Psalmi 132

Hrvatska Biblija	El libro del Pueblo de Dios
¹ Hodočasnička pjesma.	¹ Canto de peregrinación. Acuérdate, Señor, en favor de David, de todos sus desvelos,
² Spomeni se, o Jahve, Davida i sve revnosti njegove: kako se Jahvi zakleo, zavjetovao Snazi Jakovljevoj:	² del juramento que prestó al Señor, del voto que hizo al Fuerte de Jacob:
³ »Neću ući u šator doma svog nit’ uzaći na ležaj svoje postelje,	³ «No entraré bajo el techo de mi casa ni me acostaré en mi propio lecho;
⁴ neću pustit’ snu na oči nit’ počinka dati vjeđama,	⁴ no daré descanso a mis ojos ni reposo a mis párpados,
⁵ dok Jahvi mjesto ne nađem, boravište Snazi Jakovljevoj.«	⁵ hasta que encuentre un lugar para el Señor, una Morada para el Fuerte de Jacob».
⁶ Eto, čusmo za nj u Efrati, nađosmo ga u poljima jaarskim.	⁶ Sí, oímos hablar del Arca de Efratá, y la encontramos en los campos de Jaar.
⁷ Uđimo u stan njegov, pred noge mu padnimo!	⁷ ¡Entremos en su Morada, postrémonos ante el estrado de sus pies!
⁸ »Ustani, o Jahve, pođi k svom počivalištu, ti i Kovčeg sile tvoje!	⁸ ¡Levántate, Señor, entra en el lugar de tu Reposo, tú y tu Arca poderosa!
⁹ Svećenici tvoji nek’ se obuku u pravednost, pobožnici tvoji nek’ radosno kliču!	⁹ Que tus sacerdotes se revistan de justicia y tus fieles griten de alegría.
¹⁰ Poradi Davida, sluge svojega, ne odvrati lica od svog pomazanika!«	¹⁰ Por amor a David, tu servidor, no rechaces a tu Ungido.
¹¹ Jahve se zakle Davidu zakletvom tvrdom od koje neće odustati: »Potomka tvoje utrobe posadit ću na prijestolje tvoje.	¹¹ El Señor hizo un juramento a David, una firme promesa, de la que no se retractará: «Yo pondré sobre tu trono a uno de tus descendientes.
¹² Budu li ti sinovi savez moj čuvali i naredbe kojima ih učim, i sinovi će njini dovijeka sjedit’ na tvom prijestolju.«	¹² Si tus descendientes observan mi alianza y los preceptos que yo les enseñaré, también se sentarán sus hijos en tu trono para siempre».
¹³ Jer Jahve odabra Sion, njega zaželje sebi za sjedište.	¹³ Porque el Señor eligió a Sión, y la deseó para que fuera su Morada.
¹⁴ »Ovo mi je počivalište vječno, boravit ću ovdje jer tako poželjeh.	¹⁴ «Este es mi Reposo para siempre; aquí habitaré, porque lo he deseado.
¹⁵ Žitak ću njegov blagosloviti, siromahe nahraniti kruhom.	¹⁵ Yo lo bendeciré con abundantes provisiones y saciaré de pan a sus pobres;
¹⁶ Svećenike njegove u spas ću odjenuti, sveti će njegovi kliktati radosno.	¹⁶ revestiré a los sacerdotes con la salvación, y sus fieles gritarán de alegría.
¹⁷ Učinit ću da ondje za Davida rog izraste, pripravit ću svjetiljku za svog pomazanika.	¹⁷ Allí haré germinar el poder de David: yo preparé una lámpara para mi ungido.
¹⁸ U sram ću mu obući dušmane, a na njemu će blistat’ vijenac moj.«	¹⁸ Cubriré de vergüenza a sus enemigos, y su insignia real florecerá sobre él».