Evanđelje po Marku 8

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Onih se dana opet skupio silan svijet. Budući da nisu imali što jesti, dozva Isus učenike pa im reče:	1 Por aquellos días, como de nuevo se había reunido mucha gente y no tenían qué comer, Jesús llamó a sus discípulos y les dijo:
2 »Žao mi je naroda jer su već tri dana uza me i nemaju što jesti.	2 «Siento compasión de la gente, porque llevan ya tres días conmigo y no tienen qué comer,
3 Ako ih otpravim gladne njihovim kućama, klonut će putom. A neki su od njih došli iz daleka.«	3 y si los despido a sus casas en ayunas, van a desfallecer por el camino. Además, algunos han venido desde lejos».
4 Učenici mu odgovore: »Otkuda bi ih tko ovdje u pustinji mogao nahraniti kruhom?«	4 Le replicaron sus discípulos: «¿Y de dónde se puede sacar pan, aquí, en despoblado, para saciar a tantos?».
5 On ih zapita: »Koliko kruhova imate?« Oni odgovore: »Sedam.«	5 Él les preguntó: «¿Cuántos panes tenéis?». Ellos contestaron: «Siete».
6 Nato zapovjedi mnoštvu da posjeda po zemlji. I uze sedam kruhova, zahvali, razlomi i davaše svojim učenicima da posluže. I poslužiše mnoštvu.	6 Mandó que la gente se sentara en el suelo y tomando los siete panes, dijo la acción de gracias, los partió y los fue dando a sus discípulos para que los sirvieran. Ellos los sirvieron a la gente.
7 A imali su i malo ribica. Blagoslovi i njih te reče da i to posluže.	7 Tenían también unos cuantos peces; y Jesús pronunció sobre ellos la bendición, y mandó que los sirvieran también.
8 I jeli su i nasitili se. A od preteklih ulomaka odniješe sedam košara.	8 La gente comió hasta quedar saciada y de los trozos que sobraron llenaron siete canastas;
9 Bilo ih je oko četiri tisuće. Tada ih otpusti,	9 eran unos cuatro mil y los despidió;
10 a sam sa svojim učenicima odmah uđe u lađu i ode u kraj dalmanutski.	10 y enseguida montó en la barca con sus discípulos y se fue a la región de Dalmanuta.
11 Tada istupiše farizeji i počeše raspravljati s njime. Iskušavajući ga, zatraže od njega znak s neba.	11 Se presentaron los fariseos y se pusieron a discutir con Jesús; para ponerlo a prueba, le pidieron un signo del cielo.
12 On uzdahnu iz sve duše i reče: »Zašto ovaj naraštaj traži znak? Zaista, kažem vam, ovome se naraštaju neće dati znak.«	12 Jesús dio un profundo suspiro y dijo: «¿Por qué esta generación reclama un signo? En verdad os digo que no se le dará un signo a esta generación».
13 Tada ih ostavi, ponovno uđe u lađu pa otiđe prijeko.	13 Los dejó, se embarcó de nuevo y se fue a la otra orilla.
14 A zaboraviše ponijeti kruha; imali su samo jedan kruh sa sobom na lađi.	14 A los discípulos se les olvidó tomar pan y no tenían más que un pan en la barca.
15 Nato ih Isus opomenu: »Pazite, čuvajte se kvasca farizejskog i kvasca Herodova!«	15 Y él les ordenaba diciendo: «Estad atentos, evitad la levadura de los fariseos y de Herodes».
16 Oni, zamišljeni, među sobom govorahu: »Kruha nemamo.«	16 Y discutían entre ellos sobre el hecho de que no tenían panes.
17 Zamijetio to Isus pa im reče: »Zašto ste zamišljeni što kruha nemate? Zar još ne shvaćate i ne razumijete? Zar vam je srce stvrdnuto?	17 Dándose cuenta, les dijo Jesús: «¿Por qué andáis discutiendo que no tenéis pan? ¿Aún no entendéis ni comprendéis? ¿Tenéis el corazón embotado?
18 Oči imate, a ne vidite; uši imate, a ne čujete? Zar se ne sjećate?	18 ¿Tenéis ojos y no veis, tenéis oídos y no oís? ¿No recordáis
19 Kad sam ono razlomio pet kruhova na pet tisuća, koliko punih košara ulomaka odnijeste?« Kažu mu: »Dvanaest.«	19 cuántos cestos de sobras recogisteis cuando repartí cinco panes entre cinco mil?». Ellos contestaron: «Doce».
20 »A kada razlomih sedam na četiri tisuće, koliko punih košara ulomaka odnijeste?« Odgovore: »Sedam.«	20 «¿Y cuántas canastas de sobras recogisteis cuando repartí siete entre cuatro mil?». Le respondieron: «Siete».
21 A on će njima: »I još ne razumijete?«	21 Él les dijo: «¿Y no acabáis de comprender?».
22 Dođu u Betsaidu, dovedu mu slijepca pa ga zamole da ga se dotakne.	22 Llegaron a Betsaida. Y le trajeron a un ciego pidiéndole que lo tocase.
23 On uhvati slijepca za ruku, izvede ga iz sela, pljunu mu u oči, stavi na nj ruke i zapita ga: »Vidiš li što?«	23 Él lo sacó de la aldea, llevándolo de la mano, le untó saliva en los ojos, le impuso las manos y le preguntó: «¿Ves algo?».
24 Slijepac upilji pogled i reče: »Opažam ljude; vidim nešto kao drveće ... hodaju.«	24 Levantando los ojos dijo: «Veo hombres, me parecen árboles, pero andan».
25 Tada mu Isus opet stavi ruke na oči i slijepac progleda i ozdravi te je mogao sve jasno na daleko vidjeti.	25 Le puso otra vez las manos en los ojos; el hombre miró: estaba curado y veía todo con claridad.
26 Tada ga posla kući i reče mu: »Ne ulazi u selo.«	26 Jesús lo mandó a casa diciéndole que no entrase en la aldea.
27 I krenu Isus i njegovi učenici u sela Cezareje Filipove. Putem on upita učenike: »Što govore ljudi, tko sam ja?«	27 Después Jesús y sus discípulos se dirigieron a las aldeas de Cesarea de Filipo; por el camino preguntó a sus discípulos: «¿Quién dice la gente que soy yo?».
28 Oni mu rekoše: »Da si Ivan Krstitelj, drugi da si Ilija, treći opet da si neki od prorokâ.«	28 Ellos le contestaron: «Unos, Juan el Bautista; otros, Elías, y otros, uno de los profetas».
29 On njih upita: »A vi, što vi kažete, tko sam ja?« Petar prihvati i reče: »Ti si Pomazanik – Krist!«	29 Él les preguntó: «Y vosotros, ¿quién decís que soy?». Tomando la palabra Pedro le dijo: «Tú eres el Mesías».
30 I zaprijeti im da nikomu ne kazuju o njemu.	30 Y les conminó a que no hablaran a nadie acerca de esto.
31 I poče ih poučavati kako Sin Čovječji treba da mnogo pretrpi, da ga starješine, glavari svećenički i pismoznanci odbace, da bude ubijen i nakon tri dana da ustane.	31 Y empezó a instruirlos: «El Hijo del hombre tiene que padecer mucho, ser reprobado por los ancianos, sumos sacerdotes y escribas, ser ejecutado y resucitar a los tres días».
32 Otvoreno im to govoraše. Petar ga uze u stranu i poče odvraćati.	32 Se lo explicaba con toda claridad. Entonces Pedro se lo llevó aparte y se puso a increparlo.
33 A on se okrenu, pogleda svoje učenike pa zaprijeti Petru: »Nosi se od mene, sotono, jer ti nije na pameti što je Božje, nego što je ljudsko!«	33 Pero él se volvió y, mirando a los discípulos, increpó a Pedro: «¡Ponte detrás de mí, Satanás! ¡Tú piensas como los hombres, no como Dios!».
34 Tada dozva narod i učenike pa im reče: »Hoće li tko za mnom, neka se odrekne samoga sebe, neka uzme svoj križ i neka ide za mnom.	34 Y llamando a la gente y a sus discípulos les dijo: «Si alguno quiere venir en pos de mí, que se niegue a sí mismo, tome su cruz y me siga.
35 Tko hoće život svoj spasiti, izgubit će ga; a tko izgubi život svoj poradi mene i evanđelja, spasit će ga.	35 Porque, quien quiera salvar su vida, la perderá; pero el que pierda su vida por mí y por el Evangelio, la salvará.
36 Ta što koristi čovjeku steći sav svijet, a životu svojemu nauditi?	36 Pues ¿de qué le sirve a un hombre ganar el mundo entero y perder su alma?
37 Ta što da čovjek dadne u zamjenu za život svoj?	37 ¿O qué podrá dar uno para recobrarla?
38 Doista, tko se zastidi mene i mojih riječi u ovom preljubničkom i grešničkom naraštaju – njega će se stidjeti i Sin Čovječji kada dođe u slavi Oca svoga zajedno sa svetim anđelima.«	38 Quien se avergüence de mí y de mis palabras en esta generación adúltera y pecadora, también el Hijo del hombre se avergonzará de él cuando venga con la gloria de su Padre entre sus santos ángeles».