Samuelis I 16
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Dixitque Dominus ad Samuelem : Usquequo tu luges Saul, cum ego projecerim eum ne regnet super Israël ? Imple cornu tuum oleo, et veni, ut mittam te ad Isai Bethlehemitem : providi enim in filiis ejus mihi regem. | 1 Allora, poiché Samuele continuava ad affliggersi a causa di Saul, per il fatto che Jahvè si era pentito di averlo fatto regnare su Israele, Jahvè disse a Samuele: «Fino a quando continuerai ad affliggerti a causa di Saul, per il fatto che io l’ho rigettato così che non sia più re di Israele? Riempi di olio il tuo corno è va’, perché voglio mandarti da Jesse il Betlemmita; infatti mi sono scelto un re tra i suoi figli». |
| 2 Et ait Samuel : Quomodo vadam ? audiet enim Saul, et interficiet me. Et ait Dominus : Vitulum de armento tolles in manu tua, et dices : Ad immolandum Domino veni. | 2 Samuele osservò: «Come posso andarci? Saul verrà a saperlo e mi ucciderà!» Rispose Jahvè: «Prenderai con te una vitella e dirai: “Sono venuto per offrire un sacrificio a Jahvè”. |
| 3 Et vocabis Isai ad victimam, et ego ostendam tibi quid facias, et unges quemcumque monstravero tibi. | 3 Inviterai Jesse al sacrificio e io ti farò sapere ciò che devi fare: mi ungerai colui che ti indicherò». |
| 4 Fecit ergo Samuel sicut locutus est ei Dominus. Venitque in Bethlehem, et admirati sunt seniores civitatis occurrentes ei : dixeruntque : Pacificusne est ingressus tuus ? | 4 Samuele dunque fece ciò che Jahvè gli aveva ordinato e andò a Betlemme. Gli anziani della città gli andarono incontro trepidanti e dissero: «È pacifica la tua venuta?» |
| 5 Et ait : Pacificus : ad immolandum Domino veni : sanctificamini, et venite mecum ut immolem. Sanctificavit ergo Isai et filios ejus, et vocavit eos ad sacrificium. | 5 Rispose: «Pacifica. Sono venuto per offrire un sacrificio a Jahvè. Purificatevi e gioite con me, oggi!» Fece purificare Jesse e i suoi figli e li invitò al sacrificio. |
| 6 Cumque ingressi essent, vidit Eliab, et ait : Num coram Domino est christus ejus ? | 6 Come giunsero, scorse Eliab e disse tra di sé: «Senza dubbio è innanzi a Jahvè il suo unto!» |
| 7 Et dixit Dominus ad Samuelem : Ne respicias vultum ejus, neque altitudinem staturæ ejus : quoniam abjeci eum, nec juxta intuitum hominis ego judico : homo enim videt ea quæ parent, Dominus autem intuetur cor. | 7 Ma Jahvè disse a Samuele: «Non guardare il suo aspetto o l’imponenza della sua statura, poiché lo rigetto. Difatti non solo ciò che vede l’uomo vede Dio; l’uomo infatti vede gli occhi, Jahvè vede il cuore». |
| 8 Et vocavit Isai Abinadab, et adduxit eum coram Samuele. Qui dixit : Nec hunc elegit Dominus. | 8 Allora Jesse chiamò Abinadab e lo fece passare innanzi a Samuele. Disse: «Nemmeno questo ha scelto Jahvè». |
| 9 Adduxit autem Isai Samma, de quo ait : Etiam hunc non elegit Dominus. | 9 Jesse fece passare Shamma. Disse: «Nemmeno questo ha scelto Jahvè». |
| 10 Adduxit itaque Isai septem filios suos coram Samuele : et ait Samuel ad Isai : Non elegit Dominus ex istis. | 10 Jesse fece passare i suoi sette figli innanzi a Samuele; ma Samuele gli disse: «Jahvè non ha scelto nessuno tra questi». |
| 11 Dixitque Samuel ad Isai : Numquid jam completi sunt filii ? Qui respondit : Adhuc reliquus est parvulus, et pascit oves. Et ait Samuel ad Isai : Mitte, et adduc eum : nec enim discumbemus priusquam huc ille veniat. | 11 Aggiunse poi: «Sono tutti qui i giovani?» Rispose: «C’è ancora il più piccolo che adesso sta a pascolare il gregge». Allora Samuele disse a Jesse: «Manda a prenderlo, poiché non ci metteremo a tavola finché non sia venuto qui». |
| 12 Misit ergo, et adduxit eum. Erat autem rufus, et pulcher aspectu, decoraque facie : et ait Dominus : Surge, unge eum : ipse est enim. | 12 Mandò dunque e lo fece entrare: era biondo, con occhi belli e gentile di aspetto. Allora Jahvè disse: «Su, ungilo, è lui!» |
| 13 Tulit ergo Samuel cornu olei, et unxit eum in medio fratrum ejus : et directus est spiritus Domini a die illa in David, et deinceps. Surgensque Samuel abiit in Ramatha. | 13 Samuele prese il corno dell’olio e lo unse in mezzo ai suoi fratelli. Lo spirito di Jahvè investì David da quel momento in poi. Samuele si levò e andò a Rama. |
| 14 Spiritus autem Domini recessit a Saul, et exagitabat eum spiritus nequam a Domino. | 14 Lo spirito di Jahvè aveva cessato di essere con Saul; anzi uno spirito maligno inviato da Jahvè si impadroniva spesso di lui, all’improvviso. |
| 15 Dixeruntque servi Saul ad eum : Ecce spiritus Dei malus exagitat te. | 15 Dissero perciò a Saul i servitori: «Ecco un divino spirito maligno s’impadronisce all’improvviso di te. |
| 16 Jubeat dominus noster, et servi tui qui coram te sunt quærent hominem scientem psallere cithara, ut quando arripuerit te spiritus Domini malus, psallat manu sua, et levius feras. | 16 Sia lecito ai tuoi servitori parlare alla tua presenza; possano essi cercare per il nostro signore un uomo che sappia cantare al suono della cetra; così, quando sarà su di te il divino spirito maligno, egli canterà accompagnandosi con la mano e tu potrai averne bene». |
| 17 Et ait Saul ad servos suos : Providete ergo mihi aliquem bene psallentem, et adducite eum ad me. | 17 Saul disse ai servitori: «Cercatemi un uomo che sia buon citaredo e conducetemelo». |
| 18 Et respondens unus de pueris, ait : Ecce vidi filium Isai Bethlehemitem scientem psallere, et fortissimum robore, et virum bellicosum, et prudentem in verbis, et virum pulchrum : et Dominus est cum eo. | 18 Prese la parola uno dei cortigiani: «Ecco, ho visto un figlio di Jesse il Betlemmita: sa suonare la cetra ed è prode guerriero; uomo di battaglia, abile parlatore e uomo di belle forme; Jahvè è con lui». |
| 19 Misit ergo Saul nuntios ad Isai, dicens : Mitte ad me David filium tuum, qui est in pascuis. | 19 Allora Saul mandò messaggeri per dire a Jesse: «Mandami David tuo figlio che sta con il gregge». |
| 20 Tulit itaque Isai asinum plenum panibus, et lagenam vini, et hædum de capris unum, et misit per manum David filii sui Sauli. | 20 Jesse prese dieci pani, un otre di vino e un capretto e li mandò a Saul per mezzo di David suo figlio. |
| 21 Et venit David ad Saul, et stetit coram eo : at ille dilexit eum nimis, et factus est ejus armiger. | 21 Così David veniva presso Saul e cominciò a stare alla sua presenza; ed egli lo amò grandemente così da farlo suo scudiero. |
| 22 Misitque Saul ad Isai, dicens : Stet David in conspectu meo : invenit enim gratiam in oculis meis. | 22 Perciò Saul mandò a dire a Jesse: «Rimanga David al mio servizio, poiché ha trovato grazia ai miei occhi». |
| 23 Igitur quandocumque spiritus Domini malus arripiebat Saul, David tollebat citharam, et percutiebat manu sua, et refocillabatur Saul, et levius habebat : recedebat enim ab eo spiritus malus. | 23 In tal modo, quando lo spirito divino investiva Saul, David prendeva la cetra e cantava suonando con la mano; Saul ne aveva conforto e bene: lo spirito maligno si allontanava da lui. |