| 1 Ecoutez la parole que le Seigneur a prononcée sur vous, maison d'Israël. | 1 Ακουσατε τον λογον, τον οποιον ο Κυριος λαλει προς εσας, οικος Ισραηλ. |
| 2 Voici ce que dit le Seigneur : Ne soyez pas les disciples des voies des nations, et ne craignez pas les signes du ciel que craignent les nations, | 2 Ουτω λεγει Κυριος? Μη μανθανετε την οδον των εθνων και εις τα σημεια του ουρανου μη πτοεισθε, διοτι τα εθνη πτοουνται εις αυτα. |
| 3 car les lois des peuples ne sont que vanité. La main de l'ouvrier coupe un arbre dans la forêt avec la hache ; | 3 Διοτι τα νομιμα των λαων ειναι ματαια, διοτι κοπτουσι ξυλον εκ του δασους, εργον χειρων τεκτονος με τον πελεκυν. |
| 4 il en fait une œuvre décorée d'or et d'argent ; il la fixe avec des clous et des marteaux, afin qu'elle ne tombe pas en pièces. | 4 Καλλωπιζουσιν αυτο με αργυρον και χρυσον? στερεονουσιν αυτο με καρφια και με σφυρας, δια να μη κινηται. |
| 5 Ces statues sont fabriquées à la ressemblance d'un tronc (en forme, note) de palmier, et elles ne parle(ro)nt pas ; on les lève(ra) et on les porte(ra), parce qu'elles ne peuvent marcher. Ne les craignez donc pas, car elles ne peuvent faire ni bien ni mal. | 5 Ειναι ορθια ως φοινιξ, αλλα δεν λαλουσιν? εχουσι χρειαν να βασταζωνται, διοτι δεν δυνανται να περιπατησωσι. Μη φοβεισθε αυτα? διοτι δεν δυνανται να κακοποιησωσιν, ουδε ειναι δυνατον εις αυτα να αγαθοποιησωσι. |
| 6 Nul n'est semblable à vous, Seigneur ; vous êtes grand, et votre nom est grand en puissance. | 6 Δεν υπαρχει ομοιος σου, Κυριε? εισαι μεγας και μεγα το ονομα σου εν δυναμει. |
| 7 Qui ne vous craindra, ô roi des nations ? car la gloire vous appartient ; parmi tous les sages des nations, et dans tous leurs royaumes, nul n'est semblable à vous. | 7 Τις δεν ηθελε σε φοβεισθαι, Βασιλευ των εθνων; διοτι εις σε ανηκει τουτο, διοτι μεταξυ παντων των σοφων των εθνων και εν πασι τοις βασιλειοις αυτων δεν υπαρχει ομοιος σου. |
| 8 On les convaincra tous qu'ils sont fous et insensés (stupides) ; leur doctrine de vanité (n') est (qu') un morceau de bois. | 8 Αλλ' ειναι πανταπασι κτηνωδεις και αφρονες? διδασκαλια ματαιοτητων ειναι το ξυλον. |
| 9 On apporte le meilleur (l') argent de Tharsis, et l'or d'Ophaz ; l'ouvrier et la main de l'orfèvre les mettent enœuvre ; l'hyacinthe et la pourpre leur servent de vêtements : tout cela est l'œuvre des artisans. | 9 Αργυριον κεχυμενον εις πλακας εφερθη απο Θαρσεις και χρυσιον απο Ουφαζ, εργον τεχνιτου και χειρων χρυσοχοου? κυανουν και πορφυρουν ειναι το ενδυμα αυτων? εργον σοφων παντα ταυτα. |
| 10 Mais le Seigneur est le vrai Dieu ; il est le Dieu vivant et le roi éternel. Son indignation fait (fera) trembler la terre, et les nations ne supportent (soutiendront) pas ses (sa) menace(s). | 10 Αλλ' ο Κυριος ειναι Θεος αληθινος, ειναι Θεος ζων και βασιλευς αιωνιος? εν τη οργη αυτου η γη θελει σεισθη και τα εθνη δεν θελουσιν ανθεξει εις την αγανακτησιν αυτου. |
| 11 Vous leur parlerez donc ainsi : Que les dieux qui n'ont pas fait le ciel et la terre disparaissent de la terre et de dessous le ciel. | 11 Ουτω θελετε ειπει προς αυτους? οι θεοι, οιτινες δεν εκαμον τον ουρανον και την γην, θελουσιν αφανισθη απο της γης και υποκατωθεν του ουρανου τουτου. |
| 12 C'est Dieu (le Seigneur) qui a créé (fait) la terre par sa puissance, qui a préparé (prépare) le monde par sa sagesse, et qui a étendu (étend) les cieux par son intelligence (sa prudence). | 12 Αυτος εποιησε την γην δια της δυναμεως αυτου, εστερεωσε την οικουμενην εν τη σοφια αυτου, και εξετεινε τους ουρανους εν τη συνεσει αυτου. |
| 13 A sa voix il met une masse d'eau dans le ciel, et il élève les nuées des extrémités de la terre ; il fait fondre en pluie les éclairs, et il fait sortir les vents de ses trésors. | 13 Οταν εκπεμπη την φωνην αυτου, συνισταται πληθος υδατων εν ουρανοις, και αναγει νεφελας απο των ακρων της γης? καμνει αστραπας δια βροχην και εξαγει ανεμον απο των θησαυρων αυτου. |
| 14 Tout homme devient (est devenu) insensé par sa (propre) science, tout artiste (artisan) est couvert de honte par sa statue (son image taillée au ciseau) ; car ce qu'il a fondu est une fausseté et un corps sans âme (la vie n'y est pas). | 14 Πας ανθρωπος εμωρανθη υπο της γνωσεως αυτου, πας χωνευτης κατησχυνθη υπο των γλυπτων? διοτι ψευδος ειναι το χωνευτον αυτου και πνοη δεν υπαρχει εν αυτω. |
| 15 Ce sont des choses vaines et une œuvre dont on doit rire (digne de risée) ; elles périront lorsque viendra leur châtiment (au temps de sa visite). | 15 Ματαιοτης ταυτα, εργον πλανης? εν τω καιρω της επισκεψεως αυτων θελουσιν απολεσθη. |
| 16 Celui qui est la part de Jacob ne leur ressemble pas, car c'est lui qui a tout créé, et Israël est le sceptre (la verge, note) de son héritage ; son nom est le Dieu (Seigneur) des armées. | 16 Η μερις του Ιακωβ δεν ειναι ως αυτα? διοτι αυτος ειναι ο πλασας τα παντα, και ο Ισραηλ ειναι η ραβδος της κληρονομιας αυτου? Κυριος των δυναμεων το ονομα αυτου. |
| 17 Ramasse à terre ton ignominie (ta confusion), toi qui habites en plein siège ; | 17 Συναξον εκ της γης την περιουσιαν σου, συ, η κατοικουσα εν οχυρωματι. |
| 18 car ainsi parle le Seigneur : Voici que, cette fois, je jetterai au loin les habitants de ce pays, et je les affligerai de telle sorte que pas un ne m'échappera (qu'on les saisira). | 18 Διοτι ουτω λεγει Κυριος? Ιδου, εγω θελω εκσφενδονισει τους κατοικους της γης ταυτην την φοραν και θελω στενοχωρησει αυτους, ωστε να ευρωσιν αυτο. |
| 19 Malheur à moi, à cause de ma ruine et de ma plaie maligne (est très grave). Mais j'ai dit : C'est de moi que vient mon mal(heur), et je le supporterai. | 19 Ουαι εις εμε δια την θραυσιν μου? η πληγη μου ειναι οδυνηρα. αλλ' εγω ειπα, Τωοντι τουτο ειναι πονος μου, και πρεπει να υποφερω αυτον. |
| 20 Ma tente (Mon tabernacle) a été détruite (dévasté), tous mes cordages ont été rompus ; mes enfants (fils) sont sortis de mon enceinte, et ne sont plus. Il n'y a plus personne pour dresser ma tente, ni pour relever mes pavillons. | 20 Η σκηνη μου ηρημωθη και παντα τα σχοινια μου κατεκοπησαν? οι υιοι μου εχωρισθησαν απ' εμου και δεν υπαρχουσι? δεν υπαρχει πλεον ο εκτεινων την σκηνην μου και σηκονων τα παραπετασματα μου. |
| 21 Car les pasteurs ont agi d'une manière insensée, et ils n'ont pas cherché le Seigneur ; c'est pourquoi ils ont été sans intelligence, et tout leur troupeau a été dispersé. | 21 Επειδη οι ποιμενες εμωρανθησαν και τον Κυριον δεν εξεζητησαν, δια τουτο δεν θελουσιν ευοδωθη και παντα τα ποιμνια αυτων θελουσι διασκορπισθη. |
| 22 Voici qu'une rumeur (une voix retentissante) se fait entendre, et un grand tumulte qui vient de la terre de l'aquilon, pour réduire les villes de Juda en un désert et en un repaire de dragons. | 22 Ιδου, ηχος θορυβου ερχεται και συγκινησις μεγαλη εκ της γης του βορρα, δια να καταστηση τας πολεις του Ιουδα ερημωσιν, κατοικιαν θωων. |
| 23 Seigneur, je sais que la voie de l'homme n'est pas en son pouvoir, et que l'homme ne peut pas marcher et diriger ses pas par lui-même. | 23 Κυριε, γνωριζω οτι η οδος του ανθρωπου δεν εξαρταται απ' αυτου? του περιπατουντος ανθρωπου δεν ειναι το να κατευθυνη τα διαβηματα αυτου. |
| 24 Châtiez-moi, Seigneur, mais avec justice, et non dans votre fureur, de peur que vous ne me réduisiez au néant. | 24 Κυριε, παιδευσον με, πλην εν κρισει? μη εν τω θυμω σου, δια να μη με συντελεσης. |
| 25 Répandez votre indignation sur les nations qui ne vous connaissent (ont) pas (connu), et sur les provinces qui n'ont pas invoqué votre nom, car elles ont dévoré Jacob, elles l'ont consumé (entièrement), et ont détruit (toute) sa gloire. | 25 Εκχεε τον θυμον σου επι τα εθνη τα μη γνωριζοντα σε, και επι γενεας, αιτινες δεν επικαλουνται το ονομα σου? διοτι κατεφαγον τον Ιακωβ και κατηναλωσαν αυτον και κατεφθειραν αυτον και ηρημωσαν την κατοικιαν αυτου. |
