Приповідок 31
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Septuaginta - Nestle-Aland |
|---|---|
| 1 Слова царя Лемуела, царя Масси, | що їх навчила його мати: | 1 κρεισσων ανηρ ελεγχων ανδρος σκληροτραχηλου εξαπινης γαρ φλεγομενου αυτου ουκ εστιν ιασις |
| 2 Що, сину мій? Що, сину мого лона? | Що, сину моїх обітниць? | 2 εγκωμιαζομενων δικαιων ευφρανθησονται λαοι αρχοντων δε ασεβων στενουσιν ανδρες |
| 3 Не віддавай жінкам твоєї сили, | ні твого серця тим, що царів гублять. | 3 ανδρος φιλουντος σοφιαν ευφραινεται πατηρ αυτου ος δε ποιμαινει πορνας απολει πλουτον |
| 4 То не царям, о Лемуеле, | не царям вино пити, | ані князям бажати п’янких напоїв! | 4 βασιλευς δικαιος ανιστησιν χωραν ανηρ δε παρανομος κατασκαπτει |
| 5 Щоб вони, напившись, знову не забули, | та не покривили суду всіх, що пригноблені. | 5 ος παρασκευαζεται επι προσωπον του εαυτου φιλου δικτυον περιβαλλει αυτο τοις εαυτου ποσιν |
| 6 Дайте п’янких напоїв тому, що погибає, | і вина тим, яким на серці гірко; | 6 αμαρτανοντι ανδρι μεγαλη παγις δικαιος δε εν χαρα και εν ευφροσυνη εσται |
| 7 нехай п’є й забуде свої злидні, | і нехай більше не згадує про своє горе. | 7 επισταται δικαιος κρινειν πενιχροις ο δε ασεβης ου συνησει γνωσιν και πτωχω ουχ υπαρχει νους επιγνωμων |
| 8 Відкрий твої уста на користь німого, | для всіх, що їм виречено погибель. | 8 ανδρες λοιμοι εξεκαυσαν πολιν σοφοι δε απεστρεψαν οργην |
| 9 Відкрий твої уста, суди по правді, | розсуди діло бідного та сіромахи. | 9 ανηρ σοφος κρινει εθνη ανηρ δε φαυλος οργιζομενος καταγελαται και ου καταπτησσει |
| 10 Жінку цнотливу — хто її знайде? | Ціна її вища над перлини! | 10 ανδρες αιματων μετοχοι μισησουσιν οσιον οι δε ευθεις εκζητησουσιν ψυχην αυτου |
| 11 Серце її мужа покладається на неї; | йому не бракуватиме прибутку. | 11 ολον τον θυμον αυτου εκφερει αφρων σοφος δε ταμιευεται κατα μερος |
| 12 Вона чинить йому добро, не зло, | покіль віку в неї. | 12 βασιλεως υπακουοντος λογον αδικον παντες οι υπ' αυτον παρανομοι |
| 13 Дбає про льон та вовну, | радо працює власними руками. | 13 δανιστου και χρεοφειλετου αλληλοις συνελθοντων επισκοπην ποιειται αμφοτερων ο κυριος |
| 14 Вона, немов ті кораблі купецькі, | здалека хліб привозить. | 14 βασιλεως εν αληθεια κρινοντος πτωχους ο θρονος αυτου εις μαρτυριον κατασταθησεται |
| 15 Встає удосвіта, дає домашнім їжу, | і пай своїм слугиням. | 15 πληγαι και ελεγχοι διδοασιν σοφιαν παις δε πλανωμενος αισχυνει γονεις αυτου |
| 16 До поля придивляється і його купує, | і з власних рук дорібку виноградник садить. | 16 πολλων οντων ασεβων πολλαι γινονται αμαρτιαι οι δε δικαιοι εκεινων πιπτοντων καταφοβοι γινονται |
| 17 Стан вона свій підперізує міцно, | й береться жваво до роботи. | 17 παιδευε υιον σου και αναπαυσει σε και δωσει κοσμον τη ψυχη σου |
| 18 Бачить, що її праця процвітає, | світло її вночі не гасне. | 18 ου μη υπαρξη εξηγητης εθνει παρανομω ο δε φυλασσων τον νομον μακαριστος |
| 19 Руки до кужеля простягає, | а пальці її держать веретено. | 19 λογοις ου παιδευθησεται οικετης σκληρος εαν γαρ και νοηση αλλ' ουχ υπακουσεται |
| 20 Вона для вбогого розтуляє долоню, | нужденному подає руку. | 20 εαν ιδης ανδρα ταχυν εν λογοις γινωσκε οτι ελπιδα εχει μαλλον αφρων αυτου |
| 21 Сніг не страшний для її хати, | бо вся її сім’я одягнена подвійно. | 21 ος κατασπαταλα εκ παιδος οικετης εσται εσχατον δε οδυνηθησεται εφ' εαυτω |
| 22 Покривала вона собі готує, | льон тонкий і порфіра — її одежа. | 22 ανηρ θυμωδης ορυσσει νεικος ανηρ δε οργιλος εξωρυξεν αμαρτιας |
| 23 Мужа її шанують у воротях, | як засідає зо старшинами краю. | 23 υβρις ανδρα ταπεινοι τους δε ταπεινοφρονας ερειδει δοξη κυριος |
| 24 Вона тче тонке полотно й продає, | і пояси купцеві доставляє. | 24 ος μεριζεται κλεπτη μισει την εαυτου ψυχην εαν δε ορκου προτεθεντος ακουσαντες μη αναγγειλωσιν |
| 25 Сила й гідність — її одежа, | і вона собі сміється з прийдешнього дня. | 25 φοβηθεντες και αισχυνθεντες ανθρωπους υπεσκελισθησαν ο δε πεποιθως επι κυριον ευφρανθησεται ασεβεια ανδρι διδωσιν σφαλμα ος δε πεποιθεν επι τω δεσποτη σωθησεται |
| 26 Уста свої з мудрістю відкриває, | доброта науки на язиці в неї. | 26 πολλοι θεραπευουσιν προσωπα ηγουμενων παρα δε κυριου γινεται το δικαιον ανδρι |
| 27 Ретельно наглядає за ходом справ у хаті, | хліба не знає їсти, нічого не робивши. | 27 βδελυγμα δικαιοις ανηρ αδικος βδελυγμα δε ανομω κατευθυνουσα οδος |
| 28 Діти її встають і її величають, | муж її теж її вихваляє. | |
| 29 Сила було жінок цнотливих, | ти ж перевищила усіх їх. | |
| 30 Краса — річ оманлива, врода — марна; | жінка, що Господа боїться, — така хвали достойна! | |
| 31 Дайте їй з того, що надбали її руки, | і нехай її вчинки хвалять її при брамі. |