Ezechielis 14

VULGATA	Peshitta
1 Et venerunt ad me viri seniorum Israël, et sederunt coram me.	1 ܘܐܬܘ ܠܘܬܝ ܓܒܪ̈ܐ ܡܢ ܣܒ̈ܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܡܫܐܠ ܡܢ ܡܪܝܐ ܘܝܬܒܘ ܩܕܡܝ
2 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :	2 ܘܗܘܐ ܥܠܝ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ
3 Fili hominis, viri isti posuerunt immunditias suas in cordibus suis, et scandalum iniquitatis suæ statuerunt contra faciem suam : numquid interrogatus respondebo eis ?	3 ܒܪܢܫܐ ܓܒܪ̈ܐ ܗܠܝܢ ܐܣܩܘ ܕܚ̈ܠܬܗܘܢ ܥܠ ܠܒܗܘܢ ܘܬܘܩܠܬܐ ܕܥܘ̣ܠܗܘܢ ܣܡܘ ܠܘܩܒܠ ܐ̈ܦܝܗܘܢ ܐܥܒܕ ܦܘܪܥܢܐ ܡܢܗܘܢ
4 Propter hoc loquere eis, et dices ad eos : Hæc dicit Dominus Deus : Homo, homo de domo Israël, qui posuerit immunditias suas in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam interrogans per eum me : ego Dominus respondebo ei in multitudine immunditiarum suarum,	4 ܡܟܝܠ ܡܠܠ ܥܡܗܘܢ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܓܒܪ ܓܒܪ ܡܢ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܕܢܣ̇ܩ ܕܚܠܬܗ ܥܠ ܠܒܗ ܘܬܘܩܠܬܐ ܕܥܘ̣ܠܗ ܢܣܝܡ ܠܘܩܒܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܘܢܐܬܐ ܠܘܬ ܢܒܝܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܗܘܐ ܠܗ ܣܗܕܐ ܒܗܝܢ ܒܣܘܓܐܐ ܕܕܚ̈ܠܬܗ
5 ut capiatur domus Israël in corde suo, quo recesserunt a me in cunctis idolis suis.	5 ܡܛܠ ܕܐܚܘܕ ܠܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܒܠܒܗܘܢ ܕܦܪܩܘ ܡܢܝ ܒܟܠܗܝܢ ܕܚ̈ܠܬܗܘܢ
6 Propterea dic ad domum Israël : Hæc dicit Dominus Deus : Convertimini, et recedite ab idolis vestris, et ab universis contaminationibus vestris avertite facies vestras.	6 ܡܟܝܠ ܐܡܪ ܠܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܬܘܒܘ ܘܐܬܦܢܘ ܡܢ ܟܠܗܝܢ ܕܚ̈ܠܬܟܘܢ ܘܡܢ ܟܘܠܗ̇ ܛܢܦܘܬܟܘܢ ܐܦܢܘ ܐ̈ܦܝܟܘܢ
7 Quia homo, homo de domo Israël, et de proselytis quicumque advena fuerit in Israël, si alienatus fuerit a me, et posuerit idola sua in corde suo, et scandalum iniquitatis suæ statuerit contra faciem suam, et venerit ad prophetam ut interroget per eum me : ego Dominus respondebo ei per me :	7 ܡܛܠ ܕܓܒܪܐ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܘܡܢ ܐܝܠܝܢ ܕܡܬܦܢܝܢ ܠܘܬܝ ܕܥܡ̇ܪܝܢ ܒܐܝܣܪܝܠ ܕܢܗܦܘܟ ܡܢܝ ܘܢܣܩ ܕܚܠܬܗ ܥܠ ܠܒܗ ܘܬܘܩܠܬܐ ܕܥܘ̣ܠܗ ܢܣܝܡ ܠܘܩܒܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܘܢܐܬܐ ܠܘܬ ܢܒܝܐ ܠܡܫܐܠܘܬܗ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܗܘܐ ܠܗ ܣܗܕܐ
8 et ponam faciem meam super hominem illum, et faciam eum in exemplum et in proverbium, et disperdam eum de medio populi mei : et scietis quia ego Dominus.	8 ܘܐܬܠ ܪܘܓܙܝ ܥܠ ܓܒܪܐ ܗ̇ܘ ܘܐܥܒܕܝܘܗܝ ܠܐܬܐ ܘܠܡܬܠܐ ܘܐܘܒܕܝܘܗܝ ܡܢ ܓܘ ܥܡܝ ܘܬܕܥܘܢ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ
9 Et propheta cum erraverit, et locutus fuerit verbum, ego Dominus decepi prophetam illum, et extendam manum meam super illum, et delebo eum de medio populi mei Israël.	9 ܘܢܒܝܐ ܟܕ ܢܛܥܐ ܘܢܡܠܠ ܡܠܬܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܛܥ̇ܝܬܗ ܠܢܒܝܐ ܗ̇ܘ ܘܐܪܝܡ ܐܝܕܝ ܥܠܘܗܝ ܘܐܘܒܕܝܘܗܝ ܡܢ ܓܘ ܥܡܝ ܐܝܣܪܐܝܠ
10 Et portabunt iniquitatem suam : juxta iniquitatem interrogantis, sic iniquitas prophetæ erit :	10 ܘܢܫܩܠܘܢ ܥܘ̣ܠܗܘܢ ܥܘ̣ܠܗ ܕܗ̇ܘ ܕܡܫܐܠ ܐܝܟ ܥܘ̇ܠܗ ܕܢܒܝܐ ܢܗܘܐ
11 ut non erret ultra domus Israël a me, neque polluatur in universis prævaricationibus suis : sed sint mihi in populum, et ego sim eis in Deum, ait Dominus exercituum.	11 ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܛܥܘܢ ܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܡܢܝ ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܬܛܢܦܘܢ ܒܟܠܗ ܥܘ̣ܠܗܘܢ ܐܠܐ ܢܗܘܘܢ ܠܝ ܥܡܐ ܘܐܢܐ ܐܗܘܐ ܠܗܘܢ ܐܠܗܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ
12 Et factus est sermo Domini ad me, dicens :	12 ܘܗܘܐ ܥܠܝ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ
13 Fili hominis, terra cum peccaverit mihi, ut prævaricetur prævaricans, extendam manum meam super eam, et conteram virgam panis ejus, et immittam in eam famem, et interficiam de ea hominem et jumentum.	13 ܒܪܢܫܐ ܐܪܥܐ ܐܢ ܬܚܛܐ ܠܝ ܘܬܥܒܕ ܥܘ̣ܠܐ ܩܕܡܝ ܐܪܝܡ ܐܝܕܝ ܥܠܝܗ̇ ܘܐܬܒܪ ܒܗ̇ ܩܢܝܐ ܕܥܒܘܪܐ ܘܐܫܕܪ ܥܠܝܗ̇ ܟܦܢܐ ܘܐܘܒܕ ܡܢܗ̇ ܒܢܝܢܫ̈ܐ ܘܒܥܝܪܐ
14 Et si fuerint tres viri isti in medio ejus, Noë, Daniel, et Job, ipsi justitia sua liberabunt animas suas, ait Dominus exercituum.	14 ܘܐܢ ܢܗܘܘܢ ܒܗ̇ ܗܠܝܢ ܬܠܬܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܢܘܚ ܘܕܢܝܐܝܠ ܘܐܝܘܒ ܗܢܘܢ ܒܙܕܝܩܘܬܗܘܢ ܢܦܨ̇ܘܢ ܢܦܫܗܘܢ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ
15 Quod si et bestias pessimas induxero super terram ut vastem eam, et fuerit invia, eo quod non sit pertransiens propter bestias :	15 ܘܐܢ ܐܝܬܐ ܚܝܘܬܐ ܒܝܫܬܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܬܘܒܕܝܗ̇ ܘܬܗܘܐ ܠܚܒܠܐ ܡܢ ܒܠܝ ܕܥܒ̇ܪ ܡܢ ܚܝܘܬܐ
16 tres viri isti si fuerint in ea, vivo ego, dicit Dominus Deus, quia nec filios nec filias liberabunt, sed ipsi soli liberabuntur, terra autem desolabitur.	16 ܘܗܠܝܢ ܬܠܬܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܐܝܬ ܒܗ̇ ܚܝ ܐܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܕܠܐ ܢܦܨ̇ܘܢ ܠܐ ܠܒܢܝ̈ܐ ܘܠܐ ܠܒܢ̈ܬܐ ܐܠܐ ܗܢܘܢ ܒܠܚܘܕ ܢܬܦܨܘܢ ܘܐܪܥܐ ܬܗܘܐ ܠܚܒܠܐ
17 Vel si gladium induxero super terram illam, et dixero gladio : Transi per terram : et interfecero de ea hominem et jumentum,	17 ܘܐܢ ܐܝܬܐ ܚܪܒܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܗ̇ܝ ܘܐܡܪ ܕܬܥܒܪ ܚܪܒܐ ܒܐܪܥܐ ܘܐܘܒܕ ܡܢܗ̇ ܒܢܝ̈ܢܫܐ ܘܒܥܝܪܐ
18 et tres viri isti fuerint in medio ejus : vivo ego, dicit Dominus Deus, non liberabunt filios neque filias, sed ipsi soli liberabuntur.	18 ܘܗܠܝܢ ܬܠܬܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܐܝܬ ܒܗ̇ ܚܝ ܐܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܕܠܐ ܢܦܨ̇ܘܢ ܠܐ ܠܒܢܝ̈ܐ ܘܠܐ ܠܒܢ̈ܬܐ ܐܠܐ ܗܢܘܢ ܒܠܚܘܕܝܗܘܢ ܢܬܦܨܘܢ
19 Si autem et pestilentiam immisero super terram illam, et effudero indignationem meam super eam in sanguine, ut auferam ex ea hominem et jumentum,	19 ܘܐܢ ܐܫܕܪ ܡܘܬܢܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܗ̇ܝ ܘܐܫܘܕ ܚܡܬܝ ܥܠܝܗ̇ ܒܕܡܐ ܘܐܘܒܕ ܡܢܗ̇ ܒܢܝ̈ܢܫܐ ܘܒܥܝܪܐ
20 et Noë, et Daniel, et Job fuerint in medio ejus : vivo ego, dicit Dominus Deus, quia filium et filiam non liberabunt, sed ipsi justitia sua liberabunt animas suas.	20 ܘܢܘܚ ܘܕܢܝܐܝܠ ܘܐܝܘܒ ܐܝܬ ܒܓܘܗ̇ ܚܝ ܐܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܕܠܐ ܒܪܐ ܘܠܐ ܒܪܬܐ ܢܦܨ̇ܘܢ ܐܠܐ ܗܢܘܢ ܒܙܕܝܩܘܬܗܘܢ ܢܦܨ̇ܘܢ ܢܦܫܗܘܢ
21 Quoniam hæc dicit Dominus Deus : Quod etsi quatuor judicia mea pessima, gladium, et famem, ac bestias malas, et pestilentiam, immisero in Jerusalem, ut interficiam de ea hominem et pecus,	21 ܡܛܠ ܕܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ. ܐܪ̈ܒܥܐ ܕܝܢ̈ܝܢ ܒܝܫ̈ܝܢ ܫ̇ܕܪܬ ܥܠ ܐܘܪܫܠܡ ܚܪܒܐ ܘܟܦܢܐ ܘܚܝܘܬܐ ܒܝܫܬܐ ܘܡܘܬܢܐ ܘܐܘܒܕ ܡܢܗ̇ ܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܘܒܥܝܪܐ
22 tamen relinquetur in ea salvatio educentium filios et filias : ecce ipsi ingredientur ad vos, et videbitis viam eorum et adinventiones eorum, et consolabimini super malo quod induxi in Jerusalem, in omnibus quæ importavi super eam.	22 ܘܢܫܬܚܪܘܢ ܒܗ̇ ܐܝܠܝܢ ܕܡܬܦܨܝܢ ܕܡܦܩܝܢ ܒܢܝ̈ܐ ܘܒܢ̈ܬܐ ܘܗܢܘܢ ܢܦܩܘܢ ܠܘܬܟܘܢ ܘܬܚܙܘܢ ܐܘܪ̈ܚܬܗܘܢ ܘܨ̈ܢܥܬܗܘܢ ܘܬܬܒܝܐܘܢ ܡܢ ܒܝܫܬܐ ܕܐܝܬܝ̇ܬ ܥܠ ܐܘܪܫܠܡ ܘܟܠ ܡܕܡ ܕܐܝܬܝ̇ܬ ܥܠܝܗ̇
23 Et consolabuntur vos, cum videritis viam eorum et adinventiones eorum : et cognoscetis quod non frustra fecerim omnia quæ feci in ea, ait Dominus Deus.	23 ܘܢܒܝܐܘܢܟܘܢ ܟܕ ܬܚܙܘܢ ܐܘܪ̈ܚܬܗܘܢ ܘܨ̈ܢܥܬܗܘܢ ܘܬܕܥܘܢ ܕܠܐ ܗܘܐ ܡܓܢ ܥ̇ܒܕܬ ܟܠ ܕܥ̇ܒܕܬ ܒܗ̇ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ