Ecclesiastes 3
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Біблія |
|---|---|
| 1 Omnia tempus habent, et suis spatiis transeunt universa sub cælo. | 1 Усьому час-пора, і на все слушна хвилина під небом: |
| 2 Tempus nascendi, et tempus moriendi ; tempus plantandi, et tempus evellendi quod plantatum est. | 2 час народитись і час померти, час садити і час посаджене виривати. |
| 3 Tempus occidendi, et tempus sanandi ; tempus destruendi, et tempus ædificandi. | 3 Час убивати й час лікувати, час руйнувати і час будувати. |
| 4 Tempus flendi, et tempus ridendi ; tempus plangendi, et tempus saltandi. | 4 Час плакати і час сміятись, час сумувати і час танцювати. |
| 5 Tempus spargendi lapides, et tempus colligendi, tempus amplexandi, et tempus longe fieri ab amplexibus. | 5 Час розкидати каміння і час його збирати, час обіймати і час обіймів уникати. |
| 6 Tempus acquirendi, et tempus perdendi ; tempus custodiendi, et tempus abjiciendi. | 6 Час шукати і час губити, час зберігати і час розкидати. |
| 7 Tempus scindendi, et tempus consuendi ; tempus tacendi, et tempus loquendi. | 7 Час роздирати і час ізшивати, час мовчати і час говорити. |
| 8 Tempus dilectionis, et tempus odii ; tempus belli, et tempus pacis. | 8 Час любити і час ненавидіти, час на війну і час на мир. |
| 9 Quid habet amplius homo de labore suo ? | 9 Що за користь тому, хто працює, з того, над чим він трудиться? |
| 10 Vidi afflictionem quam dedit Deus filiis hominum, ut distendantur in ea. | 10 Я бачив те заняття, що Бог дав людям, щоб вони ним клопотались. |
| 11 Cuncta fecit bona in tempore suo, et mundum tradidit disputationi eorum, ut non inveniat homo opus quod operatus est Deus ab initio usque ad finem. | 11 Усе він створив гарним у свій час, та й вічність він вклав їм у серце, одначе, так, що чоловік не може збагнути діл, що їх творить Бог, від початку до кінця. |
| 12 Et cognovi quod non esset melius nisi lætari, et facere bene in vita sua ; | 12 Я зрозумів, що нема для чоловіка нічого ліпшого, як веселитись і заживати добра поки віку його. |
| 13 omnis enim homo qui comedit et bibit, et videt bonum de labore suo, hoc donum Dei est. | 13 А й те: чи їсть, чи п’є, чи заживає добра у кожній своїй праці, і це — дар Божий. |
| 14 Didici quod omnia opera quæ fecit Deus perseverent in perpetuum ; non possumus eis quidquam addere, nec auferre, quæ fecit Deus ut timeatur. | 14 Я знаю, що все, що робить Бог, воно буде повіки; нічого до нього не можна причинити, нічого від нього відняти; Бог робить так, щоб його боялись. |
| 15 Quod factum est, ipsum permanet ; quæ futura sunt jam fuerunt, et Deus instaurat quod abiit. | 15 Те, що є, — давно вже було, а те, що має бути, — вже є; Бог же викликає минуле. |
| 16 Vidi sub sole in loco judicii impietatem, et in loco justitiæ iniquitatem : | 16 Бачив я ще й таке під сонцем: на місці правосуддя — кривда; на місці справедливости — беззаконня. |
| 17 et dixi in corde meo : Justum et impium judicabit Deus, et tempus omnis rei tunc erit. | 17 Я мовив у моїм сеоці: Праведника і грішника Бог буде судити, бо час-пора на всяку річ і на всякий вчинок. |
| 18 Dixi in corde meo de filiis hominum, ut probaret eos Deus, et ostenderet similes esse bestiis. | 18 Я мовив про людей у моєму серці: Бог випробовує їх, щоб показати, що самі собі вони — скотина. |
| 19 Idcirco unus interitus est hominis et jumentorum, et æqua utriusque conditio. Sicut moritur homo, sic et illa moriuntur. Similiter spirant omnia, et nihil habet homo jumento amplius : cuncta subjacent vanitati, | 19 Бо доля людей і доля тварин — одна в них доля: як помирають ці, так помирають і ті, і один дух у всіх них; людина нічим не ліпша від скотини, бо усе — марнота. |
| 20 et omnia pergunt ad unum locum. De terra facta sunt, et in terram pariter revertuntur. | 20 Усе прямує до одного місця; все з пороху постало і все повертається у порох. |
| 21 Quis novit si spiritus filiorum Adam ascendat sursum, et si spiritus jumentorum descendat deorsum ? | 21 Хто зна, чи людський дух знімається угору, а дух звірячий сходить наниз додолу? |
| 22 Et deprehendi nihil esse melius quam lætari hominem in opere suo, et hanc esse partem illius. Quis enim eum adducet ut post se futura cognoscat ? | 22 Я побачив, що нема нічого кращого для чоловіка, як радіти своїми ділами; така бо його доля; бо хто дасть йому побачити, що буде після нього? |