Psalms 102

Torna indietro

Catholic Public Domain Bible	Modern Greek Bible
¹ To David himself. Bless the Lord, O my soul, and bless his holy name, all that is within me.	¹ Προσευχη του τεθλιμμενου, οταν αδημονη, και εκχεη το παραπονον αυτου ενωπιον του Κυριου.>> Κυριε, εισακουσον της προσευχης μου, και η κραυγη μου ας ελθη προς σε.
² Bless the Lord, O my soul, and do not forget all his recompenses.	² Μη κρυψης το προσωπον σου απ' εμου? καθ' ην ημεραν θλιβομαι, κλινον προς εμε το ωτιον σου? καθ' ην ημεραν σε επικαλουμαι, ταχεως επακουε μου.
³ He forgives all your iniquities. He heals all your infirmities.	³ Διοτι εξελιπον ως καπνος αι ημεραι μου, και τα οστα μου ως φρυγανον κατεξηρανθησαν.
⁴ He redeems your life from destruction. He crowns you with mercy and compassion.	⁴ Επληγωθη η καρδια μου και εξηρανθη ως χορτος, ωστε ελησμονησα να τρωγω τον αρτον μου.
⁵ He satisfies your desire with good things. Your youth will be renewed like that of the eagle.	⁵ Απο φωνης του στεναγμου μου εκολληθησαν τα οστα μου εις το δερμα μου.
⁶ The Lord accomplishes mercies, and his judgment is for all who patiently endure injuries.	⁶ Κατεσταθην ομοιος του ερημικου πελεκανος? εγεινα ως νυκτοκοραξ εν ταις ερημοις.
⁷ He has made his ways known to Moses, his will to the sons of Israel.	⁷ Αγρυπνω και ειμαι ως στρουθιον μοναζον επι δωματος.
⁸ The Lord is compassionate and merciful, patient and full of mercy.	⁸ Ολην την ημεραν με ονειδιζουσιν οι εχθροι μου? οι μαινομενοι ομνυουσι κατ' εμου.
⁹ He will not be angry forever, and he will not threaten for eternity.	⁹ Διοτι εφαγον στακτην ως αρτον και συνεκερασα με δακρυα το ποτον μου,
¹⁰ He has not dealt with us according to our sins, and he has not repaid us according to our iniquities.	¹⁰ Εξ αιτιας της οργης σου και της αγανακτησεως σου? διοτι σηκωσας με ερριψας κατω.
¹¹ For according to the height of the heavens above the earth, so has he reinforced his mercy toward those who fear him.	¹¹ Αι ημεραι μου παρερχονται ως σκια, και εγω εξηρανθην ως χορτος.
¹² As far as the east is from the west, so far has he removed our iniquities from us.	¹² Συ δε, Κυριε, εις τον αιωνα διαμενεις, και το μνημοσυνον σου εις γενεαν και γενεαν.
¹³ As a father is compassionate to his sons, so has the Lord been compassionate to those who fear him.	¹³ Συ θελεις σηκωθη, θελεις σπλαγχνισθη την Σιων? διοτι ειναι καιρος να ελεησης αυτην, διοτι ο διωρισμενος καιρος εφθασεν.
¹⁴ For he knows our form. He has called to mind that we are dust.	¹⁴ Επειδη οι δουλοι σου αρεσκονται εις τους λιθους αυτης και σπλαγχνιζονται το χωμα αυτης.
¹⁵ Man: his days are like hay. Like the flower of the field, so will he flourish.	¹⁵ Τοτε τα εθνη θελουσι φοβηθη το ονομα του Κυριου, και παντες οι βασιλεις της γης την δοξαν σου.
¹⁶ For the spirit in him will pass away, and it will not remain, and he will know his place no longer.	¹⁶ Οταν ο Κυριος οικοδομηση την Σιων θελει φανη εν τη δοξα αυτου.
¹⁷ But the mercy of the Lord is from eternity, and even unto eternity, upon those who fear him. And his justice is with the sons of the sons,	¹⁷ Θελει επιβλεψει επι την προσευχην των εγκαταλελειμμενων και δεν θελει καταφρονησει την δεησιν αυτων.
¹⁸ with those who serve his covenant and have been mindful of his commandments by doing them.	¹⁸ Τουτο θελει γραφθη δια την γενεαν την επερχομενην? και ο λαος, οστις θελει δημιουργηθη, θελει αινει τον Κυριον.
¹⁹ The Lord has prepared his throne in heaven, and his kingdom will rule over all.	¹⁹ Διοτι εκυψεν εκ του υψους του αγιαστηριου αυτου, εξ ουρανου επεβλεψεν ο Κυριος επι την γην,
²⁰ Bless the Lord, all you his Angels: powerful in virtue, doing his word, in order to heed the voice of his discourse.	²⁰ δια να ακουση τον στεναγμον των δεσμιων, δια να λυση τους καταδεδικασμενους εις θανατον?
²¹ Bless the Lord, all his hosts: his ministers who do his will.	²¹ δια να κηρυττωσιν εν Σιων το ονομα του Κυριου και την αινεσιν αυτου εν Ιερουσαλημ,
²² Bless the Lord, all his works: in every place of his dominion. Bless the Lord, O my soul.	²² οταν συναχθωσιν ομου οι λαοι και αι βασιλειαι, δια να δουλευσωσι τον Κυριον.
	²³ Ηδυνατισεν εν τη οδω την ισχυν μου? συνετεμε τας ημερας μου.
	²⁴ Εγω ειπα, μη με αρπασης, Θεε μου, εν τω ημισει των ημερων μου? τα ετη σου ειναι εις γενεας γενεων.
	²⁵ Κατ' αρχας συ, Κυριε, την γην εθεμελιωσας, και εργα των χειρων σου ειναι οι ουρανοι.
	²⁶ Αυτοι θελουσιν απολεσθη, συ δε διαμενεις? και παντες ως ιματιον θελουσι παλαιωθη? ως περιενδυμα θελεις τυλιξει αυτους, και θελουσιν αλλαχθη?
	²⁷ συ ομως εισαι ο αυτος, και τα ετη σου δεν θελουσιν εκλειψει.
	²⁸ Οι υιοι των δουλων σου θελουσι κατοικει, και το σπερμα αυτων θελει διαμενει ενωπιον σου.

Old Testament

New Testament

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati