Salmos 81

El libro del Pueblo de Dios	Hrvatska Biblija
¹ Del maestro de coro. Con la cítara de Gat. De Asaf.	¹ Zborovođi. Po napjevu »Tijesci«. Asafov.
² ¡Canten con júbilo a Dios, nuestra fuerza, aclamen al Dios de Jacob!	² Kliknite Bogu, našoj jakosti, kličite Bogu Jakovljevu!
³ Entonen un canto, toquen el tambor, y la cítara armoniosa, junto con el arpa.	³ Nek’ zazvuče žice, nek’ se čuje bubanj, svirajte u milozvučnu harfu s citarom!
⁴ Toquen la trompeta al salir la luna nueva, y el día de luna llena, el día de nuestra fiesta.	⁴ Zatrubite u rog za mlađaka, za uštapa, na svetkovinu našu!
⁵ Porque esta es una ley para Israel, un precepto del Dios de Jacob:	⁵ Jer to je propis Izraelu, zapovijed Boga Jakovljeva.
⁶ él se la impuso como norma a José, cuando salió de la tierra de Egipto. Oigo una voz desconocida que dice:	⁶ Takav je zakon dao Josipu kad je izlazio iz zemlje Egipta.
⁷ Yo quité el peso de tus espaldas y tus manos quedaron libres de la carga.	⁷ Šapat tajnovit čuh: »Oslobodih od tereta rame njegovo, ruke su mu slobodne od košare.
⁸ Clamaste en la aflicción, y te salvé; te respondí oculto entre los truenos, aunque me provocaste junto a las aguas de Meribá.	⁸ U tjeskobi si zavapio i ja te izbavih; iz gromovna oblaka odgovorih tebi, iskušah te kod vodâ meripskih.
⁹ Oye, pueblo mío, yo atestiguo contra ti, ¡ojalá me escucharas, Israel!	⁹ Slušaj, puče moj, i ja ću te opomenuti: o, da me poslušaš, Izraele!
¹⁰ No tendrás ningún Dios extraño, no adorarás a ningún dios extranjero:	¹⁰ Nek’ ne bude u tebe drugog boga i ne klanjaj se bogu tuđem!
¹¹ yo, el Señor, soy tu Dios, que te hice subir de la tierra de Egipto.	¹¹ Ja sam Jahve, Bog tvoj koji te izvedoh iz Egipta: otvori svoja usta da ih napunim!«
¹² Pero mi pueblo no escuchó mi voz, Israel no me quiso obedecer;	¹² »Ali moj narod ne slušaše glasa moga, Izrael me ne posluša.
¹³ por eso los entregué a su obstinación, para que se dejaran llevar por sus caprichos.	¹³ Zato ga pustih okorjelom srcu njegovu: neka hodi kako mu se hoće!
¹⁴ ¡Ojalá mi pueblo me escuchara, e Israel siguiera mis caminos!	¹⁴ O, kad bi me narod moj slušao, kad bi Izrael putovima mojim hodio,
¹⁵ Yo sometería a sus adversarios en un instante, y volvería mi mano contra sus opresores.	¹⁵ brzo bih pokorio dušmane njegove, ruku bih svoju okrenuo na protivnike njegove.
¹⁶ Los enemigos del Señor tendrían que adularlo, y ese sería su destino para siempre;	¹⁶ Oni što ga sada mrze dodvarali bi mu se i njihov bi udes bio zapečaćen zauvijek.
¹⁷ yo alimentaría a mi pueblo con lo mejor del trigo y lo saciaría con miel silvestre».	¹⁷ A svoj narod hranio bih pšenicom najboljom i sitio ga medom iz pećine.«