Psalmi 73

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Psalam. Asafov. Kako je dobar Bog čestitima, Bog onima koji su čista srca!	1 Salmo de Asaf. |¡Qué bueno es Dios para el justo, | Dios para los limpios de corazón!
2 A meni umalo noge ne posrnuše, zamalo koraci ne okliznuše,	2 Pero yo por poco doy un mal paso, | casi resbalaron mis pisadas:
3 jer zločincima zavidjeh motreći sreću grešnikâ.	3 porque envidiaba a los perversos, | viendo prosperar a los malvados.
4 Nikakvu patnju ne snose,zdravo je i pretilo tijelo njihovo.	4 Para ellos no hay sinsabores, | están sanos y orondos;
5 Ne žive u mukama smrtnika, ljudske ih nevolje ne biju.	5 no pasan las fatigas humanas, | ni sufren como los demás.
6 Stoga je oholost ogrlica vratu njihovu, a nasilje haljina koja ih pokriva.	6 Por eso su collar es el orgullo, | y los cubre un vestido de violencia;
7 Iz pretila srca izlazi opakost njihova, srca im se prelijevaju ispraznim tlapnjama.	7 de las carnes les rezuma la maldad, | el corazón les rebosa de malas ideas.
8 Podsmjehuju se i zlobno govore, nasiljem prijete odozgo.	8 Insultan y hablan mal, | y desde lo alto amenazan con la opresión.
9 Ustima na nebo nasrću, a jezik se njihov obara na zemlju.	9 Su boca se atreve con el cielo. | Y su lengua recorre la tierra.
10 Zato moj narod za njima leti i srče obilne vode	10 Por eso se sientan en lo alto | y las aguas no los alcanzan.
11 pa veli: »Kako da dozna Bog? Spoznaje li Svevišnji?«	11 Ellos dicen: «¿Es que Dios lo va a saber, | se va a enterar el Altísimo?».
12 Eto, takvi su grešnici: uvijek spokojni, bogatstvo zgrću.	12 Así son los malvados: | siempre seguros, acumulan riquezas.
13 Jesam li, dakle, samo ja uzalud čuvao srce čisto i u nedužnosti prao ruke	13 Y dije: ¿para qué he limpiado yo mi corazón | y he lavado en la inocencia mis manos?
14 kad sam primao udarce svaki dan i kaznu jutro za jutrom?	14 ¿Para qué aguanto yo todo el día | y me corrijo cada mañana?
15 Da sam kazao: »Govorit ću kao i oni«, izdao bih rod sinova tvojih.	15 Si yo dijera: «Voy a hablar con ellos», | renegaría de la estirpe de tus hijos.
16 Promišljah tada da bih spoznao: al’ mi se učini mučno u očima mojim	16 Meditaba yo para entenderlo, | porque me resultaba muy difícil.
17 sve dok ne nađoh ulaz u Božje svetinje pa prozreh kakav im je svršetak.	17 Hasta que entré en el santuario de Dios, | y comprendí el destino de ellos.
18 Zaista, na klizavu stazu ti ih postavljaš, u propast ih obaraš.	18 Es verdad: los pones en el resbaladero, | los precipitas en la ruina.
19 Kako učas propadoše, nestaše, užas ih izjede!	19 En un momento causan horror, | y acaban consumidos de espanto.
20 Kao što čovjek prezire san kad se probudi, tako ćeš, Gospode, prezreti lik im kada ustaneš.	20 Como un sueño al despertar, Señor, | al despertarte desprecias sus sombras.
21 Kad mi duša bijaše ojađena, a bubrezi probodeni,	21 Cuando mi corazón se agriaba | y me punzaba mi interior,
22 bezumnik bijah bez razbora, k’o živinče pred tobom.	22 yo era un necio y un ignorante, | yo era un animal ante ti.
23 Al’ ću odsad uvijek biti s tobom, jer ti prihvati desnicu moju:	23 Pero yo siempre estaré contigo, | tú agarrarás mi mano derecha;
24 vodit ćeš me po naumu svojem da me zatim uzmeš u slavu svoju.	24 me guías según tus planes, | y después me recibirás en la gloria.
25 Koga ja imam u nebu osim tebe? Kad sam s tobom, ne veselim se zemlji.	25 ¿No te tengo a ti en el cielo? | Y contigo, ¿qué me importa la tierra?
26 Malaksalo mi tijelo i srce: okrilje srca moga, i baštino moja, o Bože, dovijeka!	26 Se consumen mi corazón y mi carne; | pero Dios es la roca de mi corazón y mi lote perpetuo.
27 Doista, propast će oni koji se udaljuju od tebe, istrebljuješ svakog tko ti se iznevjeri.	27 Sí: los que se alejan de ti se pierden; | tú destruyes a los que te son infieles.
28 A meni je milina biti u Božjoj blizini, imati sklonište svoje u Jahvi. Pripovijedat ću sva tvoja djela na vratima kćeri sionske.	28 Para mí lo bueno es estar junto a Dios, | hacer del Señor Dios mi refugio, | y contar todas tus acciones | en las puertas de Sión.