| 1 Figliuol mio, guarda i miei detti, E riponi appo te i miei comandamenti. | 1 Synu, przestrzegaj słów moich, moje nakazy przechowuj u siebie! |
| 2 Guarda i miei comandamenti, e tu viverai; E guarda il mio insegnamento, come la pupilla degli occhi tuoi. | 2 Strzeż mych nakazów, byś żył, jak źrenicy oka - mych uwag. |
| 3 Legateli alle dita, Scrivili in su la tavola del tuo cuore. | 3 Do palca je swego przymocuj, na tablicy serca je zapisz. |
| 4 Di’ alla sapienza: Tu sei mia sorella; E chiama la prudenza tua parente; | 4 Mów do mądrości: Ma siostro! przyjaciółką nazywaj roztropność, |
| 5 Acciocchè esse ti guardino dalla donna straniera, Dalla forestiera che parla vezzosamente | 5 abyś się ustrzegł przed cudzą żoną, przed obcą, co mowę ma gładką. |
| 6 Perciocchè io riguardava una volta per la finestra della mia casa, Per li miei cancelli; | 6 Przez okno bowiem swego domu, przez kratę się przyglądałem, |
| 7 E vidi tra gli scempi, E scorsi tra i fanciulli, un giovanetto scemo di senno; | 7 ujrzałem wśród nieświadomych, poznałem pomiędzy chłopcami młodzieńca lekkomyślnego. |
| 8 Il qual passava per la strada, presso al cantone della casa d’una tal donna; E camminava traendo alla casa di essa; | 8 Przechodził ulicą obok narożnika, na drogę do domu jej wstąpił, |
| 9 In su la sera, in sul vespro del dì. In su l’imbrunire ed oscurar della notte; | 9 o zmroku, o późnej godzinie, pod osłoną nocnych ciemności. |
| 10 Ed ecco, una donna gli venne incontro, In assetto da meretrice, e cauta d’animo; | 10 Oto kobieta wychodzi naprzeciw - strój nierządnicy, a zamiar ukryty, |
| 11 Strepitosa, e sviata; I cui piedi non si fermavano in casa; | 11 wzburzona, nieopanowana, nie ustoi w domu jej noga: |
| 12 Essendo ora fuori, or per le piazze; E stando agli agguati presso ad ogni cantone. | 12 to na ulicy, to na placu, na każdym rogu czatuje. |
| 13 Ed essa lo prese, e lo baciò, E sfacciatamente gli disse: | 13 Chwyciła go i obejmuje, z bezczelną miną doń rzekła: |
| 14 Io avea sopra me il voto di sacrificii da render grazie; Oggi ho pagati i miei voti. | 14 Miałam złożyć ofiarę biesiadną, dziś dopełniłam swych ślubów, |
| 15 Però ti sono uscita incontro, Per cercarti, e ti ho trovato. | 15 wyszłam tobie naprzeciw, zaczęłam cię szukać, znalazłam. |
| 16 Io ho acconcio il mio letto con capoletti Di lavoro figurato a cordicelle di fil di Egitto. | 16 Kilimem swe łoże wysłałam, kobiercem wzorzystym z Egiptu, |
| 17 Io ho profumato il mio letto Con mirra, con aloe, e con cinnamomo. | 17 swą pościel mirrą skropiłam, aloesem i cynamonem. |
| 18 Vieni, inebbriamoci d’amori infino alla mattina, Sollaziamoci in amorosi piaceri. | 18 Chodź, pijmy rozkosz do rana, miłością się cieszmy, |
| 19 Perciocchè il marito non è in casa sua; Egli è andato in viaggio lontano; | 19 bo mąż poza domem przebywa, udał się w drogę daleką: |
| 20 Egli ha preso in mano un sacchetto di danari; Egli ritornerà a casa sua a nuova luna. | 20 wór pieniędzy zabrał ze sobą, ma wrócić na pełnię księżyca. |
| 21 Ella lo piegò con le molte sue lusinghe, E lo sospinse con la dolcezza delle sue labbra. | 21 Omamiła go długą namową, pochlebstwem swych warg go uwiodła; |
| 22 Ed egli andò dietro a lei subitamente, Come il bue viene al macello, E come i ceppi son per gastigamento dello stolto; | 22 podążył tuż za nią niezwłocznie, jak wół, co idzie na rzeź, jak jeleń związany powrozem, |
| 23 Come l’uccello si affretta al laccio, Senza sapere che è contro alla vita sua, Finchè la saetta gli trafigga il fegato | 23 aż strzała przeszyje wątrobę; jak wróbel, co wpada w sidło, nieświadom, że idzie o życie. |
| 24 Ora dunque, figliuoli, ascoltatemi, Ed attendete a’ detti della mia bocca. | 24 Teraz, synowie, słuchajcie mnie, zważajcie na słowa ust moich: |
| 25 Il cuor tuo non dichini alle vie d’una tal donna; Non isviarti ne’ suoi sentieri. | 25 niechaj twe serce w jej stronę nie zbacza, po ścieżkach jej się nie błąkaj; |
| 26 Perciocchè ella ne ha fatti cader molti uccisi; E pur tutti coloro ch’ella ha morti eran possenti. | 26 bo wielu raniła, strąciła ich wielu - a wszystkich zabiła. |
| 27 La sua casa è la via dell’inferno, Che scende a’ più interni luoghi della morte | 27 Dom jej drogą jest do Szeolu: co w podwoje śmierci prowadzi. |
