| 1 Alcé luego mis ojos y tuve una visión: Eran cuatro cuernos. | 1 ܘܐܪܝܡܬ ܥܝܢ̈ܝ ܘܚܙܝܬ ܘܗܐ ܐܪ̈ܒܥ ܩܪ̈ܢܢ |
| 2 Y dije al ángel que hablaba conmigo: «¿Qué son éstos?» Me dijo: «Son los cuernos que dispersaron a Judá (a Israel) y a Jerusalén». | 2 ܘܐܡܪܬ ܠܡܠܐܟܐ ܕܡܡܠܠ ܒܝ ܡܢܐ ܐܢܝܢ ܗܠܝܢ ܡܪܝ ܘܐܡܪ ܠܝ ܗܠܝܢ ܐܢܝܢ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܒܕܪ ܠܝܗܘܕܐ ܘܠܐܝܣܪܝܠ ܘܠܐܘܪܫܠܡ |
| 3 Yahveh me hizo ver después cuatro herreros. | 3 ܘܚܘܝܢܝ ܡܪܝܐ ܐܪ̈ܒܥܐ ܢܓܪ̈ܐ |
| 4 Y dije: «¿Qué vienen a hacer éstos?» El habló y dijo: «(Aquellos son los cuernos que dispersaron a Judá, hasta que nadie osó levantar cabeza.) Y éstos han venido a espantarlos (a abatir los cuernos de las naciones que alzaron el cuerno contra la tierra de Judá para dispersarla)». | 4 ܘܐܡܪܬ ܡܢܐ ܐܬܝܢ ܗܠܝܢ ܠܡܥܒܕ ܘܐܡܪ ܠܝ ܗܠܝܢ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܒܕܪ ܠܝܗܘܕܐ ܐܝܟ ܦܘܡܗ ܕܓܒܪܐ ܕܠܐ ܐܪܝܡ ܪܝܫܗ ܘܐܬܘ ܗܠܝܢ ܕܢܙܝܥܘܢ ܐܢܝܢ ܘܢܥܩܪܘܢ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܥܡ̈ܡܐ ܕܡܪܝܡܝܢ ܗܘܘ ܩܪܢܐ ܥܠ ܐܪܥܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܡܒܕܪܘܬܗ̇ |
| 5 Alcé los ojos y tuve una visión: Era un hombre con una cuerda de medir en la mano. | 5 ܘܐܪܝܡܬ ܥܝܢ̈ܝ ܘܚܙܝܬ ܓܒܪܐ ܘܒܐܝܕܗ ܫܘܝܬܐ ܕܡܫܘܚܬܐ |
| 6 Le dije: «¿A dónde vas?» Me dijo: «A medir a Jerusalén, a ver cuánta es su anchura y cuánta su longitud». | 6 ܘܐܡܪܬ ܠܗ ܠܐܝܟܐ ܐܙܠ ܐܢܬ ܘܐܡܪ ܠܝ ܕܐܡܫܚܝܗ̇ ܠܐܘܪܫܠܡ ܘܐܚܙܐ ܟܡܐ ܐܘܪܟܗ̇ ܘܟܡܐ ܦܬܝܗ̇ |
| 7 En esto, salió el ángel que hablaba conmigo, y otro ángel salió a su encuentro | 7 ܘܢܦܩ ܡܠܐܟܐ ܕܡܡܠܠ ܒܝ ܘܡܠܐܟܐ ܐܚܪܢܐ ܐܬܐ ܠܐܘܪܥܗ |
| 8 y le dijo: «Corre, habla a ese joven y dile: Como las ciudades abiertas será habitada Jerusalén, debido a la multitud de hombres y ganados que habrá dentro de ella. | 8 ܘܐܡܪ ܠܗ ܗܪܛ ܘܐܡܪ ܠܥܠܝܡܐ ܗ̇ܘ ܐܓܘܪ̈ܣܐ ܬܬܒ ܐܘܪܫܠܡ ܡܢ ܣܘܓܐܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܘܕܒܥܝܪܐ ܕܒܓܘܗ̇ |
| 9 Y yo seré para ella - oráculo de Yahveh - muralla de fuego en torno, y dentro de ella seré gloria». | 9 ܘܐܢܐ ܐܗܘܐ ܒܓܘܗ̇ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܐܝܟ ܫܘܪܐ ܕܢܘܪܐ ܘܠܬܫܒܘܚܬܐ ܐܗܘܐ ܒܓܘܗ̇ |
| 10 ¡Hala, hala, huid del país del Norte - oráculo de Yahveh, - ya que a los cuatro vientos del cielo os esparcí yo! - oráculo de Yahveh - | 10 ܐܘ ܐܘ ܥܪܘܩܘ ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܓܪܒܝܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܡܛܠ ܕܠܐܪ̈ܒܥ ܪ̈ܘܚܝ ܫܡܝܐ ܒܕܪܬܟܘܢ ܐܡܪ ܡܪܝܐ |
| 11 ¡Hala, sálvate, Sión, tú que moras en Babilonia! | 11 ܐܘ ܨܗܝܘܢ ܐܫܬܘܙܒܝ ܥܡܘܪܬܐ ܕܒܪܬ ܒܒܠ |
| 12 Pues así dice Yahveh Sebaot que tras la gloria me ha enviado a las naciones que os despojaron: «El que os toca a vosotros a la niña de mi ojo toca». | 12 ܡܛܠ ܕܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܒܬܪ ܐܝܩܪܐ ܫܕܪܢܝ ܥܠ ܥܡ̈ܡܐ ܕܒܙܝܢ ܠܟܘܢ ܘܡ̇ܢ ܕܩܪܒ ܠܟܘܢ ܠܒܒܬܐ ܗܘ ܕܥܝܢܗ ܩܪܒ |
| 13 He aquí que yo alzo mi mano contra ellas, y serán despojo de sus mismos esclavos. Sabréis así que Yahveh Sebaot me ha enviado. | 13 ܡܛܠ ܕܗܐ ܐܢܐ ܡܪܝܡ ܐܢܐ ܐܝܕܝ ܥܠܝܗܘܢ ܘܢܗܘܘܢ ܠܒܙܬܐ ܥܒ̈ܕܝܗܘܢ ܘܬܕܥܘܢ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܫܕܪܢܝ |
| 14 Grita de gozo y regocíjate, hija de Sión, pues he aquí que yo vengo a morar dentro de ti, oráculo de Yahveh. | 14 ܫܒܚܝ ܘܚܕܝ ܒܪܬ ܨܗܝܘܢ ܡܛܠ ܕܗܐ ܐܢܐ ܐܬܐ ܐܢܐ ܘܫܪܐ ܐܢܐ ܒܓܘܟܝ ܐܡܪ ܡܪܝܐ |
| 15 Muchas naciones se unirán a Yahveh aquel día: serán para mí un pueblo, y yo moraré en medio de ti. Sabrás así que Yahveh Sebaot me ha enviado a ti. | 15 ܘܢܬܠܘܘܢ ܠܡܪܝܐ ܥܡ̈ܡܐ ܣ̈ܓܝܐܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܘܢܗܘܘܢ ܠܗ ܥܡܐ ܘܢܫܪܐ ܒܓܘܟܝ ܘܬܕܥܝܢ ܕܡܪܝܐ ܚܝܠܬܢܐ ܫܕܪܢܝ ܥܠܝܟܝ |
| 16 Poseerá Yahveh a Judá, porción suya en la Tierra Santa, y elegirá de nuevo a Jerusalén. | 16 ܘܢܐܪܬ ܡܪܝܐ ܠܝܗܘܕܐ ܡܢܬܗ ܥܠ ܐܪܥܐ ܕܩܘܕܫܗ ܘܢܨܛܒܐ ܬܘܒ ܒܐܘܪܫܠܡ |
| 17 ¡Silencio, toda carne, delante de Yahveh, porque él se despierta de su santa Morada! | 17 ܘܢܕܚܠ ܟܠ ܒܣܪ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܕܡܬܬܥܝܪ ܡܢ ܡܥܡܪܐ ܕܩܘܕܫܗ |