Psalms 29
Versetti esaminati
| Catholic Public Domain Bible | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 A Canticle Psalm. In dedication to the house of David. | 1 Psalmus cantici, in dedicatione domus David. |
| 2 I will extol you, Lord, for you have sustained me, and you have not allowed my enemies to delight over me. | 2 Exaltabo te, Domine, quoniam suscepisti me, nec delectasti inimicos meos super me. |
| 3 O Lord my God, I have cried out to you, and you have healed me. | 3 Domine Deus meus, clamavi ad te, et sanasti me. |
| 4 Lord, you led my soul away from Hell. You have saved me from those who descend into the pit. | 4 Domine, eduxisti ab inferno animam meam ; salvasti me a descendentibus in lacum. |
| 5 Sing a psalm to the Lord, you his saints, and confess with remembrance of his holiness. | 5 Psallite Domino, sancti ejus ; et confitemini memoriæ sanctitatis ejus. |
| 6 For wrath is in his indignation, and life is in his will. Toward evening, weeping will linger, and toward morning, gladness. | 6 Quoniam ira in indignatione ejus, et vita in voluntate ejus : ad vesperum demorabitur fletus, et ad matutinum lætitia. |
| 7 But I have said in my abundance: “I will never be disturbed.” | 7 Ego autem dixi in abundantia mea : Non movebor in æternum. |
| 8 O Lord, in your will, you made virtue preferable to beauty for me. You turned your face away from me, and I became disturbed. | 8 Domine, in voluntate tua præstitisti decori meo virtutem ; avertisti faciem tuam a me, et factus sum conturbatus. |
| 9 To you, Lord, I will cry out. And I will make supplication to my God. | 9 Ad te, Domine, clamabo, et ad Deum meum deprecabor. |
| 10 What use would there be in my blood, if I descend into corruption? Will dust confess to you or announce your truth? | 10 Quæ utilitas in sanguine meo, dum descendo in corruptionem ? numquid confitebitur tibi pulvis, aut annuntiabit veritatem tuam ? |
| 11 The Lord has heard, and he has been merciful to me. The Lord has become my helper. | 11 Audivit Dominus, et misertus est mei ; Dominus factus est adjutor meus. |
| 12 You have turned my mourning into gladness for me. You have cut off my sackcloth, and you have surrounded me with joy. | 12 Convertisti planctum meum in gaudium mihi ; conscidisti saccum meum, et circumdedisti me lætitia : |
| 13 So then, may my glory sing to you, and may I not regret it. O Lord, my God, I will confess to you for eternity. | 13 ut cantet tibi gloria mea, et non compungar. Domine Deus meus, in æternum confitebor tibi. |