| 1 ܘܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܝܗ̣ܒ ܡ̇ܠܟܐ ܐܚܫܝܪܝܫ ܠܐܣܬܝܪ ܡܠܟܬܐ܇ ܒܝܬܗ ܕܗܡܢ ܒܥܠܕܒܒܐ ܕܝܗܘ̈ܕܝܐ. ܘܡܘܪܕܟܝ ܥܠ ܩܕܡ ܡ̇ܠܟܐ. ܡܛܠ ܕܓܠܬ ܐܣܬܝܪ ܡܢܐ ܗ̣ܘܐ ܠܗ̇. | 1 Die illo dedit rex Assuerus Esther reginæ domum Aman adversarii Judæorum, et Mardochæus ingressus est ante faciem regis. Confessa est enim ei Esther quod esset patruus suus. |
| 2 ܘܫ̣ܩܠ ܡ̇ܠܟܐ ܥܙܩܬܐ ܕܫ̣ܩܠ ܡܢ ܗܡܢ. ܘܝܗܒܗ̇ ܠܡܘܪܕܟܝ. ܘܐܩܝܡܬܗ ܐܣܬܝܪ ܠܡܘܪܕܟܝ ܥܠ ܒܝܬܗ ܕ̣ܗܡܢ̇ | 2 Tulitque rex annulum, quem ab Aman recipi jusserat, et tradidit Mardochæo. Esther autem constituit Mardochæum super domum suam. |
| 3 ܘܗܦܟܬ ܐܣܬܝܪ ܘܡܠ̣ܠܬ ܩܕܡ ܡ̇ܠܟܐ̣. ܘܢܦ̣ܠܬ ܥܠ ܪ̈ܓܠܘܗܝ. ܘܒ̇ܥܝܐ ܘܡܬܟܫܦܐ ܠܗ. ܕܢܥܒܪ ܒܝܫ̣ܬܐ ܕܗܡܢ ܐܓܓܝܐ ܘܡܚܫܒܬܐ ܕܐܬܚܫܒ ܥܠ ܝܗܘ̈ܕܝܐ. | 3 Nec his contenta, procidit ad pedes regis, flevitque, et locuta ad eum oravit ut malitiam Aman Agagitæ, et machinationes ejus pessimas quas excogitaverat contra Judæos, juberet irritas fieri. |
| 4 ܘܐܘܫܛ ܡ̇ܠܟܐ ܠܐܣܬܝܪ ܫܒܛܐ ܕܕܗܒܐ. ܘܩܪܒܬ ܠܗ ܐܣܬܝܪ܆ ܘܩܡ̣ܬ ܩܕܡ ܡ̇ܠܟܐ ܘܐܡ̣ܪܬ. | 4 At ille ex more sceptrum aureum protendit manu, quo signum clementiæ monstrabatur : illaque consurgens stetit ante eum, |
| 5 ܐܢ ܥܠ ܡ̇ܠܟܐ ܫܦܝܪ܆ ܘܐܢ ܐ̇ܫܟܚܬ ܪ̈ܚܡܐ ܒܥ̈ܝܢܘܗܝ܆ ܘܫܦܪ ܦܬܓܡܐ ܩܕܡ ܡ̇ܠܟܐ. ܢܟܬܘܒ̣ ܘܢܗܦܟ ܐܓܪ̈ܬܐ܆ ܘܡܚ̈ܫܒܬܐ ܕܗܡܢ ܐܓܓܝܐ܇ ܕܟܬ̣ܒ ܠܡܘܒܕܘ ܠܟܠܗܘܢ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܕܒܟܠ ܡܕܝܢܬܗ̇ ܕܡ̇ܠܟܐ. | 5 et ait : Si placet regi, et si inveni gratiam in oculis ejus, et deprecatio mea non ei videtur esse contraria, obsecro ut novis epistolis, veteres Aman litteræ, insidiatoris et hostis Judæorum, quibus eos in cunctis regis provinciis perire præceperat, corrigantur. |
| 6 ܐܝܟܢܐ ܓܝܪ ܡܨ̇ܝܐ ܐܢܐ ܕܐ̇ܚܙܐ. ܒܒܝܫ̣ܬܐ ܕܬܓܕܫ ܠܥܡܝ. ܘܐܝܟܢܐ ܡܫܟܚܐ ܐܢܐ ܕܐ̇ܚܙܐ ܒܐܒܕܢܐ ܕܫܪܒܬܝ. | 6 Quomodo enim potero sustinere necem et interfectionem populi mei ? |
| 7 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܐܚܫܝܪܝܫ ܠܐܣܬܝܪ ܡ̇ܠܟܬܐ. ܗܐ ܒܝܬܗ ܕܗܡ̇ܢ ܝܗ̇ܒܬ ܠܟܝ. ܘܠܗ ܬܠܘ ܥܠ ܩܝܣܐ. ܥܠ ܕܐܘܫܛ ܐܝ̣ܕܐ ܒܝܗܘܕ̈ܝܐ. | 7 Responditque rex Assuerus Esther reginæ, et Mardochæo Judæo : Domum Aman concessi Esther, et ipsum jussi affigi cruci, quia ausus est manum mittere in Judæos. |
| 8 ܘܐܢܬܘܢ ܥܠ ܝܗܘܕ̈ܝܐ ܐܝܟ ܕܫܦܝܪ ܒܥܝ̈ܢܝܟܘܢ̣. ܒܫܡܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܚܬܘܡܘ ܒܥܙܩܬܐ ܕܡ̇ܠܟܐ܇ ܒܟܬܒܐ ܕܡܬܟܬܒ ܒܫܡ ܡ̇ܠܟܐ܇ ܘܡܬܚܬܡ ܒܥܙܩܬܗ ܕܡ̇ܠܟܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܕܠܐ ܗ̇ܦܟ. | 8 Scribite ergo Judæis, sicut vobis placet, regis nomine, signantes litteras annulo meo. Hæc enim consuetudo erat, ut epistolis, quæ ex regis nomine mittebantur et illius annulo signatæ erant, nemo auderet contradicere. |
| 9 ܘܐܬܩܪܝܘ ܣ̇ܦ̈ܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܒܙܒܢܐ ܗ̇ܘ܆ ܒܝܪܚܐ ܬܠܝܬܝܐ ܕܗ̣ܘ ܚܙܝܪ̈ܢ ܒܬܠܬܐ ܘܥܣܪ̈ܝܢ ܒܗ ܒܝܪܚܐ. ܘܐܬܟܬܒ ܟܠܡܕܡ ܕܟܬܒ ܡܘܪܕܟܝ܇ ܥܠ ܝܗܘܕ̈ܝܐ ܠܪ̈ܒܝ ܚܝ̈ܠܐ. ܘܠܡܪ̈ܘܬܐ ܘܠܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܡܕ̈ܝܢܬܐ. ܡܢ ܝܗܘܕ̣ ܘܥܕܡܐ ܠܟܘܫ. ܡܐܐ ܘܥܣܪ̈ܝܢ ܘܫܒܥ ܡܕ̈ܝܢܢ. ܡܕܝܢܬܐ܆ ܐܝܟ ܟܬܒܗ̇. ܘܠܥܡܐ̣ ܐܝܟ ܠܫܢܗ ܘܠܝܗܘ̈ܕܝܐ̣ ܐܝܟ ܟܬܒܗܘܢ܆ ܘܐܝܟ ܠܫܢܗܘܢ. | 9 Accitisque scribis et librariis regis (erat autem tempus tertii mensis, qui appellatur Siban) vigesima et tertia die illius scriptæ sunt epistolæ, ut Mardochæus voluerat, ad Judæos, et ad principes, procuratoresque et judices, qui centum viginti septem provinciis ab India usque ad Æthiopiam præsidebant : provinciæ atque provinciæ, populo et populo juxta linguas et litteras suas, et Judæis, prout legere poterant et audire.
|
| 10 ܘܐܬܟܬܒ ܒܫܡ ܡܠܟܐ ܐܚܫܝܪܝܫ. ܘܐܬܚ̣ܬܡ. ܒܥܙܩܬܐ ܕܡ̇ܠܟܐ. ܘܫܕܪ ܐܓܪ̈ܬܐ ܒܝܕ ܪ̈ܗܛܐ. ܘܒܝܕ ܐܣܦܘܟܐ ܪ̈ܟܒܝ ܪ̈ܟܫܐ ܒ̈ܢܝ ܪ̈ܡܟܐ܇ | 10 Ipsæque epistolæ, quæ regis nomine mittebantur, annulo ipsius obsignatæ sunt, et missæ per veredarios : qui per omnes provincias discurrentes, veteres litteras novis nuntiis prævenirent. |
| 11 ܐܓܪ̈ܬܐ ܕܟܬ̣ܒ ܡ̇ܠܟܐ ܥܠ ܝܗܘ̈ܕܝܐ ܕܒܟܠ ܡܕܝ̈ܢܬܐ. ܠܡܬܟܢܫܘ ܘܠܡܩܡ ܠܢܦܫܗܘܢ ܘܠܡܚ̇ܪܒ ܘܠܡܩܛܠ ܘܠܡܘܒܕܘ ܠܟܠܢܫ ܕܡܥܝܩ ܠܗܘܢ ܘܛ̈ܠܝܐ ܘܢܫ̈ܐ. ܘܩܢܝܢܗܘܢ ܠܒܙܬܐ̣ | 11 Quibus imperavit rex, ut convenirent Judæos per singulas civitates, et in unum præciperent congregari ut starent pro animabus suis, et omnes inimicos suos cum conjugibus ac liberis et universis domibus, interficerent atque delerent, et spolia eorum diriperent. |
| 12 ܒܚܕ ܝܘܡ. ܕܒܟܠܗܝܢ ܡܕܝ̈ܢܬܗ ܕܡ̇ܠܟܐ ܐܚܫܝܪܝܫ. ܒܬܠܬܥܣܪܐ ܒܝܪܚܐ ܕܬܪܥܣܪ ܕܗ̣ܘ ܐܕܪ̣. | 12 Et constituta est per omnes provincias una ultionis dies, id est tertiadecima mensis duodecimi Adar. |
| 13 ܘܦܘܪܫܓܢܗ ܕܟܬܒܐ ܐܬܝܗܒ. ܒܟܠ ܡܕܝܢܐ. ܘܦܩܕ ܠܟܠܗܘܢ ܥܡܡ̈ܐ ܕܢܗܘܘܢ ܝܗܘܕ̈ܝܐ ܡܛܝܒܝܢ ܠܝܘܡܐ ܗܢܐ ܕܢܬܦܪܥܘܢ ܡܢ ܒܥܠܕܒ̈ܒܝܗܘܢ. | 13 Summaque epistolæ hæc fuit, ut in omnibus terris ac populis qui regis Assueri subjacebant imperio, notum fieret paratos esse Judæos ad capiendam vindictam de hostibus suis. |
| 14 ܘܐ̣ܙܠܘ ܪ̈ܗܛܐ ܘܐܣܦܘ̈ܟܐ ܪ̈ܟܒܝ ܪ̈ܟܫܐ ܘܢܦܩܘ ܡܣܪ̈ܗܒܐܝܬ. ܒܦܬܓܡܐ ܘܒܦܘܩܕܢܐ ܕܐܬܦܩܕ ܒܫܘܫܢ ܒܝܪܬܐ. . | 14 Egressique sunt veredarii celeres nuntia perferentes, et edictum regis pependit in Susan. |
| 15 ܘܡܘܪܕܟܝ ܢܦ̣ܩ ܡܢ ܩܕܡ ܡ̇ܠܟܐ. ܒܠܒܘܫܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܕܬܟܠܬܐ ܘܕܒܘܨܐ. ܘܒܟܠܝܠܐ ܕܕܗܒܐ. ܘܟܪܝܟ ܒܒܘܨܐ ܘܒܐܪܓܘܢܐ. ܘܡܕܝܢܬܐ ܫܘܫܢ ܕܨ̣ܬ ܘܚܕ̣ܝܬ. | 15 Mardochæus autem de palatio et de conspectu regis egrediens, fulgebat vestibus regiis, hyacinthinis videlicet et æriis, coronam auream portans in capite, et amictus serico pallio atque purpureo. Omnisque civitas exultavit atque lætata est. |
| 16 ܘܥܠ ܝܗܘܕ̈ܝܐ ܗ̣ܘܐ ܢܘܗܪܐ ܘܚܕܘܬܐ. ܘܐܝܩܪܐ ܘܕܝܨܐ. | 16 Judæis autem nova lux oriri visa est, gaudium, honor, et tripudium. |
| 17 ܒܟܘܠ ܡܕܝܢ̈ܬܐ ܘܒܟܠ ܩܘܪ̈ܝܐ. ܐܬܪ ܕܡ̇ܛܝ ܦܬܓܡܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܘܦܘܩܕܢܗ܆ ܚܕܘܬܐ ܪܒܬܐ ܗܘܬ ܠܝܗܘܕ̈ܝܐ. ܘܡܫܬܝܐ ܘܝܘܡܐ ܛ̇ܒܐ. ܘܣܘܓܐܐ ܡܢ ܥ̈ܡܡܐ ܕܐܪܥܐ ܡܬܢܗܬܝܢ. ܡܛܠ ܕܢܦ̣ܠܬ ܕܚܠܬܐ ܕܝܗܘ̈ܕܝܐ ܥܠܝܗܘܢ | 17 Apud omnes populos, urbes, atque provincias, quocumque regis jussa veniebant, mira exultatio, epulæ atque convivia, et festus dies : in tantum ut plures alterius gentis et sectæ eorum religioni et cæremoniis jungerentur. Grandis enim cunctos judaici nominis terror invaserat. |
