| 1 ܚܙܘܐ ܕܦܬܓܡ̈ܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ ܒܝܕ ܡܠܐܟܝ | 1 Oráculo. Palavra do Senhor dirigida a Israel por seu Mensageiro. |
| 2 ܪܚܡܬܟܘܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܘܐܡܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܒܡܢܐ ܪܚܡܬܢ ܕܠܡܐ ܥܣܘ ܠܐ ܗܘܐ ܐܚܘܗܝ ܕܝܥܩܘܒ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܕܪܚܡܬ ܠܝܥܩܘܒ | 2 “Eu vos amei” – diz o Senhor –. “E vós dizeis: em que nos amastes? Esaú não era, porventura, irmão de Jacó? – oráculo do Senhor. Contudo, amei Jacó |
| 3 ܘܠܥܣܘ ܣܢܝܬ ܥܒܕܬ ܛܘܪ̈ܘܗܝ ܠܚܒܠܐ ܘܝܪܬܘܬܗ ܠܕܝܪ̈ܐ ܕܡܕܒܪܐ | 3 e aborreci Esaú, transformei suas montanhas em desertos solitários e entreguei sua herança aos chacais do deserto. |
| 4 ܘܐܢ ܢܐܡܪܘܢ ܐ̈ܕܘܡܝܐ ܐܬܡܣܟܢܢ ܢܗܦܘܟ ܢܒܢܐ ܚܪ̈ܒܬܐ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܗܢܘܢ ܢܒܢܘܢ ܘܐܢܐ ܐܣܚܘܦ ܘܢܩܪܘܢ ܐܢܘܢ ܬܚܘܡܐ ܕܚܛܝܬܐ ܘܥܡܐ ܕܪܓܙ ܥܠܘܗܝ ܡܪܝܐ ܠܥܠܡ | 4 Ainda que dissessem os edomitas: fomos destruídos, mas nos levantaremos de nossa ruína, eis o que diz o Senhor dos exércitos: que eles construam e eu destruirei; sua terra será chamada terra da impiedade, povo contra o qual irou-se o Senhor para sempre. |
| 5 ܘܥܝܢ̈ܝܟܘܢ ܢܚ̈ܙܝܢ ܐܢܬܘܢ ܕܝܢ ܬܐܡܪܘܢ ܢܐܪܒ ܡܪܝܐ ܠܥܠ ܡܢ ܬܚܘܡܐ ܕܐܝܣܪܝܠ | 5 Vereis isto com os vossos olhos e direis: o Senhor é grande, mesmo para além do território de Israel! |
| 6 ܒܪܐ ܡܝܩܪ ܠܐܒܘܗܝ ܘܥܒܕܐ ܠܡܪܗ ܐܢ ܐܒܐ ܐܢܐ ܐܝܟܘ ܕܡܝܩܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܠܝ ܘܐܢ ܡܪܐ ܐܢܐ ܐܝܟܐ ܗܘ ܕܕܚܠܝܢ ܐܢܬܘܢ ܡܢܝ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܠܟܘܢ ܟܗ̈ܢܐ ܕܒܙܝܢ ܐܢܬܘܢ ܫܡܝ ܘܐܢ ܐܡܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܒܡܢܐ ܐܒܙܢ ܫܡܟ | 6 O filho respeita seu pai e o servo, seu senhor. Ora, se eu sou Pai, onde estão as honras que me são devidas? E se eu sou o Senhor, onde está o temor que se me deve? – diz o Senhor dos exércitos a vós, sacerdotes, que desprezais o seu nome e dizeis: que desprezo temos tido por teu nome? |
| 7 ܥܠ ܕܡܩܪܒܝܢ ܐܢܬܘܢ ܥܠ ܡܕܒܚܝ ܠܚܡܐ ܛܢܦܐ ܘܐܢ ܐܡܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܒܡܢܐ ܛܢܦܢܟ ܒܕܐܡܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܕܫܝܛ ܗܘ ܦܬܘܪܗ ܕܡܪܝܐ | 7 Ofereceis sobre o meu altar alimentos impuros! E ousais dizer: Em que desprezamos o teu nome? E julgais que a mesa do Senhor seja de pouca importância. |
| 8 ܘܕܡܩܪܒܝܢ ܐܢܬܘܢ ܥܘܝܪܐ ܠܡܕܒܚܐ ܕܠܡܐ ܠܐ ܒܝܫ ܘܕܡܩܪܒܝܢ ܐܢܬܘܢ ܚܓܝܪܐ ܘܟܪܝܗܐ ܕܠܡܐ ܠܐ ܒܝܫ ܩܪܒܝܗܝ ܢܐ ܠܫܠܝܛܟ ܕܠܡܐ ܪܥܐ ܠܟ ܐܘ ܢܣܒ ܒܐ̈ܦܝܟ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ | 8 Se ofereceis em sacrifício um animal cego, não haverá mal algum nisto? E, se trazeis um animal coxo e doente, não vedes mal algum nisto? Vai, pois, oferecê-lo ao teu governador; crês que lhe agradarias, que ele receberia bem? – diz o Senhor dos exércitos. |
| 9 ܡܟܝܠ ܨܠܘ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܢܪܚܡ ܥܠܝܢ ܕܒܐ̈ܝܕܝܟܘܢ ܗܘܬ ܗܕܐ ܠܐ ܐܣܒ ܒܐ̈ܦܝܟܘܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ | 9 Ide agora rogar a Deus que nos perdoe! Tendo feito tudo isto com vossas próprias mãos, ele nos ouvirá favoravelmente? – diz o Senhor dos exércitos. |
| 10 ܡܢܘ ܐܝܬ ܒܟܘܢ ܕܢܐܚܘܕ ܬܪܥܝ ܘܠܐ ܬܩܪܒܘܢ ܥܠ ܡܕܒܚܝ ܕܡܓܢ ܠܐ ܨܒܐ ܐܢܐ ܒܟܘܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܘܩܘܪܒܢܐ ܠܐ ܐܩܒܠ ܡܢܟܘܢ | 10 Vá, antes, um de vós e feche as portas. Não acendereis mais inutilmente o fogo no meu altar. Não tenho nenhuma complacência convosco – diz o Senhor dos exércitos – e nenhuma oferta de vossas mãos me é agradável. |
| 11 ܡܛܠ ܕܡܢ ܡܕܢܚ̈ܘܗܝ ܕܫܡܫܐ ܘܥܕܡܐ ܠܡܥܪ̈ܒܘܗܝ ܪܒ ܗܘ ܫܡܝ ܒܥܡ̈ܡܐ ܘܒܟܠ ܐܬܪ ܣܝܡܝܢ ܒܣ̈ܡܐ ܘܡܩܪܒܝܢ ܠܫܡܝ ܩܘܪ̈ܒܢܐ ܕܟܝ̈ܐ ܡܛܠ ܕܪܒ ܗܘ ܫܡܝ ܒܥܡ̈ܡܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ | 11 Porque, do nascente ao poente, meu nome é grande entre as nações e em todo lugar se oferecem ao meu nome o incenso, sacrifícios e oblações puras. Sim, grande é o meu nome entre as nações – diz o Senhor dos exércitos. |
| 12 ܘܐܢܬܘܢ ܡܛܢܦܝܢ ܐܢܬܘܢ ܠܗ ܒܕܐܡܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܕܦܬܘܪܗ ܕܡܪܝܐ ܡܛܢܦ ܗܘ ܘܫ̈ܝܛܢ ܐܢܝܢ ܡܐ̈ܟܠܬܗ | 12 Vós, porém, o profanais quando dizeis: A mesa do Senhor está manchada; o que nela se oferece é um alimento comum. |
| 13 ܘܐܡܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܗܢܐ ܡܢ ܕܘܘܢܢ ܗܘ ܘܢܦܚܬ ܒܗܝܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܕܡܝܬܝܢ ܐܢܬܘܢ ܡܢ ܚܛܘܦܝܐ ܩܘܪ̈ܒܢܐ ܚܓܝܪ̈ܐ ܘܟܪ̈ܝܗܐ ܠܐ ܡܩܒܠ ܐܢܐ ܠܗܘܢ ܡܢ ܐ̈ܝܕܝܟܘܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ | 13 E dizeis ainda: Ai, que cansaço! E mostrais desprezo pelo altar. Trazeis o animal roubado, o coxo, o doente. Julgais que vou aceitá-lo de vossas mãos? – diz o Senhor. |
| 14 ܘܠܝܛ ܗܘ ܡ̇ܢ ܕܐܝܬ ܠܗ ܒܓܙܪܗ ܕܟܪܐ ܘܢܕܪ ܘܡܕܒܚ ܕܟܪܝܗ ܠܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܡܠܟܐ ܐܢܐ ܪܒܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܘܫܡܝ ܕܚܝܠ ܒܥܡ̈ܡܐ | 14 Maldito seja o homem fraudulento que consagra e sacrifica ao Senhor um animal defeituoso, tendo no rebanho animais sadios! Sou um grande Rei – diz o Senhor – e o meu nome é temível entre as nações.” |