Jeremías 22

Biblia Sagrada	Biblija Hrvatski
1 Esto dijo el Señor: Baja al palacio del rey de Judá y transmítele este mensaje:	1 Ovako govori Jahve: »Siđi u palaču kralja judejskoga i objavi ondje ovu riječ.
2 Escucha la palabra del Señor, rey de Judá, que te sientas en el trono de David; y que la escuchen también tus cortesanos y tu pueblo, que entran por estas puertas.	2 Reci: Slušaj riječ Jahvinu, kralju judejski, koji sjediš na prijestolju Davidovu, ti i tvoje sluge i tvoj narod koji ulaze na ova vrata.
3 Esto dice el Señor: Practicad la justicia y el derecho, librad al oprimido del opresor, no explotéis al forastero, al huérfano y a la viuda, no derraméis sin piedad sangre inocente en este lugar.	3 Ovako govori Jahve: ‘Činite pravo i pravicu, izbavite potlačene iz ruku tlačitelja! Ne činite krivo strancu, siroti, udovici, ne tlačite ih i ne prolijevajte krvi nedužne na ovome mjestu.
4 Pues, si ponéis en práctica esto que os digo, seguirán entrando por las puertas de este palacio reyes que ocuparán el trono de David, montados en carruajes y a lomos de caballo, acompañados de sus ministros y de su pueblo.	4 Jer budete li se istinski vladali po riječi ovoj, na vrata ovog dvora ulazit će kraljevi što sjede na prijestolju Davidovu, voze se na kolima i jašu na konjima – oni, njihove sluge i njihov narod.
5 Pero, si no hacéis caso de lo que os digo, por mi vida —oráculo del Señor—, que convertiré en ruinas este palacio.	5 Ako pak ne poslušate ovih riječi, zaklinjem se sobom’ – riječ je Jahvina – ‘da ću taj dvor pretvoriti u ruševinu!’«
6 Pues esto dice el Señor sobre el palacio real de Judá: Eras para mí como Galaad, | igual que la cumbre del Líbano; | pero juro que voy a convertirte | en desierto; serán tus poblados | lugares vacíos de habitantes.	6 Jer ovako govori Jahve o dvoru kralja judejskoga: »Ti si za me Gilead, vrh libanonski. Ali, uistinu, pretvorit ću te u pustinju, u grad nenastanjen.
7 Designaré contra ti destructores, | cada cual provisto de su hacha: | talarán tus cedros más selectos, | que después arrojarán al fuego.	7 Spremit ću protiv tebe zatirače, svakoga s oružjem njegovim, nek’ posijeku izabrane ti cedrove i u vatru ih pobacaju.«
8 Gente de distintos pueblos pasará cerca de esta ciudad y se preguntarán unos a otros: «¿Por qué ha tratado así el Señor a esta ciudad tan importante?».	8 Mnoštvo će narodâ prolaziti mimo taj grad i pitat će jedan drugoga: »Zašto je Jahve tako postupio s ovim velikim gradom?«
9 Y algunos les responderán: «Porque abandonaron la alianza que habían hecho con el Señor, su Dios, y se dedicaron a adorar y a dar culto a otros dioses».	9 Odgovorit će im: »Jer su ostavili Savez Jahve, Boga svoga, klanjali se drugim bogovima i služili im.«
10 No lloréis por un muerto | ni hagáis duelo por él; | llorad, llorad por el que se va, | pues no regresará ni verá | la patria que lo vio nacer.	10 Protiv raznih kraljeva: Protiv Joahaza Ne oplakujte mrtvoga, ne jadikujte za njim. Radije plačite za onim koji odlazi, jer se nikad više neće vratiti ni rodne grude vidjeti.
11 Esto dice el Señor a Salún, sucesor de su padre Josías, rey de Judá: «El que salió de este lugar ya no regresará;	11 Jer ovako govori Jahve o Šalumu, sinu Jošijinu, kralju judejskomu, koji kraljevaše mjesto oca svoga i morade otići iz ovoga mjesta: »Nikad se više neće vratiti,
12 morirá en el lugar adonde lo deportaron. Jamás volverá a esta tierra».	12 nego će umrijeti u mjestu kamo ga izagnaše, a ovu zemlju nikad više neće vidjeti.«
13 ¡Ay del que edifica sus palacios sobre injusticia, | construye sus salones violando el derecho! | Obliga a trabajar gratis a sus hombres, | los priva del jornal que se han ganado.	13 »Jao onom koji kuću gradi nepravedno i gornje odaje diže bez prava; koji bližnjega tjera na tlaku i plaću mu ne isplaćuje;
14 Piensa: «Me haré un palacio espacioso, | con salones superiores bien ventilados. | Que abran ventanales, lo recubran de cedro | y pinten todo de color escarlata».	14 koji kaže: ‘Sagradit ću sebi kuću prostranu i prozračne gornje odaje!’, koji probija prozore, oblaže ih cedrovinom crveno obojenom.
15 ¿Piensas acaso que eres rey | porque sabes competir en cedros? | Tu padre comió y bebió, | pero practicó la justicia y el derecho; | por eso todo le fue bien.	15 Jesi li zato kralj što se cedrom razmećeš? Nije li ti i otac jeo i pio, ali je činio pravo i pravicu i zato mu bješe dobro.
16 Defendió a pobres y desvalidos, | ¡y eso sí que es conocerme! | —oráculo del Señor—.	16 Branio je pravo siromaha i jadnika, i zato mu bješe dobro. Zar ne znači to mene poznavati?« – riječ je Jahvina.
17 Pero solo tienes ojos y corazón | para buscar tu propio interés, | para derramar sangre de inocentes | y practicar la opresión y el atropello.	17 »Ali tvoje oči i srce idu samo za dobitkom, da krv nevinu prolijevaš, da nasilje činiš i krivdu.«
18 Por tanto, esto dice el Señor acerca de Joaquim, hijo de Josías, rey de Judá: Nadie plañirá en su funeral: | ¡Ay hermano! ¡Ay hermana! | Nadie plañirá en su funeral: | ¡Ay Señor! ¡Ay Majestad!	18 Zato ovako govori Jahve o Jojakimu, sinu Jošijinu, kralju judejskom: »Za njim neće naricati: ‘Jao, brate moj! Jao, sestro moja!’ Za njim neće naricati: ‘Jao, gospodaru! Jao, veličanstvo!’
19 Será enterrado como un asno, | será arrastrado y tirado | fuera de las puertas de Jerusalén.	19 Pokopat će ga k’o magarca, izvući ga i baciti izvan vrata Jeruzalema.«
20 Asciende al Líbano y grita, | alza tu voz por Basán | y clama desde Abarín, | pues están destrozados tus amantes.	20 »Popni se na Libanon i viči, po Bašanu nek’ se ori glas, s Abarima buči, jer svi su tvoji prijatelji slomljeni!
21 Te hablé cuando vivías tranquila, | y dijiste: «No quiero oírte». | ¡Tu típica conducta desde joven: | nunca escuchabas mis palabras!	21 Lijepo sam te svjetovao u danima mirnim, al’ ti mi reče: ‘Neću slušati!’ Tako se vladaš od mladosti: ne slušaš glasa mojega.
22 El viento apacentará a tus pastores, | tus amantes irán desterrados; | entonces sentirás decepción, | vergüenza por toda tu maldad.	22 Sve će tvoje pastire vjetar popasti, a ljubavnici će tvoji u izgnanstvo. Tada ćeš se stidjet’ i sramiti zbog sve pakosti svoje.
23 Tú, que te asientas en el Líbano, | que has puesto tu nido entre cedros, | ¡qué gritos cuando lleguen los dolores | y te retuerzas como una parturienta!	23 Ti što prebivaš na Libanonu, ti što se gnijezdiš po cedrovima, kako li ćeš stenjati kad bolovi te spopadnu, trudovi rodilje.
24 Por mi vida —oráculo del Señor—, que aunque tú, Jeconías, hijo de Joaquim, rey de Judá, fueses el sello de mi mano derecha, te arrancaría	24 Života mi moga« – riječ je Jahvina – »kad bi Konija, sin Jojakimov, kralj judejski, bio pečatnjak na mojoj desnici, ja bih ga strgao s prsta.
25 y te entregaría en manos de los que quieren quitarte la vida y de la gente que más temes: de Nabucodonosor, rey de Babilonia, y de los caldeos.	25 Dat ću te u ruke onima koji ti rade o glavi, u ruke onima pred kojima dršćeš, u ruke Nabukodonozora, kralja babilonskog, i u ruke Kaldejaca.
26 Os expulsaré a ti y a la madre que te trajo al mundo a otro país, donde no nacisteis. Y allí moriréis.	26 I bacit ću tebe i majku koja te rodila u drugu zemlju gdje se niste rodili; tamo ćete umrijeti.
27 No volverán a la tierra adonde anhelan regresar.	27 Ali u zemlju u koju čeznu da se vrate neće se vratiti!«
28 ¿Es un cacharro despreciable | y roto este tal Jeconías? | ¿O quizá es un trasto inútil? | ¿Pues por qué ha sido arrojado, | junto con toda su familia, | a un país desconocido?	28 Ta zar je taj čovjek Konija sud prezren, razbijen? Il’ posuda što nikom se ne sviđa? Zašto bjehu protjerani on i potomstvo, prognani u zemlju koja im je posve neznana?
29 ¡Tierra, tierra, tierra, | escucha la palabra del Señor!	29 Zemljo, zemljo, zemljo, poslušaj riječ Jahvinu.
30 Esto dice el Señor: | «Inscribid a este hombre como estéril, | un varón malogrado en vida: | no logró que alguien de su estirpe | ocupara el trono de David | y siguiera gobernando en Judá».	30 Ovako govori Jahve: »Upišite za ovoga čovjeka: ‘Bez djece. Život mu se nije posrećio. Nitko od potomstva njegova neće sjesti na prijesto Davidov ni vladati Judejom.’«