Livro de Jó 15
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Maria | VULGATA |
|---|---|
| 1 Elifaz de Temã tomou a palavra nestes termos: | 1 Respondens autem Eliphaz Themanites, dixit : |
| 2 “Porventura, responde um sábio como se falasse ao vento e enche de ar o seu ventre? | 2 Numquid sapiens respondebit quasi in ventum loquens, et implebit ardore stomachum suum ? |
| 3 Defende-se ele com argumentos fúteis e com palavras que não servem para nada? | 3 Arguis verbis eum qui non est æqualis tibi, et loqueris quod tibi non expedit. |
| 4 Acabarás destruindo a piedade, reduzes a nada o respeito devido a Deus. | 4 Quantum in te est, evacuasti timorem, et tulisti preces coram Deo. |
| 5 É a tua iniquidade que inspira teus discursos e adotas a linguagem dos impostores. | 5 Docuit enim iniquitas tua os tuum, et imitaris linguam blasphemantium. |
| 6 É a tua boca que te condena, e não eu; são teus lábios que dão testemunho contra ti mesmo. | 6 Condemnabit te os tuum, et non ego : et labia tua respondebunt tibi. |
| 7 Acaso, és o primeiro homem que nasceu, e foste tu gerado antes das colinas? | 7 Numquid primus homo tu natus es, et ante colles formatus ? |
| 8 Assististe, porventura, ao conselho de Deus e monopolizaste a sabedoria? | 8 numquid consilium Dei audisti, et inferior te erit ejus sapientia ? |
| 9 Que sabes tu, que nós ignoremos? Que aprendeste, que não nos seja familiar? | 9 Quid nosti quod ignoremus ? quid intelligis quod nesciamus ? |
| 10 Há entre nós também anciãos e encanecidos, muito mais avançados em dias do que teu pai. | 10 Et senes et antiqui sunt in nobis, multo vetustiores quam patres tui. |
| 11 Fazes pouco caso das consolações divinas e das doces palavras que te são dirigidas? | 11 Numquid grande est ut consoletur te Deus ? sed verba tua prava hoc prohibent. |
| 12 Por que te deixas levar pelo impulso de teu coração, e o que significam esses maus-olhares? | 12 Quid te elevat cor tuum, et quasi magna cogitans attonitos habes oculos ? |
| 13 É contra Deus que ousas encolerizar-te e que tua boca profere tais discursos? | 13 Quid tumet contra Deum spiritus tuus, ut proferas de ore tuo hujuscemodi sermones ? |
| 14 Que é o homem para que seja puro? Pode ser justo o que nasce de mulher? | 14 Quid est homo ut immaculatus sit, et ut justus appareat natus de muliere ? |
| 15 Nem mesmo em seus santos Deus confia, nem os céus são puros a seus olhos! | 15 Ecce inter sanctos ejus nemo immutabilis, et cæli non sunt mundi in conspectu ejus. |
| 16 Quanto menos um ser abominável e corrompido, um homem que bebe a iniquidade como água! | 16 Quanto magis abominabilis et inutilis homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem ? |
| 17 Ouve-me! Vou instruir-te. Eu te contarei o que vi, | 17 Ostendam tibi : audi me : quod vidi, narrabo tibi. |
| 18 aquilo que os sábios ensinam, aquilo que seus pais não lhes ocultaram. | 18 Sapientes confitentur, et non abscondunt patres suos : |
| 19 A eles somente foi dada terra, e no meio dos quais não tinha penetrado estrangeiro algum. | 19 quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos. |
| 20 Em todos os dias de sua vida o mau é atormentado, os anos do opressor são em número restrito. | 20 Cunctis diebus suis impius superbit, et numerus annorum incertus est tyrannidis ejus. |
| 21 Ruídos terrificantes ressoam-lhe aos ouvidos, no seio da paz, lhe sobrevém o destruidor. | 21 Sonitus terroris semper in auribus illius : et cum pax sit, ille semper insidias suspicatur. |
| 22 Ele não espera escapar das trevas, está destinado à espada. | 22 Non credit quod reverti possit de tenebris ad lucem, circumspectans undique gladium. |
| 23 Anda vagando à procura de pão, mas onde? Ele sabe que o dia das trevas está a seu lado. | 23 Cum se moverit ad quærendum panem, novit quod paratus sit in manu ejus tenebrarum dies. |
| 24 A tribulação e a angústia vêm sobre ele como um rei que vai para o combate. | 24 Terrebit eum tribulatio, et angustia vallabit eum, sicut regem qui præparatur ad prælium. |
| 25 Pois estendeu a mão contra Deus e desafiou o Todo-poderoso. | 25 Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est. |
| 26 Investiu contra ele com a cabeça levantada, por trás da grossura de seus escudos. | 26 Cucurrit adversus eum erecto collo, et pingui cervice armatus est. |
| 27 Cobriu de gordura o seu rosto e deixou a gordura ajuntar-se sobre seus rins. | 27 Operuit faciem ejus crassitudo, et de lateribus ejus arvina dependet. |
| 28 Habitou em cidades desoladas, em casas que foram abandonadas, destinadas a se tornarem em ruínas. | 28 Habitavit in civitatibus desolatis, et in domibus desertis, quæ in tumulos sunt redactæ. |
| 29 Mas não se enriquecerá, nem os seus bens resistirão, não mais estenderá sua sombra sobre a terra. | 29 Non ditabitur, nec perseverabit substantia ejus, nec mittet in terra radicem suam. |
| 30 Não escapará das trevas; o fogo queimará seus ramos e sua flor será levada pelo vento. | 30 Non recedet de tenebris : ramos ejus arefaciet flamma, et auferetur spiritu oris sui. |
| 31 E não se fie na mentira: ficará prisioneiro dela, pois a mentira será a sua recompensa. | 31 Non credet, frustra errore deceptus, quod aliquo pretio redimendus sit. |
| 32 Suas ramagens secarão antes da hora, seus ramos não tornarão a ficar verdes. | 32 Antequam dies ejus impleantur peribit, et manus ejus arescent. |
| 33 Como a vinha, sacudirá seus frutos verdes, e, como a oliveira, deixará cair a flor. | 33 Lædetur quasi vinea in primo flore botrus ejus, et quasi oliva projiciens florem suum. |
| 34 Pois a raça dos ímpios é estéril, e um fogo devorará as tendas dos corruptos. | 34 Congregatio enim hypocritæ sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum qui munera libenter accipiunt. |
| 35 Quem concebe o mal gera a infelicidade: é o engano que amadurece em seu seio”. | 35 Concepit dolorem, et peperit iniquitatem, et uterus ejus præparat dolos. |