ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 77

GREEK BIBLE	Sacra Bibbia Garofalo
1 Εις τον πρωτον μουσικον, δια Ιεδουθουν. Ψαλμος του Ασαφ.>> Η φωνη μου ειναι προς τον Θεον, και εβοησα? η φωνη μου ειναι προς τον Θεον, και εδωκεν εις εμε ακροασιν.	1 Per il capocoro. Su Idutun. Di Asaf. Salmo.
2 Εν ημερα θλιψεως μου εξεζητησα τον Κυριον? εξετεινον την νυκτα τας χειρας μου και δεν επαυον? η ψυχη μου δεν ηθελε να παρηγορηθη.	2 La mia voce grida a Dio; la mia voce, e Dio mi ascolta.
3 Ενεθυμηθην τον Θεον και εταραχθην? διελογισθην, και ωλιγοψυχησε το πνευμα μου. Διαψαλμα.	3 Nel giorno dell’angustia ricerco il Signore; la mia mano di notte è stesa e non si stanca, rifiuta consolazione la mia anima.
4 Εκρατησας τους οφθαλμους μου εν αγρυπνια? εταραχθην και δεν ηδυναμην να λαλησω.	4 Se ripenso a Dio, sospiro; se medito, il mio spirito langue.
5 Διελογισθην τας αρχαιας ημερας, τα ετη των αιωνων.	5 Trattengo le palpebre dei miei occhi; sono agitato, non posso parlare.
6 Ανακαλω εις μνημην την ωδην μου? την νυκτα διαλογιζομαι μετα της καρδιας μου, και το πνευμα μου διερευνα?	6 Richiamo i giorni antichi, gli anni eterni
7 μηποτε ο Κυριος με αποβαλη αιωνιως, και δεν θελει εισθαι ευμενης πλεον;	7 ripenso. E rimugino di notte nel mio cuore, medito e scruta il mio spirito.
8 η εξελιπε διαπαντος το ελεος αυτου; επαυσεν ο λογος αυτου εις γενεαν και γενεαν;	8 Forse in eterno rigetta il Signore? e non torna a benvolere mai più?
9 Μηποτε ελησμονησε να ελεη ο Θεος; μηποτε εν τη οργη αυτου θελει κλεισει τους οικτιρμους αυτου; Διαψαλμα.	9 Forse è finita per sempre la sua bontà? è cessata la promessa di generazione in generazione?
10 Τοτε ειπα, Αδυναμια μου ειναι τουτο? αλλοιουται η δεξια του Υψιστου;	10 Forse ha scordato di compatire Dio? Forse ha chiuso nell’ira le sue viscere?
11 Θελω μνημονευει τα εργα του Κυριου? ναι, θελω μνημονευει τα απ' αρχης θαυμασια σου?	11 E dissi: «Questo è il mio cruccio al mutare della destra dell’Altissimo».
12 και θελω μελετα εις παντα τα εργα σου, και περι των πραξεων σου θελω διαλογιζεσθαι.	12 Ripenso le opere di Jahvè; sì, voglio ripensare dall’antico le tue meraviglie.
13 Θεε, εν τω αγιαστηριω ειναι η οδος σου? τις Θεος μεγας, ως ο Θεος;	13 E medito tutte le tue opere e sulle tue imprese voglio ragionare.
14 Συ εισαι ο Θεος ο ποιων θαυμασια? εφανερωσας μεταξυ των λαων την δυναμιν σου.	14 Dio, nella santità è la tua via; qual Dio è così grande come il nostro Dio?
15 Ελυτρωσας δια του βραχιονος σου τον λαον σου, τους υιους Ιακωβ και Ιωσηφ. Διαψαλμα.	15 Tu sei il Dio che fa prodigi, manifesti tra i popoli la tua forza.
16 Τα υδατα σε ειδον, Θεε, τα υδατα σε ειδον και εφοβηθησαν? εταραχθησαν και αι αβυσσοι.	16 Hai liberato con il tuo braccio il tuo popolo, i figli di Giacobbe e di Giuseppe.
17 Πλημμυραν υδατων εχυσαν αι νεφελαι? φωνην εδωκαν οι ουρανοι? και τα βελη σου διεπεταξαν.	17 Ti videro le acque, o Dio, ti videro le acque, tremarono e si turbarono gli abissi.
18 Η φωνη της βροντης σου ητο εν τω ουρανιω τροχω? εφωτισαν αι αστραπαι την οικουμενην? εσαλευθη και εντρομος εγεινεν η γη.	18 Rovesciarono acque le nubi, tuono emisero i nembi e le tue saette guizzarono.
19 Δια της θαλασσης ειναι η οδος σου και αι τριβοι σου εν υδασι πολλοις, και τα ιχνη σου δεν γνωριζονται.	19 Rombo di tuono come di ruote; i lampi rischiarano l’orbe; trema e vacilla la terra.
20 Ωδηγησας ως προβατα τον λαον σου δια χειρος Μωυσεως και Ααρων.	20 Nel mare è la tua via e il tuo sentiero nelle acque grandi: ma le tue vestigia non si rintracciano.
	21 Hai guidato come gregge il tuo popolo per mezzo di Mosè e di Aronne.