| 1 Wychwalać Cię będę, Panie, Królu, i wysławiać Ciebie, Boga, Zbawiciela mego. Wychwalać chcę imię Twoje, | |
| 2 ponieważ podporą i pomocnikiem stałeś się dla mnie. Ochroniłeś ciało moje od zguby, od sieci oszczerczego języka i od warg wypowiadających kłamstwo; a wobec przeciwników stałeś się pomocnikiem i wybawiłeś mię, | |
| 3 według wielkości miłosierdzia i Twego imienia, od pokąsania przez tych, co są gotowi mnie połknąć, od ręki szukających mej duszy, z wielu utrapień, jakich doznałem, | |
| 4 od uduszenia w ogniu, który mnie otacza, i z środka ognia, który nie ja zapaliłem, | |
| 5 z głębokich wnętrzności Szeolu, od języka nieczystego i od słowa kłamliwego, | |
| 6 od oszczerstwa języka przewrotnego wobec króla. Dusza moja zbliżyła się aż do śmierci, a życie moje było blisko Szeolu, na dole. | |
| 7 Ze wszystkich stron otoczyli mnie i nie znalazłem wspomożyciela, rozglądałem się za pomocą od ludzi, ale nie przyszła. | |
| 8 Wówczas wspomniałem na miłosierdzie Twoje, Panie, i na dzieła Twoje, te od wieków - że wybawiasz tych, którzy cierpliwie czekają na Ciebie, i wyzwalasz ich z ręki nieprzyjaciół. | |
| 9 Podniosłem z ziemi mój głos błagalny i prosiłem o uwolnienie od śmierci. | |
| 10 Wzywałem Pana: Ojcem moim jesteś i mocarzem, który mnie wyzwoli. Nie opuszczaj w dniach udręki, a w czasie przewagi pysznych - bez pomocy! Wychwalać będę bez przerwy Twoje imię i opiewać je będę w uwielbieniu. | |
| 11 I prośba moja została wysłuchana. Wybawiłeś mnie bowiem z zagłady i wyrwałeś z przygody złowrogiej. | |
| 12 Dlatego będę Cię wielbił i wychwalał, i błogosławił imieniu Pańskiemu. | |
| 13 Będąc jeszcze młodym, zanim zacząłem podróżować, szukałem jawnie mądrości w modlitwie. | |
| 14 U bram świątyni prosiłem o nią i aż do końca szukać jej będę. | |
| 15 Z powodu jej kwiatów, jakby dojrzewającego winogrona, serce me w niej się rozradowało, noga moja wstąpiła na prostą drogę, od młodości mojej idę jej śladami. | |
| 16 Nakłoniłem tylko trochę ucha mego, a już ją otrzymałem i znalazłem dla siebie rozległą wiedzę. | |
| 17 Postąpiłem w niej, a Temu, który mi dał mądrość, chcę oddać cześć. | |
| 18 Postanowiłem bowiem wprowadzić ją w czyn, zapłonąłem gorliwością o dobro i nie doznałem wstydu. | |
| 19 Dusza moja walczyła o nią i z całą starannością usiłowałem zachować Prawo; ręce wyciągałem w górę, a błędy przeciwko niej opłakiwałem. | |
| 20 Skierowałem ku niej moją duszę i znalazłem ją dzięki czystości; z nią od początku zyskałem rozum, dlatego nie będę opuszczony. | |
| 21 Wnętrze moje poruszyło się, aby jej szukać, i był to dla mnie zysk wspaniały. | |
| 22 Dał mi Pan język, jako zapłatę dla mnie, i będę Go nim chwalił. | |
| 23 Zbliżcie się do mnie, wy, którym brak wykształcenia, i zatrzymajcie się w domu nauki. | |
| 24 Na cóż, powiedzcie, pozbawiać się tego, za czym dusze wasze tak bardzo tęsknią? | |
| 25 Otworzyłem usta i mówię: Kupujcie sobie bez pieniędzy. | |
| 26 Włóżcie kark wasz pod jarzmo i niech otrzyma dusza wasza naukę: aby ją znaleźć, nie trzeba szukać daleko. | |
| 27 Patrzcie oczami: mało się natrudziłem, a znalazłem dla siebie wielki odpoczynek. | |
| 28 Za naukę dajcie wielką ilość srebra, a zyskacie z nią bardzo wiele złota. | |
| 29 Niech się raduje dusza wasza w miłosierdziu Pana i nie wstydźcie się Jego chwały! | |
| 30 Wypełnijcie dzieło wasze przed czasem, a da wam nagrodę w porze oznaczonej. Podpis: Mądrość Jezusa, Syna Syracha. | |
