Job 15
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblia Sagrada | NOVA VULGATA |
|---|---|
| 1 Elifaz de Temán respondió así: | 1 Respondens autem Eliphaz Themanites dixit: |
| 2 «¿Responde un sabio con razones vanas?, | ¿llena su vientre de viento del Este? | 2 “ Numquid sapiens respondebit sapientia ventosa et implebit vento urente stomachum suum? |
| 3 ¿Argumenta con discursos inútiles, | con palabras que no valen nada? | 3 Arguens verbis, quae nihil prosunt, et sententiis, quae nihil iuvant? |
| 4 Peor tú, que te muestras irreverente | y dejas de orar ante Dios. | 4 Tu autem pietatem dissolvis et detrahis meditationi coram Deo. |
| 5 Tu pecado inspira tus palabras, | adoptas el lenguaje de la astucia. | 5 Docet enim iniquitas tua os tuum, et assumis linguam callidorum. |
| 6 Tu boca te condena, que no yo; | tus labios testifican contra ti. | 6 Condemnabit te os tuum et non ego, et labia tua respondebunt tibi. |
| 7 ¿Eres tú el primogénito de los hombres?, | ¿te engendraron antes que a las colinas? | 7 Numquid primus homo tu natus es et ante colles formatus? |
| 8 ¿Has asistido al consejo divino?, | ¿solo tú estás dotado de sabiduría? | 8 Numquid consilium Dei audisti et tibi attrahis sapientiam? |
| 9 ¿Qué sabes tú que nosotros no sepamos, | qué entiendes tú que nosotros no entendamos? | 9 Quid nosti, quod nos ignoremus? Quid intellegis, quod nos nesciamus? |
| 10 Entre nosotros hay ancianos venerables, | más repletos de días que tu padre. | 10 Et senes et antiqui sunt inter nos, multo vetustiores quam pater tuus. |
| 11 ¿Te sabe a poco que Dios te consuele | y las amables palabras que se te dirigen? | 11 Numquid parum tibi sunt consolationes Dei? Et verbum lene tecum factum? |
| 12 ¿Por qué dejas que tu pasión te domine | y miras con ojos desorbitados, | 12 Quid te elevat cor tuum, et cur attonitos habes oculos? |
| 13 para dirigir tu cólera contra Dios | y lanzar tales palabras por tu boca? | 13 Quid vertis contra Deum spiritum tuum et profers de ore tuo huiuscemodi sermones? |
| 14 ¿Qué es el hombre para sentirse puro, | un nacido de mujer para ser inocente? | 14 Quid est homo, ut immaculatus sit, et ut iustus appareat natus de muliere? |
| 15 Si Dios no confía en sus santos | y los cielos no son puros a sus ojos, | 15 Ecce, sanctis suis non fidit, et caeli non sunt mundi in conspectu eius; |
| 16 ¡qué decir de lo odioso y corrompido, | del hombre, que se sacia de maldad! | 16 quanto magis abominabilis et corruptus homo, qui bibit quasi aquam iniquitatem. |
| 17 Voy a hablarte, escúchame, | y te diré lo que he visto, | 17 Ostendam tibi, audi me; quod vidi, narrabo tibi, |
| 18 lo que han contado los sabios | y han transmitido sus padres, | 18 quod sapientes confitentur, et non celaverunt eos patres eorum: |
| 19 aquellos a quienes dieron el país, | cuando ningún extranjero se infiltraba. | 19 quibus solis data est terra, et non transivit alienus per eos. |
| 20 La vida del malvado es solo sufrimiento, | al tirano le reservan años contados; | 20 Cunctis diebus suis impius cruciatur, et numerus annorum incertus est tyranno. |
| 21 resuena en sus oídos el eco del terror, | cuando vive tranquilo lo asalta el devastador. | 21 Sonitus terroris semper in auribus illius, quasi, cum pax sit, vastator irruat in eum. |
| 22 Que no confíe en escapar de las tinieblas, | pues está destinado para la espada. | 22 Non credit quod reverti possit de tenebris, cum sit destinatus gladio. |
| 23 Desechado como pasto de buitres, | sabe que su ruina es segura. | 23 Cum se moverit ad quaerendum panem: “Ubinam?”, novit quod paratus sit in manu eius tenebrarum dies. |
| 24 Los días oscuros lo aterran, | lo atenazan angustia y ansiedad, | como un rey que se lanza al ataque. | 24 Terrebit eum tribulatio et angustia, vallabit eum sicut regem, qui praeparatur ad proelium. |
| 25 Pues alzó su mano contra Dios | e intentó desafiar al Todopoderoso, | | 25 Tetendit enim adversus Deum manum suam, et contra Omnipotentem roboratus est. |
| 26 arremetiendo desafiante contra él | tras la maciza panza de su escudo. | 26 Cucurrit adversus eum erecto collo, spisso scuto armatus. |
| 27 Aunque rebosen grasa sus carrillos | y el sebo recubra su lomera, | 27 Operuit faciem eius crassitudo, et de lateribus eius arvina dependet. |
| 28 habitará en pueblos arruinados, | en casas donde nadie habita, | destinadas a montones de escombros. | 28 Habitavit in civitatibus desolatis et in domibus desertis, quae in tumulos sunt redactae. |
| 29 No se hará rico ni durarán sus bienes, | no llegarán sus posesiones al sepulcro. | 29 Non ditabitur, nec perseverabit substantia eius; nec mittet in terra radicem suam. |
| 30 No escapará a la oscuridad, | una llama secará sus renuevos, | el viento barrerá sus brotes. | 30 Non recedet de tenebris; ramos eius arefaciet flamma, et auferet ventus florem eius. |
| 31 Que no confíe iluso en su estatura, | pues su rama acabará siendo nada. | 31 Ne credat vanitati errore deceptus, quia vanitas erit remuneratio eius. |
| 32 Antes de tiempo se marchitará, | sus ramas no verdearán. | 32 Antequam dies eius impleantur, abscindentur, et ramus eius non virescet. |
| 33 Será viña que pierde sus agraces, | olivo que se queda sin flores. | 33 Laedetur quasi vinea in primo flore botrus eius, et quasi oliva proiciens florem suum. |
| 34 No echa frutos la banda de los impíos, | el fuego consume sus viviendas. | 34 Cangregatio enim impii sterilis, et ignis devorabit tabernacula eorum, qui munera libenter accipiunt. |
| 35 Quien concibe maldad, da a luz desgracias, | su vientre va gestando la decepción». | 35 Concepit dolorem et peperit iniquitatem, et venter eius praeparat dolos. |