Thobis 7
1234567891011121314
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Biblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 Ingressi sunt autem ad Raguelem, et suscepit eos Raguel cum gaudio. | 1 Entraram, pois, em casa de Raguel, que os recebeu com alegria. |
| 2 Intuensque Tobiam Raguel, dixit Annæ uxori suæ : Quam similis est juvenis iste consobrino meo ! | 2 Pondo Raguel os olhos em Tobias, disse para Ana, sua mulher: Como este jovem é parecido com meu primo! |
| 3 Et cum hæc dixisset, ait : Unde estis juvenes fratres nostri ? At illi dixerunt : Ex tribu Nephthali sumus, ex captivitate Ninive. | 3 Dito isto, perguntou: Donde sois vós, ó jovens nossos irmãos? Eles responderam : Somos da tribo de Neftali, dos cativos de Ninive. |
| 4 Dixitque illis Raguel : Nostis Tobiam fratrem meum ? Qui dixerunt : Novimus. | 4 Raguel disse-lhes: Vós conheceis meu irmão Tobias? Eles responderam: Conhecemos. |
| 5 Cumque multa bona loqueretur de eo, dixit angelus ad Raguelem : Tobias, de quo interrogas, pater istius est. | 5 Como Raguel fizesse o elogio de Tobias. o anjo disse a Raguel: Esse Tobias, por quem perguntas, é o pai deste jovem. |
| 6 Et misit se Raguel, et cum lacrimis osculatus est eum, et plorans supra collum ejus | 6 Raguel correu para ele, abraçou-o com lágrimas, chorando sobre o seu pescoço. |
| 7 dixit : Benedictio sit tibi, fili mi, quia boni et optimi viri filius es. | 7 Abençoado sejas, disse, meu filho, porque és filho de um homem de bem e virtuosíssimo. |
| 8 Et Anna uxor ejus, et Sara ipsorum filia, lacrimatæ sunt. | 8 Ana, sua mulher, e Sara, sua filha, derramavam lágrimas. |
| 9 Postquam autem locuti sunt, præcepit Raguel occidi arietem, et parari convivium. Cumque hortaretur eos discumbere ad prandium, | 9 Depois que falaram, mandou Raguel matar um carneiro e preparar um banquete. Quando ele os rógava que se pusessem à mesa, |
| 10 Tobias dixit : Hic ego hodie non manducabo neque bibam, nisi prius petitionem meam confirmes, et promittas mihi dare Saram filiam tuam. | 10 Tobias disse: Eu não comerei nem beberei aqui hoje, antes que tu me não despaches a minha petição, prometendo dar-me Sara, tua filha. |
| 11 Quo audito verbo Raguel expavit, sciens quid evenerit illis septem viris qui ingressi sunt ad eam : et timere cœpit ne forte et hunc similiter contingeret. Et cum nutaret, et non daret petenti ullum responsum, | 11 Ouvindo isto, Raguel assustou-se, sabendo o que tinha acontecido aos sete maridos que se tinham aproximado dela, e começou a temer que sucedesse também o mesmo a este. Como vacilasse e não desse resposta alguma à petição de Tobias. |
| 12 dixit ei angelus : Noli timere dare eam isti, quoniam huic timenti Deum debetur conjux filia tua : propterea alius non potuit habere illam. | 12 o anjo disse-lhe: Não temas dar tua filha a este jovem, porque a este, que é temente a Deus, é devida a tua filha como esposa. Por isso nenhum outro a pode ter. |
| 13 Tunc dixit Raguel : Non dubito quod Deus preces et lacrimas meas in conspectu suo admiserit. | 13 Então Raguel respondeu: Não duvido que Deus aceitasse em sua presença as minhas orações e as minhas lágrimas. |
| 14 Et credo quoniam ideo fecit vos venire ad me, ut ista conjungeretur cognationi suæ secundum legem Moysi : et nunc noli dubium gerere quod tibi eam tradam. | 14 Creio que ele fez que viésseis ter comigo, para que está filha se desposasse com um da sua parentela, segundo a lei de Moisés, Portanto não duvides que eu ta darei. |
| 15 Et apprehendens dexteram filiæ suæ, dexteræ Tobiæ tradidit, dicens : Deus Abraham, et Deus Isaac, et Deus Jacob vobiscum sit, et ipse conjungat vos, impleatque benedictionem suam in vobis. | 15 E, pegando na mão direita de sua filha, a pôs na mão direita de Tobias, dizendo: O Deus de Abraão, o Deus de Isaac o Deus de Jacob seja convosco, que ele mesmo vos ajunte e cumpra em vós a sua bênção. |
| 16 Et accepta carta, fecerunt conscriptionem conjugii. | 16 Depois, tomando papel, fizeram a escritura de casamento. |
| 17 Et post hæc epulati sunt, benedicentes Deum. | 17 Tomaram parte no banquete, bendizendo a Deus. |
| 18 Vocavitque Raguel ad se Annam uxorem suam, et præcepit ei ut præpararet alterum cubiculum. | 18 Raguel chamou Ana, sua mulher, e ordenou-Ihe que preparasse outro aposento. |
| 19 Et introduxit illuc Saram filiam suam, et lacrimata est. | 19 (Ana) introduziu lá Sara, sua filha, e pôs-se a chorar. |
| 20 Dixitque ei : Forti animo esto, filia mea : Dominus cæli det tibi gaudium pro tædio quod perpessa es. | 20 E disse-lhe: Tem ânimo, minha filha; o Senhor do céu te encha de alegria pelos desgostos que tens sofrido. |