| 1 A Jezus znowu w przypowieściach mówił do nich: | 1 Jésus, prenant la parole, parla de nouveau en paraboles, disant: |
| 2 Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi. | 2 Le royaume des cieux est semblable à un roi qui fit faire les noces de son fils. |
| 3 Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść. | 3 Et il envoya ses serviteurs appeler ceux qui étaient invités aux noces, mais ils ne voulaient pas venir. |
| 4 Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę! | 4 Il envoya encore d'autres serviteurs, en disant: Dites aux invités: J'ai préparé mon festin, mes boeufs et mes animaux engraissés sont tués; tout est prêt, venez aux noces. |
| 5 Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa, | 5 Mais ils ne s'en inquiétèrent point, et s'en allèrent, l'un à sa ferme et l'autre à son négoce; |
| 6 a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy [ich], pozabijali. | 6 les autres se saisirent de ses serviteurs, et les tuèrent, après les avoir accablés d'outrages. |
| 7 Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić. | 7 Lorsque le roi l'apprit, il fut irrité; et ayant envoyé ses armées, il extermina ces meurtriers, et brûla leur ville. |
| 8 Wtedy rzekł swoim sługom: Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni. | 8 Alors il dit à ses serviteurs: Les noces sont prêtes, mais ceux qui avaient été invités n'en étaient pas dignes. |
| 9 Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie. | 9 Allez donc dans les carrefours, et appelez aux noces tous ceux que vous trouverez. |
| 10 Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami. | 10 Ses serviteurs, s'en allant par les chemins, rassemblèrent tous ceux qu'ils trouvèrent, mauvais et bons, et la salle des noces fut remplie de convives. |
| 11 Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny. | 11 Le roi entra pour voir ceux qui étaient à table, et il aperçut là un homme qui n'était pas revêtu de la robe nuptiale. |
| 12 Rzekł do niego: Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego? Lecz on oniemiał. | 12 Il lui dit: Mon ami, comment es-tu entré ici sans avoir la robe nuptiale?Et cet homme demeura muet. |
| 13 Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów. | 13 Alors le roi dit aux serviteurs: Liez-lui les mains et les pieds, et jetez-le dans les ténèbres extérieures; là il y aura des pleurs et des grincements de dents. |
| 14 Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych. | 14 Car il y a beaucoup d'appelés, mais peu d'élus. |
| 15 Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. | 15 Alors les pharisiens, s'étant retirés, tinrent conseil sur le moyen de Le surprendre dans Ses paroles. |
| 16 Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. | 16 Et ils Lui envoyèrent leurs disciples avec les hérodiens, qui Lui dirent: Mâitre, nous savons que Vous êtes véridique, et que Vous enseignez la voie de Dieu dans la vérité, sans Vous inquiéter de personne, car Vous ne regardez pas la condition des hommes. |
| 17 Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie? | 17 Dites-nous ce qu'il Vous en semble: Est-il permis de payer le tribut à César ou non? |
| 18 Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? | 18 Mais Jésus, connaissant leur malice, dit: Pourquoi Me tentez-vous, hypocrites? |
| 19 Pokażcie Mi monetę podatkową! Przynieśli Mu denara. | 19 Montrez-moi la monnaie du tribut.Et ils Lui présentèrent un denier. |
| 20 On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis? | 20 Et Jésus leur dit: De qui est cette image et cette inscription? |
| 21 Odpowiedzieli: Cezara. Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga. | 21 Ils Lui dirent: De César.Alors Il leur dit: Rendez donc à César ce qui est à César, et à Dieu ce qui est à Dieu. |
| 22 Gdy to usłyszeli, zmieszali się i zostawiwszy Go, odeszli. | 22 Ayant entendu cela, ils furent dans l'admiration, et Le laissant, ils s'en allèrent. |
| 23 W owym dniu przyszli do Niego saduceusze, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli go | 23 Ce même jour, les sadducéens, qui disent qu'il n'y a pas de résurrection, s'approchèrent de Lui et L'interrogèrent, |
| 24 w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli kto umrze bezdzietnie, niech jego brat weźmie wdowę po nim i wzbudzi potomstwo swemu bratu. | 24 en disant: Maître, Moïse a dit: Si quelqu'un meurt sans enfant, son frère épousera sa femme, et suscitera une postérité à son frère. |
| 25 Otóż było u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a ponieważ nie miał potomstwa, zostawił swoją żonę bratu. | 25 Or il y avait parmi nous sept frères.Le premier, ayant épousé une femme, mourut; et n'ayant pas eu de postérité, il laissa sa femme à son frère. |
| 26 Tak samo drugi i trzeci - aż do siódmego. | 26 Il en fut de même du second, et du troisième, jusqu'au septième. |
| 27 W końcu po wszystkich umarła ta kobieta. | 27 Enfin, après eux tous, la femme mourut aussi. |
| 28 Do którego więc z tych siedmiu należeć będzie przy zmartwychwstaniu? Bo wszyscy ją mieli [ za żonę ]. | 28 A la résurrection, duquel des sept sera-t-elle donc la femme, puisque tous l'ont eue? |
| 29 Jezus im odpowiedział: Jesteście w błędzie, nie znając Pisma ani mocy Bożej. | 29 Jésus leur répondit: Vous êtes dans l'erreur, ne comprenant ni les Ecritures, ni la puissance de Dieu. |
| 30 Przy zmartwychwstaniu bowiem nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie Boży w niebie. | 30 Car, à la résurrection, les hommes ne prendront pas de femmes, ni les femmes de maris; mais ils seront comme les Anges de Dieu dans le Ciel. |
| 31 A co do zmartwychwstania umarłych, nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach: | 31 Et pour ce qui est de la résurrection des morts, n'avez-vous pas lu ce que Dieu vous a dit: |
| 32 Ja jestem Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba? Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych. | 32 Je suis le Dieu d'Abraham, le Dieu d'Isaac et le Dieu de Jacob?Or Dieu n'est pas le Dieu des morts, mais des vivants. |
| 33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się nad Jego nauką. | 33 Et les foules, entendant cela, étaient dans l'admiration de Sa doctrine. |
| 34 Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, | 34 Mais les pharisiens, ayant appris qu'Il avait réduit les sadducéens au silence, se rassemblèrent; |
| 35 a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał , wystawiając Go na próbę: | 35 et l'un d'eux, docteur de la loi, Lui fit cette question pour Le tenter: |
| 36 Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe? | 36 Maître, quel est le plus grand commandement de la loi? |
| 37 On mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. | 37 Jésus lui dit: Tu aimeras le Seigneur ton Dieu de tout ton coeur, de toute ton âme, et de tout ton esprit. |
| 38 To jest największe i pierwsze przykazanie. | 38 C'est là le plus grand et le premier commandement. |
| 39 Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. | 39 Mais le second lui est semblable: Tu aimeras ton prochain comme toi-même. |
| 40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy. | 40 Dans ces deux commandements sont renfermés la loi et les prophètes. |
| 41 Gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus zadał im takie pytanie: | 41 Les pharisiens étant rassemblés, Jésus les interrogea, |
| 42 Co sądzicie o Mesjaszu? Czyim jest synem? Odpowiedzieli Mu: Dawida. | 42 en disant: Que vous semble du Christ? de qui est-Il fils?Ils lui répondirent: de David. |
| 43 Wtedy rzekł do nich: Jakżeż więc Dawid natchniony przez Ducha może nazywać Go Panem, gdy mówi: | 43 Il leur dit: Comment donc David L'appelle-t-il en esprit son Seigneur, en disant: |
| 44 Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje. | 44 Le Seigneur a dit à mon Seigneur: Assieds-Toi à Ma droite, jusqu'à ce que J'aie fait de Tes ennemis l'escabeau de Tes pieds? |
| 45 Jeśli więc Dawid nazywa Go Panem, to jak może być [tylko] jego synem? | 45 Si donc David L'appelle son Seigneur, comment est-Il son fils? |
| 46 I żaden z nich nie mógł Mu odpowiedzieć. Nikt też od owego dnia nie odważył się więcej Go pytać. | 46 Et personne ne pouvait rien Lui répondre, et, depuis ce jour, nul n'osa plus Lui poser des questions. |
