Salmos 17

Biblia Sagrada	Biblija Hrvatski
1 Oración de David. |Señor, escucha mi apelación, | atiende a mis clamores, | presta oído a mi súplica, | que en mis labios no hay engaño:	1 Molitva. Davidova. Počuj, Jahve pravedni, i vapaj mi poslušaj, usliši molitvu iz usta iskrenih!
2 emane de ti la sentencia, | miren tus ojos la rectitud.	2 Od tebe nek’ mi dođe presuda, tvoje oči vide što je pravo.
3 Aunque sondees mi corazón, visitándolo de noche; | aunque me pruebes al fuego, | no encontrarás malicia en mí.	3 Istraži mi srce, pohodi noću, ognjem me iskušaj, al’ u meni nećeš nać’ bezakonja. Ne zgriješiše usta moja
4 Mi boca no ha faltado como suelen los hombres; | según las palabras de tu boca | he evitado las sendas de los violentos.	4 kao što griješe ljudi: po riječima usta tvojih čuvah putove Zakona.
5 Mis pies estuvieron firmes en tus caminos, | y no vacilaron mis pasos.	5 Korak mi čvrsto prionu za tvoje staze, ne zasta mi noga na putima tvojim.
6 Yo te invoco porque tú me respondes, Dios mío; | inclina el oído y escucha mis palabras.	6 Zazivam te, Bože, ti ćeš me uslišit’: prikloni mi uho i čuj riječi moje.
7 Muestra las maravillas de tu misericordia, | tú que salvas de los adversarios | a quien se refugia a tu derecha.	7 Proslavi na meni dobrotu svoju, ti koji od dušmana izbavljaš one što se utječu desnici tvojoj.
8 Guárdame como a las niñas de tus ojos, | a la sombra de tus alas escóndeme	8 Čuvaj me k’o zjenicu oka, sakrij me u sjenu krila svojih
9 de los malvados que me asaltan, | del enemigo mortal que me cerca.	9 od zlotvora što na me nasrću. Dušmani me bijesni opkoljuju,
10 Han cerrado sus entrañas | y hablan con boca arrogante;	10 bešćutno srce zatvarajui ustima zbore naduto,
11 ya me rodean sus pasos, | se hacen guiños para derribarme,	11 Koraci njini sad me okružuju, smjeraju da me na zemlju obore;
12 como un león ávido de presa, | como un cachorro agazapado en su escondrijo.	12 slični lavu dok se, zinuv, na plijen obara i laviću što vreba u potaji.
13 Levántate, Señor, hazle frente, doblégalo, | que tu espada me libre del malvado,	13 Ustani, Jahve, presretni ga i obori, od grešnika mi život mačem spasi,
14 y tu mano, Señor, de los mortales, | los mortales de este mundo, | que no tendrán parte en la vida. | Pero de tu despensa les llenarás el vientre, | se saciarán sus hijos | y dejarán a sus pequeños lo que sobra.	14 a rukom od ljudi, Gospodine: od ljudi kojih je dio ovaj život, kojima želudac puniš dobrima; kojih su sinovi siti, a djeci daju što im pretekne.
15 Pero yo con mi apelación vengo a tu presencia, | y al despertar me saciaré de tu semblante.	15 A ja ću u pravdi gledati lice tvoje, i jednom kad se probudim, sit ću ga se nagledati.