Qoelet ܩܘܗܠܬ 11

Peshitta	VULGATA
1 ܫܕܪ ܠܚܡܟ ܥܠ ܐ̈ܦܝ ܡ̈ܝܐ ܡܛܠ ܕܠܣܘܓܐܬ ܝܘܡ̈ܬܐ ܬܫܟܚܝܘܗܝ	1 Mitte panem tuum super transeuntes aquas, quia post tempora multa invenies illum.
2 ܗܒ ܡܢܬܐ ܠܫܒܥܐ ܐܦ ܠܬܡܢܝܐ ܡܛܠ ܕܠܐ ܬܕܥ ܡܢܐ ܒܝܫܬܐ ܬܗܘܐ ܥܠ ܐܪܥܐ	2 Da partem septem necnon et octo, quia ignoras quid futurum sit mali super terram.
3 ܐܢ ܢܡ̈ܠܝܢ ܥܢܢ̈ܝ ܡܛܪܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܢܐ̈ܫܕܢ ܘܐܢ ܢܦܠ ܩܝܣܐ ܒܬܝܡܢܐ ܐܘ ܒܐܬܪܐ ܕܓܪܒܝܐ ܐܬܪ ܕܢܦܠ ܩܝܣܐ ܬܡܢ ܢܗܘܐ	3 Si repletæ fuerint nubes, imbrem super terram effundent. Si ceciderit lignum ad austrum aut ad aquilonem, in quocumque loco ceciderit, ibi erit.
4 ܕܢܛܪ ܠܪܘܚܐ ܠܐ ܙܪܥ ܘܕܚܐܪ ܠܥܢ̈ܢܐ ܠܐ ܚܨܕ	4 Qui observat ventum non seminat ; et qui considerat nubes numquam metet.
5 ܡܛܠ ܕܠܐ ܝܕܥ ܐܢܬ ܡܢܐ ܗܝ ܐܘܪܚܐ ܕܪܘܚܐ ܐܝܟ ܙܢܐ ܕܒܛܢܬܐ ܕܒܛܢܐ ܗܟܢܐ ܠܐ ܬܕܥ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܡܪܝܐ ܟܠ ܕܢܥܒܕ	5 Quomodo ignoras quæ sit via spiritus, et qua ratione compingantur ossa in ventre prægnantis, sic nescis opera Dei, qui fabricator est omnium.
6 ܟܠ ܒܨܦܪܐ ܙܪܘܥ ܙܪܥܟ ܘܒܪܡܫܐ ܠܐ ܬܫܒܘܩ ܐܝܕܟ ܡܛܠ ܕܠܐ ܝܕܥ ܐܢܬ ܐܝܢܐ ܢܟܫܪ ܐܘ ܗܢܐ ܐܘ ܗܢܐ ܘܐܢ ܬܪ̈ܝܗܘܢ ܐܝܟ ܚܕ ܛܒ̈ܝܢ	6 Mane semina semen tuum, et vespere ne cesset manus tua : quia nescis quid magis oriatur, hoc aut illud ; et si utrumque simul, melius erit.
7 ܚܠܐ ܢܘܗܪܐ ܘܛܒ ܠܥܝܢ̈ܐ ܠܡܚܙܐ ܫܡܫܐ	7 Dulce lumen, et delectabile est oculis videre solem.
8 ܡܛܠ ܕܐܢ ܫ̈ܢܝܢ ܣ̈ܓܝܐܢ ܢܚܐ ܒܪ ܐܢܫܐ ܒܟܠܗܝܢ ܢܚܕܐ ܘܢܬܕܟܪ ܝܘܡ̈ܝ ܚܫܘܟܐ ܡܛܠ ܕܣ̈ܓܝܐܐ ܢܗܘܘܢ ܟܠ ܕܐܬܐ ܗܒܠܐ	8 Si annis multis vixerit homo, et in his omnibus lætatus fuerit, meminisse debet tenebrosi temporis, et dierum multorum, qui cum venerint, vanitatis arguentur præterita.
9 ܒܝ̈ܘܡܝ ܥܠܝܡܘܬܟ ܚܕܝ ܥܠܝܡܐ ܘܢܛܐܒ ܠܟ ܘܗܠܟ ܒܐܘܪ̈ܚܬܐ ܕܠܒܟ ܘܒܚܙܘܐ ܕܥܝܢ̈ܝܟ ܘܕܥ ܕܒܗܠܝܢ ܟܠܗܝܢ ܡܥܠ ܠܟ ܡܪܝܐ ܒܕܝܢܐ	9 Lætare ergo, juvenis, in adolescentia tua, et in bono sit cor tuum in diebus juventutis tuæ : et ambula in viis cordis tui, et in intuitu oculorum tuorum, et scito quod pro omnibus his adducet te Deus in judicium.
10 ܐܥܒܪ ܪܘܓܙܐ ܡܢ ܠܒܟ ܘܐܦܪܩ ܒܝܫܬܐ ܡܢ ܒܣܪܟ ܡܛܠ ܕܛܠܝܘܬܐ ܘܠܐ ܐܝܕܥܬܐ ܗܒܠܐ	10 Aufer iram a corde tuo, et amove malitiam a carne tua : adolescentia enim et voluptas vana sunt.