| 1 La esperanza de atraparlo es ilusoria; | su sola presencia aterra; | 1 ουχ εορακας αυτον ουδε επι τοις λεγομενοις τεθαυμακας |
| 2 ¡nadie intentaría provocarlo! | ¿Quién resistirá frente a él? | 2 ου δεδοικας οτι ητοιμασται μοι τις γαρ εστιν ο εμοι αντιστας |
| 3 ¿Quién fue hacia él impunemente? | ¡Nadie bajo el cielo! | 3 η τις αντιστησεται μοι και υπομενει ει πασα η υπ' ουρανον εμη εστιν |
| 4 Tendré que hablar también de su arrogancia, | de su palabra firme y su alegato. | 4 ου σιωπησομαι δι' αυτον και λογον δυναμεως ελεησει τον ισον αυτου |
| 5 ¿Quién atravesó su envoltura | y penetró por su doble coraza? | 5 τις αποκαλυψει προσωπον ενδυσεως αυτου εις δε πτυξιν θωρακος αυτου τις αν εισελθοι |
| 6 ¿Quién abrió las puertas de sus fauces, | rodeadas de dientes espantosos? | 6 πυλας προσωπου αυτου τις ανοιξει κυκλω οδοντων αυτου φοβος |
| 7 Su lomo son hileras de escudos, | bien apretados y sellados; | 7 τα εγκατα αυτου ασπιδες χαλκειαι συνδεσμος δε αυτου ωσπερ σμιριτης λιθος |
| 8 sus piezas tan unidas y trabadas | que ni el aire se filtra entre ellas; | 8 εις του ενος κολλωνται πνευμα δε ου μη διελθη αυτον |
| 9 se sueldan unas con otras, | formando un sólido bloque. | 9 ανηρ τω αδελφω αυτου προσκολληθησεται συνεχονται και ου μη αποσπασθωσιν |
| 10 Su estornudo emite destellos, | sus ojos parpadean como el alba. | 10 εν πταρμω αυτου επιφαυσκεται φεγγος οι δε οφθαλμοι αυτου ειδος εωσφορου |
| 11 Sus fauces escupen antorchas, | emiten chispas de fuego; | 11 εκ στοματος αυτου εκπορευονται λαμπαδες καιομεναι και διαρριπτουνται εσχαραι πυρος |
| 12 de sus narices sale una humareda, | como caldero que hierve atizado; | 12 εκ μυκτηρων αυτου εκπορευεται καπνος καμινου καιομενης πυρι ανθρακων |
| 13 su aliento enciende carbones, | expulsa llamas por su boca. | 13 η ψυχη αυτου ανθρακες φλοξ δε εκ στοματος αυτου εκπορευεται |
| 14 Su fuerza reside en su cuello, | ante él se estremece el espanto. | 14 εν δε τραχηλω αυτου αυλιζεται δυναμις εμπροσθεν αυτου τρεχει απωλεια |
| 15 Son compactos los repliegues de su carne; | soldados al cuerpo, ni se mueven. | 15 σαρκες δε σωματος αυτου κεκολληνται καταχεει επ' αυτον ου σαλευθησεται |
| 16 Su corazón es duro como roca, | resistente como piedra molar. | 16 η καρδια αυτου πεπηγεν ως λιθος εστηκεν δε ωσπερ ακμων ανηλατος |
| 17 Su majestad espanta a los dioses, | al oír su estrépito retroceden. | 17 στραφεντος δε αυτου φοβος θηριοις τετραποσιν επι γης αλλομενοις |
| 18 No valen espadas contra él, | ni dardo, lanza o jabalina. | 18 εαν συναντησωσιν αυτω λογχαι ουδεν μη ποιησωσιν δορυ επηρμενον και θωρακα |
| 19 El hierro le resulta paja, | madera podrida el bronce. | 19 ηγηται μεν γαρ σιδηρον αχυρα χαλκον δε ωσπερ ξυλον σαθρον |
| 20 No hay flecha que le haga escapar, | las piedras de la honda son tamo. | 20 ου μη τρωση αυτον τοξον χαλκειον ηγηται μεν πετροβολον χορτον |
| 21 Tamo le parece el mazo, | se burla del venablo que vibra. | 21 ως καλαμη ελογισθησαν σφυραι καταγελα δε σεισμου πυρφορου |
| 22 Su vientre son lastras afiladas, | que arrastra como trillo por el lodo. | 22 η στρωμνη αυτου οβελισκοι οξεις πας δε χρυσος θαλασσης υπ' αυτον ωσπερ πηλος αμυθητος |
| 23 Hace hervir el fondo como olla, | convierte el mar en pebetero. | 23 αναζει την αβυσσον ωσπερ χαλκειον ηγηται δε την θαλασσαν ωσπερ εξαλειπτρον |
| 24 A su espalda deja un surco luminoso, | una blanca cabellera en el abismo. | 24 τον δε ταρταρον της αβυσσου ωσπερ αιχμαλωτον ελογισατο αβυσσον εις περιπατον |
| 25 Nadie se le iguala en la tierra, | pues es criatura sin miedo. | 25 ουκ εστιν ουδεν επι της γης ομοιον αυτω πεποιημενον εγκαταπαιζεσθαι υπο των αγγελων μου |
| 26 Se enfrenta a todo lo arrogante, | es el rey de todas las bestias». | 26 παν υψηλον ορα αυτος δε βασιλευς παντων των εν τοις υδασιν |