Księga Psalmów 106
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Tysiąclecia | Miqra 'al pi ha-Mesorah |
|---|---|
| 1 Alleluja. Chwalcie Pana, bo dobry, bo na wieki Jego łaskawość. | 1 הַלְלוּ יָהּ ׀הוֹדוּ לַיהֹוָה כִּי־טוֹבכִּי לְעוֹלָם חַסְדּֽוֹ׃ |
| 2 Któż opowie dzieła potęgi Pana, ogłosi wszystkie Jego pochwały? | 2 מִי יְמַלֵּל גְּבוּרוֹת יְהֹוָהיַשְׁמִיעַ כׇּל־תְּהִלָּתֽוֹ׃ |
| 3 Szczęśliwi, którzy strzegą przykazań, w każdym czasie czynią to, co sprawiedliwe. | 3 אַשְׁרֵי שֹׁמְרֵי מִשְׁפָּטעֹשֵׂה צְדָקָה בְכׇל־עֵֽת׃ |
| 4 Pamiętaj o nas, Panie, gdyż masz upodobanie w swym ludzie. Przyjdź nam z pomocą, | 4 זׇכְרֵנִי יְהֹוָה בִּרְצוֹן עַמֶּךָפׇּקְדֵנִי בִּישׁוּעָתֶֽךָ׃ |
| 5 abyśmy ujrzeli szczęście Twych wybranych, radowali się radością Twojego ludu, chlubili się razem z Twoim dziedzictwem. | 5 לִרְאוֹת ׀ בְּטוֹבַת בְּחִירֶיךָלִשְׂמֹחַ בְּשִׂמְחַת גּוֹיֶךָלְהִתְהַלֵּל עִם־נַחֲלָתֶֽךָ׃ |
| 6 Zgrzeszyliśmy, wraz z naszymi przodkami, popełniliśmy nieprawość, żyliśmy występnie. | 6 חָטָאנוּ עִם־אֲבוֹתֵינוּהֶעֱוִינוּ הִרְשָֽׁעְנוּ׃ |
| 7 Ojcowie nasi w Egipcie nie pojęli Twych cudów, nie pamiętali ogromu łask Twoich, lecz zbuntowali się przeciw Najwyższemu nad Morzem Czerwonym. | 7 אֲבוֹתֵינוּ בְמִצְרַיִם ׀ לֹֽא־הִשְׂכִּילוּ נִפְלְאוֹתֶיךָלֹא זָכְרוּ אֶת־רֹב חֲסָדֶיךָוַיַּמְרוּ עַל־יָם בְּיַם־סֽוּף׃ |
| 8 Ale ocalił ich przez wzgląd na swoje imię, aby objawić swoją potęgę. | 8 וַֽיּוֹשִׁיעֵם לְמַעַן שְׁמוֹלְהוֹדִיעַ אֶת־גְּבוּרָתֽוֹ׃ |
| 9 Zgromił Morze Czerwone i wyschło, i poprowadził ich przez fale jakby przez pustynię. | 9 וַיִּגְעַר בְּיַם־סוּף וַֽיֶּחֱרָבוַיּוֹלִיכֵם בַּתְּהֹמוֹת כַּמִּדְבָּֽר׃ |
| 10 I ocalił ich z ręki ciemięzcy, i z ręki przeciwnika uwolnił. | 10 וַֽיּוֹשִׁיעֵם מִיַּד שׂוֹנֵאוַיִּגְאָלֵם מִיַּד אוֹיֵֽב׃ |
| 11 Wody pokryły ich wrogów: ani jeden z nich nie pozostał. | 11 וַיְכַסּוּ־מַיִם צָרֵיהֶםאֶחָד מֵהֶם לֹא נוֹתָֽר׃ |
| 12 Słowom więc Jego uwierzyli i śpiewali Jemu pochwały. | 12 וַיַּאֲמִינוּ בִדְבָרָיויָשִׁירוּ תְּהִלָּתֽוֹ׃ |
| 13 Szybko o dziełach Jego zapomnieli: na Jego radę nie czekali. | 13 מִהֲרוּ שָׁכְחוּ מַֽעֲשָׂיולֹא־חִכּוּ לַעֲצָתֽוֹ׃ |
| 14 Pałali żądzą na pustyni, na próbę wystawiali Boga na odludziu. | 14 וַיִּתְאַוּוּ תַאֲוָה בַּמִּדְבָּרוַיְנַסּוּ־אֵל בִּישִׁימֽוֹן׃ |
| 15 Uczynił zadość ich żądaniu, lecz zesłał na nich zarazę. | 15 וַיִּתֵּן לָהֶם שֶׁאֱלָתָםוַיְשַׁלַּח רָזוֹן בְּנַפְשָֽׁם׃ |
| 16 Zazdrościli Mojżeszowi w obozie, Aaronowi, świętemu Pańskiemu. | 16 וַיְקַנְאוּ לְמֹשֶׁה בַּֽמַּחֲנֶהלְאַהֲרֹן קְדוֹשׁ יְהֹוָֽה׃ |
| 17 Otwarła się ziemia i połknęła Datana, i nakryła zgraje Abirama. | 17 תִּפְתַּח־אֶרֶץ וַתִּבְלַע דָּתָןוַתְּכַס עַל־עֲדַת אֲבִירָֽם׃ |
| 18 I ogień zapłonął przeciw ich zgrai, i płomień spalił bezecnych. | 18 וַתִּבְעַר־אֵשׁ בַּעֲדָתָםלֶהָבָה תְּלַהֵט רְשָׁעִֽים׃ |
| 19 U stóp Horebu zrobili cielca i oddawali pokłon ulanemu posągowi. | 19 יַעֲשׂוּ־עֵגֶל בְּחֹרֵבוַיִּשְׁתַּחֲווּ לְמַסֵּכָֽה׃ |
| 20 Zamienili swą Chwałę na wizerunek cielca jedzącego siano. | 20 וַיָּמִירוּ אֶת־כְּבוֹדָםבְּתַבְנִית שׁוֹר אֹכֵל עֵֽשֶׂב׃ |
| 21 Zapomnieli o Bogu, który ich ocalił, który wielkich rzeczy dokonał w Egipcie, | 21 שָׁכְחוּ אֵל מוֹשִׁיעָםעֹשֶׂה גְדֹלוֹת בְּמִצְרָֽיִם׃ |
| 22 dziwów - w krainie Chama, zdumiewających - nad Morzem Czerwonym. | 22 נִפְלָאוֹת בְּאֶרֶץ חָםנוֹרָאוֹת עַל־יַם־סֽוּף׃ |
| 23 Postanowił ich zatem wytracić, gdyby nie Mojżesz, Jego wybraniec: on wstawił się do Niego, aby gniew Jego odwrócić, by ich nie wyniszczył. | 23 וַיֹּאמֶר לְֽהַשְׁמִידָםלוּלֵי מֹשֶׁה בְחִירוֹעָמַד בַּפֶּרֶץ לְפָנָיולְהָשִׁיב חֲמָתוֹ מֵהַשְׁחִֽית׃ |
| 24 I wzgardzili wspaniałą ziemią, nie uwierzyli Jego słowu. | 24 וַֽיִּמְאֲסוּ בְּאֶרֶץ חֶמְדָּהלֹא־הֶאֱמִינוּ לִדְבָרֽוֹ׃ |
| 25 Ale szemrali w swoich namiotach, nie słuchali głosu Pańskiego. | 25 וַיֵּרָגְנוּ בְאׇהֳלֵיהֶםלֹא שָׁמְעוּ בְּקוֹל יְהֹוָֽה׃ |
| 26 I przysiągł im z ręką podniesioną, że powali ich na pustyni, | 26 וַיִּשָּׂא יָדוֹ לָהֶםלְהַפִּיל אוֹתָם בַּמִּדְבָּֽר׃ |
| 27 że ich potomstwo rozproszy wśród ludów, że ich rozsypie po krajach. | 27 וּלְהַפִּיל זַרְעָם בַּגּוֹיִםוּלְזָרוֹתָם בָּאֲרָצֽוֹת׃ |
| 28 Potem przystali do Baal-Peora, spożywali z ofiar dla [bogów] umarłych. | 28 וַיִּצָּמְדוּ לְבַעַל פְּעוֹרוַיֹּאכְלוּ זִבְחֵי מֵתִֽים׃ |
| 29 Drażnili Go swymi postępkami i spadła na nich plaga. | 29 וַיַּכְעִיסוּ בְּמַעַלְלֵיהֶםוַתִּפְרׇץ־בָּם מַגֵּפָֽה׃ |
| 30 Lecz powstał Pinchas, odbył sąd i zaraza ustąpiła. | 30 וַיַּעֲמֹד פִּֽינְחָס וַיְפַלֵּלוַתֵּעָצַר הַמַּגֵּפָֽה׃ |
| 31 Uznano mu to za czyn sprawiedliwy z pokolenia na pokolenie, na zawsze. | 31 וַתֵּחָשֶׁב לוֹ לִצְדָקָהלְדֹר וָדֹר עַד־עוֹלָֽם׃ |
| 32 Rozdrażnili Go znowu przy wodach Meriba; przez nich nieszczęście spotkało Mojżesza, | 32 וַיַּקְצִיפוּ עַל־מֵי מְרִיבָהוַיֵּרַע לְמֹשֶׁה בַּעֲבוּרָֽם׃ |
| 33 bo rozgoryczyli jego ducha i nierozważnie powiedział swymi wargami. | 33 כִּי־הִמְרוּ אֶת־רוּחוֹוַיְבַטֵּא בִּשְׂפָתָֽיו׃ |
| 34 Nie wytracili narodów, jak im to Pan nakazał. | 34 לֹֽא־הִשְׁמִידוּ אֶת־הָעַמִּיםאֲשֶׁר אָמַר יְהֹוָה לָהֶֽם׃ |
| 35 Lecz się zmieszali z poganami i nauczyli się ich uczynków; | 35 וַיִּתְעָרְבוּ בַגּוֹיִםוַֽיִּלְמְדוּ מַעֲשֵׂיהֶֽם׃ |
| 36 poczęli czcić ich bałwany, które się stały dla nich pułapką. | 36 וַיַּעַבְדוּ אֶת־עֲצַבֵּיהֶםוַיִּהְיוּ לָהֶם לְמוֹקֵֽשׁ׃ |
| 37 I składali w ofierze swych synów i swoje córki złym duchom. | 37 וַיִּזְבְּחוּ אֶת־בְּנֵיהֶם וְאֶת־בְּנוֹתֵיהֶםלַשֵּׁדִֽים׃ |
| 38 I krew niewinną przelali: "krew synów swoich i córek, które złożyli w ofierze posągom kananejskim". I ziemia krwią się skalała, | 38 וַיִּשְׁפְּכוּ דָם נָקִידַּם־בְּנֵיהֶם וּֽבְנוֹתֵיהֶםאֲשֶׁר זִבְּחוּ לַעֲצַבֵּי כְנָעַןוַתֶּחֱנַף הָאָרֶץ בַּדָּמִֽים׃ |
| 39 a oni się splamili swoimi czynami i swoimi występkami dopuścili się wiarołomstwa. | 39 וַיִּטְמְאוּ בְמַעֲשֵׂיהֶםוַיִּזְנוּ בְּמַעַלְלֵיהֶֽם׃ |
| 40 Gniew Pana zapłonął przeciw Jego ludowi, tak iż poczuł wstręt do swego dziedzictwa. | 40 וַיִּֽחַר־אַף יְהֹוָה בְּעַמּוֹוַיְתָעֵב אֶת־נַחֲלָתֽוֹ׃ |
| 41 I wydał ich w ręce pogan, a zapanowali nad nimi ich przeciwnicy. | 41 וַיִּתְּנֵם בְּיַד־גּוֹיִםוַֽיִּמְשְׁלוּ בָהֶם שֹׂנְאֵיהֶֽם׃ |
| 42 Ich wrogowie znęcali się nad nimi; pod ręką ich doznawali ucisku. | 42 וַיִּלְחָצוּם אוֹיְבֵיהֶםוַיִּכָּנְעוּ תַּחַת יָדָֽם׃ |
| 43 Wielokrotnie ich uwalniał, oni zaś sprzeciwiali się Jego planom, ginęli zatem przez swe nieprawości. | 43 פְּעָמִים רַבּוֹת יַצִּילֵםוְהֵמָּה יַמְרוּ בַעֲצָתָםוַיָּמֹכּוּ בַּעֲוֺנָֽם׃ |
| 44 Lecz wejrzał na ich utrapienie, gdy wysłuchiwał ich błagań. | 44 וַיַּרְא בַּצַּר לָהֶםבְּשׇׁמְעוֹ אֶת־רִנָּתָֽם׃ |
| 45 I wspomniał dla ich dobra na swoje przymierze i pożałował [ich] w swej wielkiej łaskawości. | 45 וַיִּזְכֹּר לָהֶם בְּרִיתוֹוַיִּנָּחֵם כְּרֹב חֲסָדָֽו׃ |
| 46 I wzbudził dla nich litość u wszystkich, co ich uprowadzili w niewolę. | 46 וַיִּתֵּן אוֹתָם לְרַחֲמִיםלִפְנֵי כׇּל־שׁוֹבֵיהֶֽם׃ |
| 47 Ratuj nas, Panie, Boże nasz, zgromadź spośród narodów, abyśmy wielbili święte imię Twoje i dumni byli z Twej chwały. | 47 הוֹשִׁיעֵנוּ ׀ יְהֹוָה אֱלֹהֵינוּוְקַבְּצֵנוּ מִֽן־הַגּוֹיִםלְהֹדוֹת לְשֵׁם קׇדְשֶׁךָלְהִשְׁתַּבֵּחַ בִּתְהִלָּתֶֽךָ׃ |
| 48 Błogosławiony Pan, Bóg Izraela, od wieków na wieki! A cały lud niech powie: Amen! Alleluja! | 48 בָּרֽוּךְ יְהֹוָה אֱלֹהֵי יִשְׂרָאֵלמִן־הָעוֹלָם ׀ וְעַד הָעוֹלָםוְאָמַר כׇּל־הָעָם אָמֵןהַֽלְלוּ־יָֽהּ׃ ספר חמישי |