Salmos 107

Biblia Sagrada	Biblia Tysiąclecia
1 Dad gracias al Señor porque es bueno, | porque es eterna su misericordia.	1 Wysławiajcie Pana, bo dobry, bo na wieki Jego łaskawość.
2 Que lo confiesen los redimidos por el Señor, | los que él rescató de la mano del enemigo,	2 Niechaj to mówią odkupieni przez Pana, ci, których wybawił z rąk przeciwnika
3 los que reunió de todos los países: | oriente y occidente, norte y sur.	3 i których zgromadził z obcych krajów, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.
4 Erraban por un desierto solitario, | no encontraban el camino de ciudad habitada;	4 Błądzili na pustyni, na odludziu: do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.
5 pasaban hambre y sed, | se les iba agotando la vida;	5 Cierpieli głód i pragnienie, i ustawało w nich życie.
6 pero gritaron al Señor en su angustia, | y los arrancó de la tribulación.	6 W swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
7 Los guio por un camino derecho, | para que llegaran a una ciudad habitada.	7 I powiódł ich prostą drogą, tak że doszli do miasta zamieszkałego.
8 Den gracias al Señor por su misericordia, | por las maravillas que hace con los hombres.	8 Niech dzięki czynią Panu za Jego miłosierdzie, za Jego cuda dla synów ludzkich,
9 Calmó el ansia de los sedientos, | y a los hambrientos los colmó de bienes.	9 bo nasycił tego, który jest zgłodniały, i łaknącego napełnił dobrami.
10 Yacían en oscuridad y tinieblas, | cautivos de hierros y miserias;	10 Siedzieli w ciemnościach i mroku, uwięzieni nędzą i żelazem,
11 por haberse rebelado contra los mandamientos, | despreciando el plan del Altísimo.	11 gdyż bunt podnieśli przeciw słowom Bożym i pogardzili zamysłem Najwyższego.
12 Él humilló su corazón con trabajos, | sucumbían y nadie los socorría.	12 Trudami przygiął ich serca: chwiali się, lecz nikt im nie pomógł.
13 Pero gritaron al Señor en su angustia, | y los arrancó de la tribulación.	13 I w swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
14 Los sacó de las sombrías tinieblas, | arrancó sus cadenas.	14 I wyprowadził ich z ciemności i mroku, a ich kajdany pokruszył.
15 Den gracias al Señor por su misericordia, | por las maravillas que hace con los hombres.	15 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość, za Jego cuda dla synów ludzkich,
16 Destrozó las puertas de bronce, | quebró los cerrojos de hierro.	16 gdyż bramy spiżowe wyłamał i skruszył żelazne wrzeciądze.
17 Estaban enfermos por sus maldades, | por sus culpas eran afligidos;	17 Chorowali na skutek swoich grzesznych czynów i nędzę cierpieli przez swoje występki;
18 aborrecían todos los manjares, | y ya tocaban las puertas de la muerte.	18 obrzydło im całe jedzenie i byli bliscy bram śmierci.
19 Pero gritaron al Señor en su angustia, | y los arrancó de la tribulación.	19 W swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
20 Envió su palabra para curarlos, | para salvarlos de la perdición.	20 Posłał swe słowo, aby ich uleczyć i wyrwać z zagłady ich życie.
21 Den gracias al Señor por su misericordia, | por las maravillas que hace con los hombres.	21 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość, za Jego cuda dla synów ludzkich!
22 Ofrézcanle sacrificios de alabanza, | y cuenten con entusiasmo sus acciones.	22 I niech składają ofiary dziękczynne, niech głoszą z radością Jego dzieła!
23 Entraron en naves por el mar, | comerciando por las aguas inmensas.	23 Ci, którzy na statkach ruszyli na morze, aby uprawiać handel na ogromnych wodach,
24 Contemplaron las obras de Dios, | sus maravillas en el océano.	24 ci widzieli działa Pana i Jego cuda wśród głębiny.
25 Él habló y levantó un viento tormentoso, | que alzaba las olas a lo alto:	25 Powiedział On i wzbudził wicher burzliwy, i spiętrzył jego fale.
26 subían al cielo, bajaban al abismo, | se sentían sin fuerzas en el peligro,	26 Wznosili się aż pod niebo, spadali aż do głębi; ich dusza truchlała w nieszczęściu.
27 rodaban, se tambaleaban como borrachos, | y no les valía su pericia.	27 Zataczali się i chwiali jak pijani, cała ich mądrość zawiodła.
28 Pero gritaron al Señor en su angustia, | y los arrancó de la tribulación.	28 I w swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
29 Apaciguó la tormenta en suave brisa, | y enmudecieron las olas del mar.	29 Zamienił burzę w wietrzyk łagodny, a fale morskie umilkły.
30 Se alegraron de aquella bonanza, | y él los condujo al ansiado puerto.	30 Radowali się z tego, że nastała cisza, i że On przywiódł ich do upragnionej przystani.
31 Den gracias al Señor por su misericordia, | por las maravillas que hace con los hombres.	31 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość, za Jego cuda dla synów ludzkich!
32 Aclámenlo en la asamblea del pueblo, | alábenlo en el consejo de los ancianos.	32 I niech Go sławią w zgromadzeniu ludu i na radzie starców niechaj Go chwalą!
33 Él transformará los ríos en desierto, | los manantiales de agua en aridez;	33 Rzeki zamienia On w pustynię, oazy na ziemię spragnioną,
34 la tierra fértil en marismas, | por la depravación de sus habitantes.	34 ziemię żyzną na słony ugór skutkiem niegodziwości jej mieszkańców.
35 Transformó el desierto en estanques, | el erial en manantiales de agua.	35 Pustynię zamienił w zbiornik wody, a ziemię suchą w oazę.
36 Colocó allí a los hambrientos, | y fundaron una ciudad para habitar.	36 I tam osiedlił zgłodniałych, i założyli miasta zamieszkałe.
37 Sembraron campos, plantaron huertos, | recogieron cosechas.	37 Obsiali pola, zasadzili winnice i zyskali zbiory owoców.
38 Los bendijo y se multiplicaron, | y no les escatimó el ganado.	38 Pobłogosławił im, a bardzo się rozmnożyli, i dał im bydła niemało.
39 Y menguaron, abatidos por el peso | de infortunios y desgracias.	39 Potem zmalała ich liczba i podupadli pod naciskiem niedoli i utrapienia.
40 El mismo que arroja desprecio sobre los príncipes | y los descarrió por una soledad sin caminos,	40 Lecz Ten, który wylewa wzgardę na władców i każe im błądzić przez puste bezdroża,
41 levantó a los pobres de la miseria | y multiplicó sus familias como rebaños.	41 podniósł nędzarza z niedoli, rozmnożył rodziny jak trzody.
42 Los rectos lo ven y se alegran, | a la maldad se le tapa la boca.	42 Pobożni widzą to i radują się, a wszelka niegodziwość musi zamknąć swe usta.
43 El que sea sabio, que recoja estos hechos | y comprenda la misericordia del Señor.	43 Kto mądry, niech to zachowa, niech rozważa [dzieła] łaski Pana!