Pieśń nad Pieśniami 6

Tysiąclecia	Sacra Bibbia Garofalo
¹ Dokąd odszedł twój umiłowany, o najpiękniejsza z niewiast? W którą zwrócił się stronę miły twój, byśmy go wraz z tobą szukały?	¹ «Dove mai è andato il tuo diletto, o bella fra le donne? Dove si rivolge il tuo diletto pece lo ricerchiamo con te?»
² Miły mój zszedł do swego ogrodu, ku grzędom balsamicznym, aby paść [stado swoje] w ogrodach i zbierać lilie.	² Nel suo giardino il mio diletto è sceso, alle aiuole di balsamo, a ricrearsi nei giardini, a cogliere anemoni.
³ Jam miłego mego, a mój miły jest mój, on [stado swoje] pasie wśród lilii.	³ Io sono del mio diletto e il mio diletto è mi che pascola fra gli anemoni.
⁴ Piękna jesteś, przyjaciółko moja, jak Tirsa, wdzięczna jak Jeruzalem, groźna jak zbrojne zastępy.	⁴ Bella sei mia amica come un meriggio, fulgido come un plenilunio, incantevole come schiere di stelle!
⁵ Odwróć ode mnie twe oczy, bo niepokoją mnie. Włosy twoje jak stado kóz falujące na [górach] Gileadu.	⁵ Volgi da me i tuoi occhi, perché mi conturbano: la tua è chioma d’un gregge di capre che discendono da Galaad;
⁶ Zęby twoje jak stado owiec wychodzących z kąpieli, każda z nich ma bliźniaczą, nie brak żadnej.	⁶ i tuoi denti come gregge di agnelle che salgono dal lavacro; tutti vanno appaiati e nessuno è senza compagno.
⁷ Jak okrawek granatu skroń twoja, za twoją zasłoną.	⁷ Spicchio di melograno le tue gote dietro il tuo velo.
⁸ Sześćdziesiąt jest królowych i nałożnic osiemdziesiąt, a dziewcząt bez liczby,	⁸ Sessanta le regine, ottanta le concubine, le fanciulle senza numero:
⁹ [lecz] jedyna jest moja gołąbka, moja nieskalana, jedyna swej matki, wybrana swej rodzicielki. Podziwiają ją dziewczęta i zwą ją szczęśliwą, królowe i nałożnice ją wysławiają:	⁹ ma una sola è la mia colomba, la mia perfetta, l’unica di sua madre la preferita di colei che l’ha generata. Le fanciulle la osservano e la proclamano beata; regine e concubine ne tessono le lodi:
¹⁰ Kimże jest ta, która świeci z wysoka jak zorza, piękna jak księżyc, jaśniejąca jak słońce, groźna jak zbrojne zastępy?	¹⁰ «Chi è questa che rifulge come l’aurora, bella come la luna, pura come il sole, incantevole come schiera di stelle?»
¹¹ Zeszłam do ogrodu orzechów, by spojrzeć na świeżą zieleń doliny, by zobaczyć, czy rozkwita krzew winny, czy w kwieciu są już granaty.	¹¹ Ero discesa nel mio giardino a vedere i germogli della valle, a vedere se occhieggiava la vite, se fiorivano i melograni:
¹² Niespodziewanie znalazłam się [wśród] wozów książęcego orszaku.	¹² d’improvviso mi accorsi che mi sbarravano la strada i carri dei suoi amici accompagnatori.