Juan 4

Biblia Sagrada	Biblija Hrvatski
1 Cuando supo Jesús que habían oído los fariseos que Jesús hacía más discípulos que Juan y que bautizaba	1 Kad Gospodin dozna da su farizeji dočuli kako on, Isus, okuplja i krsti više učenika nego Ivan –
2 (aunque Jesús no bautizaba, sino sus discípulos),	2 iako zapravo nije krstio sam Isus, nego njegovi učenici –
3 dejó Judea y partió de nuevo para Galilea.	3 ode iz Judeje i ponovno se vrati u Galileju.
4 Era necesario que él pasara a través de Samaría.	4 Morao je proći kroza Samariju.
5 Llegó Jesús a una ciudad de Samaría llamada Sicar, cerca del campo que dio Jacob a su hijo José;	5 Dođe dakle u samarijski grad koji se zove Sihar, blizu imanja što ga Jakov dade svojemu sinu Josipu.
6 allí estaba el pozo de Jacob. Jesús, cansado del camino, estaba allí sentado junto al pozo. Era hacia la hora sexta.	6 Ondje bijaše zdenac Jakovljev. Isus je umoran od puta sjedio na zdencu. Bila je otprilike šesta ura.
7 Llega una mujer de Samaría a sacar agua, y Jesús le dice: «Dame de beber».	7 Dođe neka žena Samarijanka zahvatiti vode. Kaže joj Isus: »Daj mi piti!«
8 Sus discípulos se habían ido al pueblo a comprar comida.	8 Njegovi učenici bijahu otišli u grad kupiti hrane.
9 La samaritana le dice: «¿Cómo tú, siendo judío, me pides de beber a mí, que soy samaritana?» (porque los judíos no se tratan con los samaritanos).	9 Kaže mu na to Samarijanka: »Kako ti, Židov, išteš piti od mene, Samarijanke?« Jer Židovi se ne druže sa Samarijancima.
10 Jesús le contestó: «Si conocieras el don de Dios y quién es el que te dice “dame de beber”, le pedirías tú, y él te daría agua viva».	10 Isus joj odgovori: »Kad bi znala dar Božji i tko je onaj koji ti veli: ‘Daj mi piti’, ti bi u njega zaiskala i on bi ti dao vode žive.«
11 La mujer le dice: «Señor, si no tienes cubo, y el pozo es hondo, ¿de dónde sacas el agua viva?;	11 Odvrati mu žena: »Gospodine, ta nemaš ni čime bi zahvatio, a zdenac je dubok. Otkuda ti dakle voda živa?
12 ¿eres tú más que nuestro padre Jacob, que nos dio este pozo, y de él bebieron él y sus hijos y sus ganados?».	12 Zar si ti možda veći od oca našeg Jakova koji nam dade ovaj zdenac i sam je iz njega pio, a i sinovi njegovi i stada njegova?«
13 Jesús le contestó: «El que bebe de esta agua vuelve a tener sed;	13 Odgovori joj Isus: »Tko god pije ove vode, opet će ožednjeti.
14 pero el que beba del agua que yo le daré nunca más tendrá sed: el agua que yo le daré se convertirá dentro de él en un surtidor de agua que salta hasta la vida eterna».	14 A tko bude pio vode koju ću mu ja dati, ne, neće ožednjeti nikada: voda koju ću mu ja dati postat će u njemu izvorom vode koja struji u život vječni.«
15 La mujer le dice: «Señor, dame esa agua: así no tendré más sed, ni tendré que venir aquí a sacarla».	15 Kaže mu žena: »Gospodine, daj mi te vode da ne žeđam i da ne moram dolaziti ovamo zahvaćati.«
16 Él le dice: «Anda, llama a tu marido y vuelve».	16 Nato joj on reče: »Idi i zovni svoga muža pa se vrati ovamo.«
17 La mujer le contesta: «No tengo marido». Jesús le dice: «Tienes razón, que no tienes marido:	17 Odgovori mu žena: »Nemam muža.« Kaže joj Isus: »Dobro si rekla: ‘Nemam muža!’
18 has tenido ya cinco, y el de ahora no es tu marido. En eso has dicho la verdad».	18 Pet si doista muževa imala, a ni ovaj koga sada imaš nije ti muž. To si po istini rekla.«
19 La mujer le dice: «Señor, veo que tú eres un profeta.	19 Kaže mu žena: »Gospodine, vidim da si prorok.
20 Nuestros padres dieron culto en este monte, y vosotros decís que el sitio donde se debe dar culto está en Jerusalén».	20 Naši su se očevi klanjali na ovome brdu, a vi kažete da je u Jeruzalemu mjesto gdje se treba klanjati.«
21 Jesús le dice: «Créeme, mujer: se acerca la hora en que ni en este monte ni en Jerusalén adoraréis al Padre.	21 A Isus joj reče: »Vjeruj mi, ženo, dolazi čas kad se nećete klanjati Ocu ni na ovoj gori ni u Jeruzalemu.
22 Vosotros adoráis a uno que no conocéis; nosotros adoramos a uno que conocemos, porque la salvación viene de los judíos.	22 Vi se klanjate onome što ne poznate, a mi se klanjamo onome što poznamo jer spasenje dolazi od Židova.
23 Pero se acerca la hora, ya está aquí, en que los verdaderos adoradores adorarán al Padre en espíritu y verdad, porque el Padre desea que lo adoren así.	23 Ali dolazi čas – sada je! – kad će se istinski klanjatelji klanjati Ocu u duhu i istini jer takve upravo klanjatelje traži Otac.
24 Dios es espíritu, y los que lo adoran deben hacerlo en espíritu y verdad».	24 Bog je duh i koji se njemu klanjaju, u duhu i istini treba da se klanjaju.«
25 La mujer le dice: «Sé que va a venir el Mesías, el Cristo; cuando venga, él nos lo dirá todo».	25 Kaže mu žena: »Znam da ima doći Mesija zvani Krist – Pomazanik. Kad on dođe, objavit će nam sve.«
26 Jesús le dice: «Soy yo, el que habla contigo».	26 Kaže joj Isus: »Ja sam, ja koji s tobom govorim!«
27 En esto llegaron sus discípulos y se extrañaban de que estuviera hablando con una mujer, aunque ninguno le dijo: «¿Qué le preguntas o de qué le hablas?».	27 Uto dođu njegovi učenici pa se začude što razgovara sa ženom. Nitko ga ipak ne zapita: »Što tražiš?« ili: »Što razgovaraš s njom?«
28 La mujer entonces dejó su cántaro, se fue al pueblo y dijo a la gente:	28 Žena ostavi svoj krčag pa ode u grad i reče ljudima:
29 «Venid a ver un hombre que me ha dicho todo lo que he hecho; ¿será este el Mesías?».	29 »Dođite da vidite čovjeka koji mi je kazao sve što sam počinila. Da to nije Krist?«
30 Salieron del pueblo y se pusieron en camino adonde estaba él.	30 Oni iziđu iz grada te se upute k njemu.
31 Mientras tanto sus discípulos le insistían: «Maestro, come».	31 Učenici ga dotle nudili: »Učitelju, jedi!«
32 Él les dijo: «Yo tengo un alimento que vosotros no conocéis».	32 A on im reče: »Hraniti mi se valja jelom koje vi ne poznajete.«
33 Los discípulos comentaban entre ellos: «¿Le habrá traído alguien de comer?».	33 Učenici se nato zapitkivahu: »Da mu nije tko donio jesti?«
34 Jesús les dice: «Mi alimento es hacer la voluntad del que me envió y llevar a término su obra.	34 Kaže im Isus: »Jelo je moje vršiti volju onoga koji me posla i dovršiti djelo njegovo.
35 ¿No decís vosotros que faltan todavía cuatro meses para la cosecha? Yo os digo esto: levantad los ojos y contemplad los campos, que están ya dorados para la siega;	35 Ne govorite li vi: ‘Još četiri mjeseca i evo žetve?’ Gle, kažem vam, podignite oči svoje i pogledajte polja: već se bjelasaju za žetvu.
36 el segador ya está recibiendo salario y almacenando fruto para la vida eterna: y así, se alegran lo mismo sembrador y segador.	36 Žetelac već prima plaću, sabire plod za vječni život da se sijač i žetelac zajedno raduju.
37 Con todo, tiene razón el proverbio: uno siembra y otro siega.	37 Tu se obistinjuje izreka: ‘Jedan sije, drugi žanje.’
38 Yo os envié a segar lo que no habéis trabajado. Otros trabajaron y vosotros entrasteis en el fruto de sus trabajos».	38 Ja vas poslah žeti ono oko čega se niste trudili; drugi su se trudili, a vi ste ušli u trud njihov.«
39 En aquel pueblo muchos samaritanos creyeron en él por el testimonio que había dado la mujer: «Me ha dicho todo lo que he hecho».	39 Mnogi Samarijanci iz onoga grada povjerovaše u njega zbog riječi žene koja je svjedočila: »Kazao mi je sve što sam počinila.«
40 Así, cuando llegaron a verlo los samaritanos, le rogaban que se quedara con ellos. Y se quedó allí dos días.	40 Kad su dakle Samarijanci došli k njemu, moljahu ga da ostane u njih. I ostade ondje dva dana.
41 Todavía creyeron muchos más por su predicación,	41 Tada ih je još mnogo više povjerovalo zbog njegove riječi
42 y decían a la mujer: «Ya no creemos por lo que tú dices; nosotros mismos lo hemos oído y sabemos que él es de verdad el Salvador del mundo».	42 pa govorahu ženi: »Sada više ne vjerujemo zbog tvoga kazivanja; ta sami smo čuli i znamo: ovo je uistinu Spasitelj svijeta.«
43 Después de dos días, salió Jesús de Samaría para Galilea.	43 Nakon dva dana ode odande u Galileju.
44 Jesús mismo había atestiguado: «Un profeta no es estimado en su propia patria».	44 Sam je Isus doduše izjavio da prorok nema časti u svom zavičaju.
45 Cuando llegó a Galilea, los galileos lo recibieron bien, porque habían visto todo lo que había hecho en Jerusalén durante la fiesta, pues también ellos habían ido a la fiesta.	45 Kad je dakle stigao u Galileju, Galilejci ga lijepo primiše jer bijahu vidjeli što je sve učinio u Jeruzalemu za blagdana. Jer su i oni bili uzišli na blagdan.
46 Fue Jesús otra vez a Caná de Galilea, donde había convertido el agua en vino. Había un funcionario real que tenía un hijo enfermo en Cafarnaún.	46 Dođe dakle ponovno u Kanu Galilejsku, gdje bijaše pretvorio vodu u vino. Ondje bijaše neki kraljevski službenik koji je imao bolesna sina u Kafarnaumu.
47 Oyendo que Jesús había llegado de Judea a Galilea, fue a verlo, y le pedía que bajase a curar a su hijo que estaba muriéndose.	47 Kad je čuo da je Isus došao iz Judeje u Galileju, ode k njemu pa ga moljaše da siđe i ozdravi mu sina jer već samo što nije umro.
48 Jesús le dijo: «Si no veis signos y prodigios, no creéis».	48 Nato mu Isus reče: »Ako ne vidite znamenja i čudesa, ne vjerujete!«
49 El funcionario insiste: «Señor, baja antes de que se muera mi niño».	49 Kaže mu kraljevski službenik: »Gospodine, siđi dok mi ne umre dijete.«
50 Jesús le contesta: «Anda, tu hijo vive». El hombre creyó en la palabra de Jesús y se puso en camino.	50 Kaže mu Isus: »Idi, sin tvoj živi!« Povjerova čovjek riječi koju mu reče Isus i ode.
51 Iba ya bajando, cuando sus criados vinieron a su encuentro diciéndole que su hijo vivía.	51 Dok je on još silazio, pohite mu u susret sluge s viješću da mu sin živi.
52 Él les preguntó a qué hora había empezado la mejoría. Y le contestaron: «Ayer a la hora séptima lo dejó la fiebre».	52 Upita ih dakle za uru kad mu je krenulo nabolje. Rekoše mu: »Jučer oko sedme ure pustila ga ognjica.«
53 El padre cayó en la cuenta de que esa era la hora en que Jesús le había dicho: «Tu hijo vive». Y creyó él con toda su familia.	53 Tada razabra otac da je to bilo upravo onog časa kad mu Isus reče: »Sin tvoj živi.« I povjerova on i sav dom njegov.
54 Este segundo signo lo hizo Jesús al llegar de Judea a Galilea.	54 Bijaše to drugo znamenje što ga učini Isus po povratku iz Judeje u Galileju.