Mene očekuju otoci i u moju se mišicu uzdaju.	5 Mi triunfo está cercano, | llega mi salvación, | mi brazo regirá a los pueblos: | las islas lejanas esperan en mí, | ponen su esperanza en mi poder.
6 K nebu oči podignite, na zemlju dolje pogledajte. K’o dim će se rasplinut’ nebesa, zemlja će se k’o haljina istrošit’, kao komarci nestat će joj žitelji. Ali će spasenje moje trajati dovijeka, i pravdi mojoj neće biti kraja.	6 Levantad vuestros ojos al cielo, | mirad abajo, hacia la tierra: | el cielo se desvanece como el humo, | la tierra se consume como un vestido, | sus habitantes mueren como langostas, | pero mi salvación dura por siempre, | mi justicia no tendrá fin.
7 Poslušajte me, vi koji poznajete pravednost, narode kojemu je moj zakon u srcu. Ne bojte se poruge ljudske, ne plašite se uvreda!	7 Escuchadme, los que conocéis lo que es recto, | el pueblo que conserva mi ley en su corazón: | no temáis la afrenta de los hombres, | no desmayéis por sus ultrajes:
8 Jer moljac će ih razjesti kao haljinu, crv će ih rastočiti kao vunu. Ali će pravda moja trajati dovijeka i spas moj od koljena do koljena.«	8 pues la polilla los roerá como un vestido, | como los gusanos roen la lana; | pero mi justicia dura por siempre, | mi salvación de edad en edad.
9 Probudi se! Probudi se! Opaši se snagom, mišice Jahvina! Probudi se, kao u dane davne, za drevnih naraštaja. Nisi li ti rasjekla Rahaba i probola Zmaja?	9 ¡Despierta, despierta, | revístete de fuerza, brazo del Señor, | despierta como antaño, | en las antiguas edades! | ¿No eres tú quien destrozó el monstruo | y traspasó al dragón?
10 Nisi li ti isušila more, vodu velikog bezdana, i od dubine morske put načinila da njime prolaze otkupljeni?	10 ¿No eres tú quien secó el mar, | las aguas del gran océano, | el que hizo un camino en la profundidad del mar | para que pasaran los redimidos?
11 Vratit će se oni što ih je oslobodio Jahve i s radosnim kricima doći će na Sion. Vječna će sreća biti nad glavama, pratit će ih klicanje i radost, nestat će tuge i jecaja.	11 Volverán los rescatados del Señor, | entrarán en Sión con cánticos de júbilo, | alegría perpetua a la cabeza, | siguiéndolos, gozo y alegría; | pena y aflicción se alejarán.
12 Ja, ja sam tješitelj vaš. Tko si ti da se bojiš smrtna čovjeka i sina čovječjeg, koji je kao trava?	12 Yo, yo soy quien os consuela. | ¿Por qué temes a un mortal que perece, | a un hombre que pasa como la hierba,
13 Zaboravio si Jahvu, svoga Stvoritelja, koji razastrije nebesa i koji zemlju utemelji; sveudilj strepiš, svaki dan, od tlačiteljeve jarosti. Kao da je pregnuo da te uništi. Ali gdje je sad jarost tlačiteljeva?	13 te olvidas del Señor que te ha hecho, | que despliega los cielos | y pone el fundamento de la tierra? | ¿Por qué tiemblas sin tregua cada día | ante el furor del opresor dispuesto a destruirte? | ¿Qué se hizo del furor del opresor?
14 Doskora će biti slobodan sužanj, neće umrijeti u jami, niti će mu kruha nedostajati.	14 Se apresuran a liberar al cautivo: | no morirá en la fosa, no le faltará el pan.
15 Jer, ja sam Jahve, Bog tvoj, koji burkam more da mu valovi buče, ime mi je Jahve nad vojskama.	15 Yo soy el Señor, tu Dios, | que agita el mar y braman sus olas. | Mi nombre es Señor todopoderoso.
16 Svoje sam ti riječi stavio u usta, u sjenu svoje ruke sakrio sam te kad sam razastro nebesa, utemeljio zemlju i rekao Sionu: »Ti si narod moj!«	16 Yo he puesto mis palabras en tu boca, | te cubrí con la sombra de mi mano: | extiendo los cielos, pongo el fundamento de la tierra | y digo a Sión: tú eres mi pueblo.
17 Probudi se, probudi se, ustani, Jeruzaleme! Ti koji si pio iz ruke Jahvine čašu gnjeva njegova. Ispio si pehar opojni, do dna ga iskapio.	17 ¡Despierta, despierta, | ponte en pie, Jerusalén!, | que bebiste de la mano del Señor | la copa de su ira, | apuraste hasta las heces el cáliz de vértigo.
18 Od svih sinova koje je rodio ne bješe nikog da ga vodi; od svih sinova koje je podigao ne bješe nikog da ga pridrži.	18 No hay nadie que la sustente | entre los hijos que dio a luz, | nadie que la lleve de la mano | entre los hijos que crió.
19 Ovo te dvoje pogodilo – tko da te požali? – pohara i rasap, glad i mač – tko da te utješi?	19 Te han sucedido estos dos males, | ¿quién te compadece? | Saqueo y ruina, hambre y espada, | ¿quién te consuela?
20 Sinovi ti leže obamrli po uglovima svih ulica, kao antilopa u mreži, puni gnjeva Jahvina, prijetnje Boga tvojega.	20 Desfallecen y yacen tus hijos | en los rincones de todas las calles, | como antílope en la red, | llenos de la ira del Señor, | de la amenaza de tu Dios.
21 Zato čuj ovo, bijedniče, pijan, ali ne od vina.	21 Por eso, escucha, desdichada; | borracha, y no de vino.
22 Ovako govori Jahve, Gospod tvoj, tvoj Bog, branitelj tvoga naroda: »Iz ruke ti, evo, uzimam čašu opojnu, pehar gnjeva svojega: nećeš ga više piti.	22 Esto dice el Señor, tu Dios, | que defiende la causa de su pueblo: | «Yo quito de tu mano la copa del vértigo, | no volverás a beber el cáliz de mi ira.
23 Stavit ću je u ruke tvojim tlačiteljima, onima koji su ti govorili: ‘Prigni se da prijeđemo!’ I ti si im leđa kao tlo podmetao, kao put za prolaznike.	23 Lo pondré en la mano de tus verdugos, | de los que te decían: | “Dóblate, que pasemos por encima”; | y tú presentaste la espalda como suelo, | como calzada para los transeúntes».