Izaija 1
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblija Hrvatski | Biblia Sagrada |
|---|---|
| 1 Viđenje Izaije, sina Amosova, koje je imao o Judeji i Jeruzalemu u dane Uzije, Jotama, Ahaza i Ezekije, kraljeva judejskih. | 1 Visión de Isaías, hijo de Amós, acerca de Judá y de Jerusalén, en tiempos de Ozías, Jotán, Ajaz y Ezequías, reyes de Judá. |
| 2 Čujte, nebesa, poslušaj, zemljo, jer Jahve govori: »Sinove sam ti odgojio, podigao, al’ se oni od mene odvrgoše. | 2 Oíd, cielos, escucha tierra, | que habla el Señor: | «Hijos he criado y educado, | y ellos se han rebelado contra mí. |
| 3 Vol poznaje svog vlasnika, a magarac jasle gospodareve – Izrael ne poznaje, narod moj ne razumije.« | 3 El buey conoce a su amo, | y el asno el pesebre de su dueño; | Israel no me conoce, | mi pueblo no comprende». |
| 4 Jao, grešna li naroda, puka u zlu ogrezla, roda zlikovačkog, pokvarenih sinova! Jahvu ostaviše, prezreše Sveca Izraelova, njemu su okrenuli leđa. | 4 ¡Ay, gente pecadora, | pueblo cargado de culpas, | raza malvada, | hijos corrompidos! | Han abandonado al Señor, | han despreciado al santo de Israel, | le han vuelto la espalda. |
| 5 Ta gdje da vas još udarim, odmetnici tvrdokorni? Sva je glava bolna, srce iznemoglo; | 5 ¿Dónde podré golpearos todavía, | si os seguís rebelando? | La cabeza está herida, | el corazón extenuado, |
| 6 od pete do glave nigdje zdrava mjesta, već ozljede, modrice, otvorene rane, ni očišćene, ni povijene, ni uljem ublažene. | 6 de la planta del pie a la cabeza | no queda parte ilesa: | heridas y contusiones, | llagas abiertas, | no limpiadas ni vendadas | ni aliviadas con aceite. |
| 7 Zemlja vam opustje, gradove oganj popali, njive vam na oči haraju tuđinci – pustoš k’o kad propade Sodoma. | 7 Vuestro país está devastado, | vuestras ciudades incendiadas, | vuestros campos los devoran extranjeros, | ante vuestros ojos. | ¡Hay desolación como en una catástrofe causada por enemigos! |
| 8 Kći sionska ostade kao koliba u vinogradu, kao pojata u polju krastavaca, kao grad opsjednut. | 8 Sión ha quedado | como cabaña de viñedo, | como choza de melonar, | como ciudad sitiada. |
| 9 Da nam Jahve nad vojskama ne ostavi Ostatak, bili bismo k’o Sodoma, Gomori slični. | 9 Si el Señor del universo | no nos hubiera dejado un resto, | seríamos como Sodoma, | nos pareceríamos a Gomorra. |
| 10 Čujte riječ Jahvinu, glavari sodomski, poslušaj zakon Boga našega, narode gomorski! | 10 Oíd la palabra del Señor, | príncipes de Sodoma, | escucha la enseñanza de nuestro Dios, | pueblo de Gomorra. |
| 11 »Što će mi mnoštvo žrtava vaših?« – govori Jahve. – »Sit sam ovnujskih paljenica i pretiline gojne teladi. I krv mi se ogadi bikova, janjaca i jaradi. | 11 «¿Qué me importa la abundancia de vuestros sacrificios? | —dice el Señor—. | Estoy harto de holocaustos de carneros, | de grasa de cebones; | la sangre de toros, de corderos y chivos | no me agrada. |
| 12 Kad mi lice vidjet’ dolazite, tko od vas ište da gazite mojim predvorjima? | 12 Cuando venís a visitarme, | ¿quién pide algo de vuestras manos | para que vengáis a pisar mis atrios? |
| 13 Prestanite mi nositi ništavne prinose, kâd mi omrznu. Mlađaka, subote i sazive – ne podnosim zborovanja i opačine. | 13 No me traigáis más inútiles ofrendas, | son para mí como incienso execrable. | Novilunios, sábados y reuniones sagradas: | no soporto iniquidad y solemne asamblea. |
| 14 Mlađake i svetkovine vaše iz sve duše mrzim – teški su mi, podnijet’ ih ne mogu! | 14 Vuestros novilunios y solemnidades | los detesto; | se me han vuelto una carga | que no soporto más. |
| 15 Kad na molitvu ruke širite, ja od vas oči odvraćam. Molitve samo množite, ja vas ne slušam. Ruke su vam u krvi ogrezle, | 15 Cuando extendéis las manos | me cubro los ojos; | aunque multipliquéis las plegarias, | no os escucharé. | Vuestras manos están llenas de sangre. |
| 16 operite se, očistite. Uklonite mi s očiju djela opaka, prestanite zlo činiti! | 16 Lavaos, purificaos, apartad de mi vista | vuestras malas acciones. | Dejad de hacer el mal, |
| 17 Učite se dobrim djelima: pravdi težite, ugnjetenom pritecite u pomoć, siroti pomozite do pravde, za udovu se zauzmite.« | 17 aprended a hacer el bien. | Buscad la justicia, | socorred al oprimido, | proteged el derecho del huérfano, | defended a la viuda. |
| 18 »Hajde, dakle, da se pravdamo«, govori Jahve. »Budu l’ vam grijesi kao grimiz, pobijeljet će poput snijega; kao purpur budu li crveni, postat će kao vuna. | 18 Venid entonces, y discutiremos | —dice el Señor—. | Aunque vuestros pecados sean como escarlata, | quedarán blancos como nieve; | aunque sean rojos como la púrpura, | quedarán como lana. |
| 19 Htjednete l’ me poslušati, uživat ćete plodove zemaljske. | 19 Si sabéis obedecer, | comeréis de los frutos de la tierra; |
| 20 U buntovništvu ako ustrajete, proždrijet će vas mač.« Tako usta Jahvina govorahu. | 20 si rehusáis y os rebeláis, | os devorará la espada | —ha hablado la boca del Señor—». |
| 21 Kako li posta bludnicom tvrđa vjerna? Bješe puna pravičnosti, pravda u njoj stolovala, a sad – ubojice. | 21 ¡Cómo se ha prostituido la villa fiel: | estaba llena de rectitud; | la justicia moraba en ella, | y ahora moran los asesinos! |
| 22 Srebro ti se u trosku obratilo, vino ti se razvodnjelo. | 22 Tu plata se ha vuelto escoria, | está aguado tu vino; |
| 23 Knezovi se tvoji odmetnuli, s tatima se pobratili. Svi za mitom hlepe, za darovima lete. Siroti pravdu uskraćuju, udovička parnica ne stiže k njima. | 23 tus gobernantes son bandidos, | cómplices de ladrones: | amigos de sobornos, | en busca de regalos. | No protegen el derecho del huérfano, | ni atienden la causa de la viuda. |
| 24 Stog ovako govori Jahve, Gospod nad vojskama, Junak Izraelov: »Ah, kad se iskalim na protivnicima i osvetim dušmanima! | 24 «Por eso —oráculo del Señor, Dios del universo, | del Fuerte de Israel—: | tomaré satisfacción de mis adversarios, | y me vengaré de mis enemigos. |
| 25 Kada na te ruku pružim, da lužinom tvoju trosku očistim, da iz tebe uklonim olovo! | 25 Volveré mi mano contra ti: | purificaré tu escoria en el crisol, | separaré de ti toda la ganga, |
| 26 Da ti opet postavim suce kao negda, savjetnike kao u početku, pa da te zovu Gradom pravednim, Tvrđom vjernosti.« | 26 te daré jueces como los de antaño, | consejeros como los del tiempo antiguo: | entonces te llamarás Ciudad Justa, Villa Fiel. |
| 27 Sud pravedni otkupit će Sion, a pravda obraćenike njegove. | 27 Sión será rescatada por el juicio, | sus habitantes por la justicia». |
| 28 Otpadnici i grešnici skršit će se zajedno, a oni što Jahvu napuštaju poginut će. | 28 Vendrá la ruina sobre rebeldes y pecadores, | los que abandonan al Señor perecerán. |
| 29 Da, stidjet ćete se zbog hrastova što ih sad obožavate i crvenjet ćete zbog gajeva u kojima sad uživate. | 29 Os avergonzaréis de las encinas en las que os habéis deleitado, | os sonrojaréis de los jardines que elegíais. |
| 30 Jer, bit ćete poput hrasta osušena lišća i poput gaja u kojem vode nema. | 30 Seréis como una encina con las hojas marchitas, | como un jardín donde no corre el agua. |
| 31 Junak će biti kučina, a iskra djelo njegovo, zajedno će izgorjeti, a nikoga da ugasi. | 31 Vuestra fortaleza será la estopa, | su obra la chispa, | arderán los dos juntos | y no habrá quien lo apague. |