Samuelis I 16

Torna indietro

Bibbia Vulgata Clementina	Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ
¹ Dixitque Dominus ad Samuelem : Usquequo tu luges Saul, cum ego projecerim eum ne regnet super Israël ? Imple cornu tuum oleo, et veni, ut mittam te ad Isai Bethlehemitem : providi enim in filiis ejus mihi regem.	¹ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܫܡܘܐܝܠ ܥܕܡܐ ܠܐܡܬܝ ܡܬܐܒܠ ܐܢܬ ܥܠ ܫܐܘܠ ܘܐܢܐ ܐܣܠܝܬܗ ܕܠܐ ܢܡܠܟ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ ܡܠܝ ܩܪܢܟ ܡܫܚܐ ܘܬܐ ܐܫܕܪܟ ܠܘܬ ܐܝܫܝ ܕܡܢ ܒܝܬ ܠܚܡ ܡܛܠ ܕܚܙܝܬ ܠܝ ܒܒܢ̈ܘܗܝ ܡܠܟܐ
² Et ait Samuel : Quomodo vadam ? audiet enim Saul, et interficiet me. Et ait Dominus : Vitulum de armento tolles in manu tua, et dices : Ad immolandum Domino veni.	² ܘܐܡܪ ܫܡܘܐܝܠ ܐܝܟܢܐ ܐܙܠ ܘܢܫܡܥ ܫܐܘܠ ܘܢܩܛܠܢܝ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܫܡܘܐܝܠ ܥܓܠܬܐ ܕܬܘܪܐ ܐܚܘܕ ܒܐܝܕܟ ܘܐܡܪ ܠܡܕܒܚܘ ܠܡܪܝܐ ܐܬܝܬ
³ Et vocabis Isai ad victimam, et ego ostendam tibi quid facias, et unges quemcumque monstravero tibi.	³ ܘܩܪܝ ܠܐܝܫܝ ܠܕܒܚܐ ܘܐܢܐ ܐܚܘܝܟ ܡܕܡ ܕܬܥܒܕ ܘܡܫܘܚ ܠܝ ܠܡ̇ܢ ܕܐܡܪ ܠܟ
⁴ Fecit ergo Samuel sicut locutus est ei Dominus. Venitque in Bethlehem, et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei : dixeruntque : Pacificusne est ingressus tuus ?	⁴ ܘܥܒܕ ܫܡܘܐܝܠ ܐܝܟ ܕܦܩܕܗ ܡܪܝܐ ܘܐܬܐ ܠܒܝܬ ܠܚܡ ܕܝܗܘܕܐ ܘܢܦܩܘ ܣ̈ܒܐ ܕܩܪܝܬܐ ܠܐܘܪܥܗ
⁵ Et ait : Pacificus : ad immolandum Domino veni : sanctificamini, et venite mecum ut immolem. Sanctificavit ergo Isai et filios ejus, et vocavit eos ad sacrificium.	⁵ ܘܐܡܪܘ ܫܠܡ ܡܐܬܝܟ ܘܐܡܪ ܫܠܡ ܠܡܕܒܚܘ ܠܡܪܝܐ ܐܬܝܬ ܐܬܩܕܫܘ ܘܬܘ ܥܡܝ ܠܕܒܚܐ ܘܩܕܫ ܠܐܝܫܝ ܘܠܒ̈ܢܘܗܝ ܘܩܪܐ ܐܢܘܢ ܠܕܒܚܐ
⁶ Cumque ingressi essent, vidit Eliab, et ait : Num coram Domino est christus ejus ?	⁶ ܘܟܕ ܐܬܘ ܚܙܐ ܠܐܠܝܒ ܘܐܡܪ ܐܟܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܡܫܝܚܗ
⁷ Et dixit Dominus ad Samuelem : Ne respicias vultum ejus, neque altitudinem staturæ ejus : quoniam abjeci eum, nec juxta intuitum hominis ego judico : homo enim videt ea quæ parent, Dominus autem intuetur cor.	⁷ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܫܡܘܐܝܠ ܠܐ ܬܚܘܪ ܒܚܙܘܗ ܘܒܪܘܡܐ ܕܩܘܡܬܗ ܡܛܠ ܕܐܣܠܝܬܗ ܠܐ ܗܘܝܬ ܓܝܪ ܐܝܟ ܕܚ̇ܙܐ ܐܢܫܐ ܡܛܠ ܕܐܢܫܐ ܚ̇ܙܐ ܒܥܝ̈ܢܐ ܘܡܪܝܐ ܚ̇ܙܐ ܒܠܒܐ
⁸ Et vocavit Isai Abinadab, et adduxit eum coram Samuele. Qui dixit : Nec hunc elegit Dominus.	⁸ ܘܩܪܐ ܐܝܫܝ ܠܐܒܝܢܕܒ ܘܐܥܒܪܗ ܩܕܡ ܫܡܘܐܝܠ ܘܐܡܪ ܐܦ ܒܗܢܐ ܠܐ ܨ̇ܒܐ ܡܪܝܐ
⁹ Adduxit autem Isai Samma, de quo ait : Etiam hunc non elegit Dominus.	⁹ ܘܐܥܒܪ ܐܝܫܝ ܠܫܡܐ ܘܐܡܪ ܐܦ ܠܐ ܒܗܢܐ ܨܒ̇ܐ ܡܪܝܐ
¹⁰ Adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuele : et ait Samuel ad Isai : Non elegit Dominus ex istis.	¹⁰ ܘܐܥܒܪ ܐܝܫܝ ܠܫܒܥܐ ܒܢ̈ܘܗܝ ܩܕܡ ܫܡܘܐܝܠ ܘܐܡܪ ܫܡܘܐܝܠ ܠܐܝܫܝ ܠܐ ܨܒ̇ܐ ܡܪܝܐ ܒܗܠܝܢ
¹¹ Dixitque Samuel ad Isai : Numquid jam completi sunt filii ? Qui respondit : Adhuc reliquus est parvulus, et pascit oves. Et ait Samuel ad Isai : Mitte, et adduc eum : nec enim discumbemus priusquam huc ille veniat.	¹¹ ܘܐܡܪ ܫܡܘܐܝܠ ܠܐܝܫܝ ܫܠܡܘ ܛ̈ܠܝܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܙܥܘܪܐ ܐܫܬܚܪ ܘܗܐ ܪܥ̇ܐ ܥܢܐ ܘܐܡܪ ܫܡܘܐܝܠ ܠܐܝܫܝ ܫܕܪ ܕܒܪܝܗܝ ܡܛܠ ܕܠܐ ܐܗܦܘܟ ܥܕܡܐ ܕܢܐܬܐ ܠܗܪܟܐ
¹² Misit ergo, et adduxit eum. Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie : et ait Dominus : Surge, unge eum : ipse est enim.	¹² ܘܫܕܪ ܐܝܬܝܗ ܘܗܘ ܣܡܩܪܝ ܘܫܦܝܪ̈ܢ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܘܫܦܝܪ ܚܙܘܗ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܫܡܘܐܝܠ ܩܘܡ ܡܫܘܚܝܗܝ ܡܛܠ ܕܗܢܘ
¹³ Tulit ergo Samuel cornu olei, et unxit eum in medio fratrum ejus : et directus est spiritus Domini a die illa in David, et deinceps. Surgensque Samuel abiit in Ramatha.	¹³ ܘܢܣܒ ܫܡܘܐܝܠ ܩܪܢܐ ܕܡܫܚܐ ܘܡܫܚܗ ܒܓܘ ܐܚ̈ܘܗܝ ܘܐܨܠܚܬ ܪܘܚܗ ܕܡܪܝܐ ܥܠ ܕܘܝܕ ܡܢ ܗ̇ܘ ܝܘܡܐ ܘܩܕܡ ܫܡܘܐܝܠ ܘܐܙܠ ܠܪܡܬܐ ܠܒܝܬܗ
¹⁴ Spiritus autem Domini recessit a Saul, et exagitabat eum spiritus nequam a Domino.	¹⁴ ܘܪܘܚܗ ܕܐܠܗܐ ܥܒܪܬ ܡܢ ܫܐܘܠ ܘܡܕܝܒܐ ܠܗ ܪܘܚܐ ܒܝܫܬܐ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ
¹⁵ Dixeruntque servi Saul ad eum : Ecce spiritus Dei malus exagitat te.	¹⁵ ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܠܫܐܘܠ
¹⁶ Jubeat dominus noster, et servi tui qui coram te sunt quærent hominem scientem psallere cithara, ut quando arripuerit te spiritus Domini malus, psallat manu sua, et levius feras.	¹⁶ ܗܐ ܥܒ̈ܕܝܟ ܩܕܡܝܟ ܢܒܥܘܢ ܓܒܪܐ ܕܝܕܥ̇ ܠܡܩܫ ܒܟܢܪܐ ܘܡܐ ܕܗܘܝܐ ܥܠܝܟ ܪܘܚܐ ܒܝܫܬܐ ܢܩܘܫ ܒܐ̈ܝܕܘܗܝ ܘܢܛܐܒ ܠܟ
¹⁷ Et ait Saul ad servos suos : Providete ergo mihi aliquem bene psallentem, et adducite eum ad me.	¹⁷ ܘܐܡܪ ܫܐܘܠ ܠܥ̈ܒܕܘܗܝ ܚܙܘ ܠܝ ܓܒܪܐ ܕܫܦܝܪ ܢܩ̇ܫ ܘܐܝܬܐܘܗܝ ܠܘܬܝ
¹⁸ Et respondens unus de pueris, ait : Ecce vidi filium Isai Bethlehemitem scientem psallere, et fortissimum robore, et virum bellicosum, et prudentem in verbis, et virum pulchrum : et Dominus est cum eo.	¹⁸ ܘܥܢܐ ܚܕ ܡܢ ܥܠܝܡ̈ܐ ܘܐܡܪ ܗܐ ܚܙܝܬ ܒܪܐ ܠܐܝܫܝ ܕܡܢ ܒܝܬ ܠܚܡ ܘܝܕܥ̇ ܠܡܩܫ ܘܓܢܒܪ ܚܝܠܗ ܘܓܒܪܐ ܗܘ ܩܪܒܬܢܐ ܘܡܬܒܝܢ ܒܡܠܬܐ ܘܚܙܘܗ ܫܦܝܪ ܘܡܪܝܐ ܥܡܗ
¹⁹ Misit ergo Saul nuntios ad Isai, dicens : Mitte ad me David filium tuum, qui est in pascuis.	¹⁹ ܘܫܕܪ ܫܐܘܠ ܡܠܟܐ ܠܘܬ ܐܝܫܝ ܘܐܡܪ ܠܗ ܫܕܪ ܠܝ ܠܕܘܝܕ ܒܪܟ ܚܫ̇ܚ ܠܝ
²⁰ Tulit itaque Isai asinum plenum panibus, et lagenam vini, et hædum de capris unum, et misit per manum David filii sui Sauli.	²⁰ ܘܕܒܪ ܐܝܫܝ ܚܡܪܐ ܘܐܛܥܢ ܠܚܡܐ ܘܙܩܐ ܕܚܡܪܐ ܘܓܕܝܐ ܚܕ ܕܥ̈ܙܐ ܘܫܕܪ ܒܐܝܕܗ ܕܕܘܝܕ ܒܪܗ ܠܫܐܘܠ
²¹ Et venit David ad Saul, et stetit coram eo : at ille dilexit eum nimis, et factus est ejus armiger.	²¹ ܘܐܬܐ ܕܘܝܕ ܠܘܬ ܫܐܘܠ ܘܩܡ ܩܕܡܘܗܝ ܘܪܚܡܗ ܛܒ ܘܗܘܐ ܠܗ ܫܩ̇ܠ ܡܐ̈ܢܐ
²² Misitque Saul ad Isai, dicens : Stet David in conspectu meo : invenit enim gratiam in oculis meis.	²² ܘܫܠܚ ܫܐܘܠ ܠܐܝܫܝ ܘܐܡܪ ܠܗ ܢܩܘܡ ܕܘܝܕ ܩܕܡܝ ܡܛܠ ܕܐܫܟܚ ܪ̈ܚܡܐ ܒܥܝܢ̈ܝ
²³ Igitur quandocumque spiritus Domini malus arripiebat Saul, David tollebat citharam, et percutiebat manu sua, et refocillabatur Saul, et levius habebat : recedebat enim ab eo spiritus malus.	²³ ܘܡܐ ܕܗܘܝܐ ܪܘܚܗ ܕܡܪܝܐ ܒܝܫܬܐ ܥܠ ܫܐܘܠ ܢܣ̇ܒ ܕܘܝܕ ܘܢܩ̇ܫ ܒܟܢܪܐ ܘܡܪܘܚ ܠܫܐܘܠ ܘܡܛܐܒ ܠܗ ܘܥܒܪܐ ܡܢܗ ܪܘܚܐ ܒܝܫܬܐ

Vetus Testamentum

Novum Testamentum

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati