Exodus 10

Revised Standard Version Catholic Edition	GREEK BIBLE
1 Then the LORD said to Moses, "Go in to Pharaoh; for I have hardened his heart and the heart of his servants, that I may show these signs of mine among them,	1 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εισελθε προς τον Φαραω? διοτι εγω εσκληρυνα την καρδιαν αυτου και την καρδιαν των θεραποντων αυτου, δια να δειξω τα σημεια μου ταυτα εν μεσω αυτων?
2 and that you may tell in the hearing of your son and of your son's son how I have made sport of the Egyptians and what signs I have done among them; that you may know that I am the LORD."	2 και δια να διηγησαι εις τα ωτα του υιου σου και εις τον υιον του υιου σου, τα οσα επραξα εις τους Αιγυπτιους και τα σημεια μου οσα εκαμα εν μεσω αυτων, και να γνωρισητε οτι εγω ειμαι ο Κυριος.
3 So Moses and Aaron went in to Pharaoh, and said to him, "Thus says the LORD, the God of the Hebrews, 'How long will you refuse to humble yourself before me? Let my people go, that they may serve me.	3 Εισηλθον δε ο Μωυσης και ο Ααρων προς τον Φαραω και ειπον προς αυτον, Ουτω λεγει Κυριος ο Θεος των Εβραιων? Εως ποτε αρνεισαι να ταπεινωθης εμπροσθεν μου; εξαποστειλον τον λαον μου δια να με λατρευση?
4 For if you refuse to let my people go, behold, tomorrow I will bring locusts into your country,	4 διοτι εαν δεν θελης να εξαποστειλης τον λαον μου, ιδου, αυριον θελω φερει ακριδα επι τα ορια σου?
5 and they shall cover the face of the land, so that no one can see the land; and they shall eat what is left to you after the hail, and they shall eat every tree of yours which grows in the field,	5 και θελει σκεπασει το προσωπον της γης, ωστε να μη δυναται τις να ιδη την γην? και θελει καταφαγει το επιλοιπον το διασωθεν, οσον αφηκεν εις εσας η χαλαζα, και θελει καταφαγει παντα τα δενδρα τα φυομενα εις εσας εκ των αγρων?
6 and they shall fill your houses, and the houses of all your servants and of all the Egyptians; as neither your fathers nor your grandfathers have seen, from the day they came on earth to this day.'" Then he turned and went out from Pharaoh.	6 και θελουσι γεμισθη αι οικιαι σου και αι οικιαι παντων των θεραποντων σου και αι οικιαι παντων των Αιγυπτιων? το οποιον δεν ειδον οι πατερες σου ουτε οι πατερες των πατερων σου, αφ' ης ημερας υπηρξαν επι της γης μεχρι της σημερον. Επειτα στραφεις εξηλθεν απο του Φαραω.
7 And Pharaoh's servants said to him, "How long shall this man be a snare to us? Let the men go, that they may serve the LORD their God; do you not yet understand that Egypt is ruined?"	7 Και ειπον οι θεραποντες του Φαραω προς αυτον, Εως ποτε ουτος θελει εισθαι προσκομμα εις ημας; εξαποστειλον τους ανθρωπους, δια να λατρευσωσι Κυριον τον Θεον αυτων? ακομη δεν εξευρεις οτι ηφανισθη η Αιγυπτος;
8 So Moses and Aaron were brought back to Pharaoh; and he said to them, "Go, serve the LORD your God; but who are to go?"	8 Τοτε εφεραν παλιν τον Μωυσην και τον Ααρων προς τον Φαραω? και ειπε προς αυτους, Υπαγετε, λατρευσατε τον Κυριον τον Θεον σας? αλλα ποιοι και ποιοι θελουσιν υπαγει;
9 And Moses said, "We will go with our young and our old; we will go with our sons and daughters and with our flocks and herds, for we must hold a feast to the LORD."	9 Και ειπεν ο Μωυσης? μετα των νεων ημων και μετα των γεροντων ημων θελομεν υπαγει, μετα των υιων ημων και μετα των θυγατερων ημων, μετα των προβατων ημων και μετα των βοων ημων θελομεν υπαγει διοτι εχομεν εορτην εις τον Κυριον.
10 And he said to them, "The LORD be with you, if ever I let you and your little ones go! Look, you have some evil purpose in mind.	10 Ο δε ειπε προς αυτους, Ουτως ας ηναι ο Κυριος μεθ' υμων, καθως εγω θελω σας εξαποστειλει μετα των τεκνων σας? ιδετε? διοτι κακον προκειται εμπροσθεν σας?
11 No! Go, the men among you, and serve the LORD, for that is what you desire." And they were driven out from Pharaoh's presence.	11 ουχι ουτως, οι ανδρες υπαγετε τωρα, και λατρευσατε τον Κυριον, διοτι τουτο ζητειτε. Και εξεβαλεν αυτους ο Φαραω απ' εμπροσθεν αυτου.
12 Then the LORD said to Moses, "Stretch out your hand over the land of Egypt for the locusts, that they may come upon the land of Egypt, and eat every plant in the land, all that the hail has left."	12 Ειπε δε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου επι την γην της Αιγυπτου δια την ακριδα, δια να αναβη επι την γην της Αιγυπτου και να καταφαγη παντα τον χορτον της γης, παν ο, τι η χαλαζα αφηκε.
13 So Moses stretched forth his rod over the land of Egypt, and the LORD brought an east wind upon the land all that day and all that night; and when it was morning the east wind had brought the locusts.	13 Και εξετεινεν ο Μωυσης την ραβδον αυτου επι την γην της Αιγυπτον, και ο Κυριος επεφερεν επι την γην ολην την ημεραν εκεινην και ολην την νυκτα ανατολικον ανεμον? και το πρωι ο ανεμος ο ανατολικος εφερε την ακριδα.
14 And the locusts came up over all the land of Egypt, and settled on the whole country of Egypt, such a dense swarm of locusts as had never been before, nor ever shall be again.	14 Και ανεβη η ακρις εφ' ολην την γην της Αιγυπτου και εκαθισεν επι παντα τα ορια της Αιγυπτου, πολλη σφοδρα? προτερον αυτης δεν υπηρξε τοιαυτη ακρις, ουδε θελει υπαρξει τοιαυτη μετ' αυτην?
15 For they covered the face of the whole land, so that the land was darkened, and they ate all the plants in the land and all the fruit of the trees which the hail had left; not a green thing remained, neither tree nor plant of the field, through all the land of Egypt.	15 και εκαλυψε το προσωπον ολης της γης και εσκοτισθη η γη? και κατεφαγε παντα τον χορτον της γης και παντας τους καρπους των δενδρων, οσους η χαλαζα αφηκε, και δεν εμεινεν ουδεν χλωρον ουτε εις τα δενδρα ουτε εις τα χορτα του αγρου καθ' ολην την γην της Αιγυπτου.
16 Then Pharaoh called Moses and Aaron in haste, and said, "I have sinned against the LORD your God, and against you.	16 Τοτε εσπευσεν ο Φαραω να καλεση τον Μωυσην και τον Ααρων και ειπεν, Ημαρτησα εις Κυριον τον Θεον σας και εις εσας?
17 Now therefore, forgive my sin, I pray you, only this once, and entreat the LORD your God only to remove this death from me."	17 πλην τωρα συγχωρησατε μοι, παρακαλω, το αμαρτημα μου, μονον ταυτην την φοραν, και δεηθητε Κυριου του Θεου υμων δια να σηκωση απ' εμου τον θανατον τουτον μονον.
18 So he went out from Pharaoh, and entreated the LORD.	18 Και εξηλθεν ο Μωυσης απο του Φαραω και εδεηθη του Κυριου.
19 And the LORD turned a very strong west wind, which lifted the locusts and drove them into the Red Sea; not a single locust was left in all the country of Egypt.	19 Και μετεφερεν ο Κυριος σφοδροτατον δυτικον ανεμον, οστις εσηκωσε την ακριδα και ερριψεν αυτην εις την Ερυθραν θαλασσαν? δεν εμεινεν ουδεμια ακρις επι παντα τα ορια της Αιγυπτου.
20 But the LORD hardened Pharaoh's heart, and he did not let the children of Israel go.	20 Πλην ο Κυριος εσκληρυνε την καρδιαν του Φαραω, και δεν εξαπεστειλε τους υιους Ισραηλ.
21 Then the LORD said to Moses, "Stretch out your hand toward heaven that there may be darkness over the land of Egypt, a darkness to be felt."	21 Και ειπε Κυριος προς τον Μωυσην, Εκτεινον την χειρα σου προς τον ουρανον και θελει γεινει σκοτος επι την γην της Αιγυπτου και σκοτος ψηλαφητον.
22 So Moses stretched out his hand toward heaven, and there was thick darkness in all the land of Egypt three days;	22 Και εξετεινεν ο Μωυσης την χειρα αυτου προς τον ουρανον, και εγεινε σκοτος πυκνον εφ' ολην την γην της Αιγυπτου τρεις ημερας.
23 they did not see one another, nor did any rise from his place for three days; but all the people of Israel had light where they dwelt.	23 Δεν εβλεπεν ο εις τον αλλον? ουδε εσηκωθη τις απο του τοπου αυτου τρεις ημερας? εις παντας δε τους υιους Ισραηλ ητο φως εν ταις κατοικιαις αυτων.
24 Then Pharaoh called Moses, and said, "Go, serve the LORD; your children also may go with you; only let your flocks and your herds remain behind."	24 Τοτε εκαλεσεν ο Φαραω τον Μωυσην και ειπεν, Υπαγετε, λατρευσατε τον Κυριον? μονον τα προβατα σας και οι βοες σας ας μεινωσι και τα τεκνα σας ας ελθωσι μεθ' υμων.
25 But Moses said, "You must also let us have sacrifices and burnt offerings, that we may sacrifice to the LORD our God.	25 Και ειπεν ο Μωυσης, Αλλα και θυσιας και ολοκαυτωματα πρεπει συ να μας δωσης, δια να θυσιασωμεν εις Κυριον τον Θεον ημων?
26 Our cattle also must go with us; not a hoof shall be left behind, for we must take of them to serve the LORD our God, and we do not know with what we must serve the LORD until we arrive there."	26 τα κτηνη ημων ομοιως θελουσιν υπαγει μεθ' ημων? δεν θελει μεινει οπισω ουδε ονυχιον? διοτι εκ τουτων πρεπει να λαβωμεν, δια να λατρευσωμεν Κυριον τον Θεον ημων? και ημεις δεν εξευρομεν με τι εχομεν να λατρευσωμεν τον Κυριον, εωσου να φθασωμεν εκει.
27 But the LORD hardened Pharaoh's heart, and he would not let them go.	27 Αλλ' ο Κυριος εσκληρυνε την καρδιαν του Φαραω, και δεν ηθελησε να εξαποστειλη αυτους.
28 Then Pharaoh said to him, "Get away from me; take heed to yourself; never see my face again; for in the day you see my face you shall die."	28 Και ειπεν ο Φαραω προς αυτον, Φυγε απ' εμου? προσεχε εις σεαυτον, να μη ιδης πλεον το προσωπον μου? διοτι εις οποιαν ημεραν ιδης το προσωπον μου, θελεις αποθανει.
29 Moses said, "As you say! I will not see your face again."	29 Και ειπεν ο Μωυσης, Καθως ειπας, δεν θελω ιδει πλεον το προσωπον σου.