Psalms 22

Torna indietro

Douai-Rheims	Modern Greek Bible
¹ Unto the end, for the morning protection, a psalm for David.	¹ Εις τον πρωτον μουσικον, επι Αγελεθ Σαχαρ. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Θεε μου, Θεε μου, δια τι με εγκατελιπες; δια τι ιστασαι μακραν απο της σωτηριας μου και απο των λογων των στεναγμων μου;
² O God my God, look upon me: why hast thou forsaken me? Far from my salvation are the words of my sins.	² Θεε μου, κραζω την ημεραν, και δεν αποκρινεσαι? και την νυκτα, και δεν σιωπω.
³ O my God, I shall cry by day, and thou wilt not hear: and by night, and it shall not be reputed as folly in me.	³ Συ δε ο Αγιος κατοικεις μεταξυ των επαινων του Ισραηλ.
⁴ But thou dwellest in the holy place, the praise of Israel.	⁴ Επι σε ηλπισαν οι πατερες ημων? ηλπισαν, και ηλευθερωσας αυτους.
⁵ In thee have our fathers hoped: they have hoped, and thou hast delivered them.	⁵ Προς σε εκραξαν και εσωθησαν? επι σε ηλπισαν και δεν κατησχυνθησαν.
⁶ They cried to thee, and they were saved: they trusted in thee, and were not confounded.	⁶ Εγω δε ειμαι σκωληξ και ουχι ανθρωπος? ονειδος ανθρωπων και εξουθενημα του λαου.
⁷ But I am a worm, and no man: the reproach of men, and the outcast of the people.	⁷ Με εμυκτηρισαν παντες οι βλεποντες με? ανοιγουσι τα χειλη, κινουσι την κεφαλην, λεγοντες,
⁸ All they that saw me have laughed me to scorn: they have spoken with the lips, and wagged the head.	⁸ Ηλπισεν επι τον Κυριον? ας ελευθερωση αυτον? ας σωση αυτον, επειδη θελει αυτον.
⁹ He hoped in the Lord, let him deliver him: let him save him, seeing he delighteth in him.	⁹ Αλλα συ εισαι ο εκσπασας με εκ της κοιλιας? η ελπις μου απο των μαστων της μητρος μου.
¹⁰ For thou art he that hast drawn me out of the womb: my hope from the breasts of my mother.	¹⁰ Επι σε ερριφθην εκ μητρας? εκ κοιλιας της μητρος μου συ εισαι ο Θεος μου.
¹¹ I was cast upon thee from the womb. From my mother's womb thou art my God,	¹¹ Μη απομακρυνθης απ' εμου? διοτι η θλιψις ειναι πλησιον? διοτι ουδεις ο βοηθων.
¹² depart not from me. For tribulation is very near: for there is none to help me.	¹² Ταυροι πολλοι με περιεκυκλωσαν? ταυροι δυνατοι εκ Βασαν με περιεστοιχισαν.
¹³ Many calves have surrounded me: fat bulls have besieged me.	¹³ Ηνοιξαν επ' εμε το στομα αυτων, ως λεων αρπαζων και βρυχομενος.
¹⁴ They have opened their mouths against me, as a lion ravening and roaring.	¹⁴ Εξεχυθην ως υδωρ, και εξηρθρωθησαν παντα τα οστα μου? η καρδια μου εγεινεν ως κηριον, κατατηκεται εν μεσω των εντοσθιων μου.
¹⁵ I am poured out like water; and all my bones are scattered. My heart is become like wax melting in the midst of my bowels.	¹⁵ Η δυναμις μου εξηρανθη ως οστρακον, και η γλωσσα μου εκολληθη εις τον λαρυγγα μου? και συ με κατεβιβασας εις το χωμα του θανατου.
¹⁶ My strength is dried up like a potsherd, and my tongue hath cleaved to my jaws: and thou hast brought me down into the dust of death.	¹⁶ Διοτι κυνες με περιεκυκλωσαν? συναξις πονηρευομενων με περιεκλεισεν? ετρυπησαν τας χειρας μου και τους ποδας μου?
¹⁷ For many dogs have encompassed me: the council of the malignant hath besieged me. They have dug my hands and feet.	¹⁷ Δυναμαι να αριθμησω παντα τα οστα μου? ουτοι με ενατενιζουσι και με παρατηρουσι.
¹⁸ They have numbered all my bones. And they have looked and stared upon me.	¹⁸ Διεμερισθησαν τα ιματια μου εις εαυτους? και επι τον ιματισμον μου εβαλον κληρον.
¹⁹ They parted my garments amongst them; and upon my vesture they cast lots.	¹⁹ Αλλα συ, Κυριε, μη απομακρυνθης? συ, η δυναμις μου, σπευσον εις βοηθειαν μου.
²⁰ But thou, O Lord, remove not thy help to a distance from me; look towards my defence.	²⁰ Ελευθερωσον απο ρομφαιας την ψυχην μου την μεμονωμενην μου απο δυναμεως κυνος.
²¹ Deliver, O God, my soul from the sword: my only one from the hand of the dog.	²¹ Σωσον με εκ στοματος λεοντος και εισακουσον μου, ελευθερονων με απο κερατων μονοκερωτων.
²² Save me from the lion's mouth; and my lowness from the horns of the unicorns.	²² Θελω διηγεισθαι το ονομα σου προς τους αδελφους μου? εν μεσω συναξεως θελω σε επαινει.
²³ I will declare thy name to my brethren: in the midst of the church will I praise thee.	²³ Οι φοβουμενοι τον Κυριον, αινειτε αυτον? απαν το σπερμα Ιακωβ, δοξασατε αυτον? και φοβηθητε αυτον, απαν το σπερμα Ισραηλ.
²⁴ Ye that fear the Lord, praise him: all ye the seed of Jacob, glorify him.	²⁴ Διοτι δεν εξουθενωσε και δεν απεστραφη την θλιψιν του τεθλιμμενου, και δεν εκρυψε το προσωπον αυτου απ' αυτου? και οτε εβοησε προς αυτον, εισηκουσεν.
²⁵ Let all the seed of Israel fear him: because he hath not slighted nor despised the supplication of the poor man. Neither hath he turned away his face from me: and when I cried to him he heard me.	²⁵ Απο σου θελει αρχιζει η αινεσις μου εν εκκλησια μεγαλη? θελω αποδωσει τας ευχας μου ενωπιον των φοβουμενων αυτον.
²⁶ With thee is my praise in a great church: I will pay my vows in the sight of them that fear him.	²⁶ Οι τεθλιμμενοι θελουσι φαγει και θελουσι χορτασθη? θελουσιν αινεσει τον Κυριον οι εκζητουντες αυτον? η καρδια σας θελει ζη εις τον αιωνα.
²⁷ The poor shall eat and shall be filled: and they shall praise the Lord that seek him: their hearts shall live for ever and ever.	²⁷ Θελουσιν ενθυμηθη και επιστραφη προς τον Κυριον παντα τα περατα της γης? και θελουσι προσκυνησει ενωπιον σου πασαι αι φυλαι των εθνων.
²⁸ All the ends of the earth shall remember, and shall be converted to the Lord: And all the kindreds of the Gentiles shall adore in his sight.	²⁸ Διοτι του Κυριου ειναι η βασιλεια, και αυτος εξουσιαζει τα εθνη.
²⁹ For the kingdom is the Lord's; and he shall have dominion over the nations.	²⁹ Θελουσι φαγει και θελουσι προσκυνησει παντες οι παχεις της γης? ενωπιον αυτου θελουσι κλινει παντες οι καταβαινοντες εις το χωμα? και ουδεις την ζωην αυτου θελει δυνηθη να φυλαξη.
³⁰ All the fat ones of the earth have eaten and have adored: all they that go down to the earth shall fall before him.	³⁰ Οι μεταγενεστεροι θελουσι δουλευσει αυτον? θελουσιν αναγραφη εις τον Κυριον ως γενεα αυτου.
³¹ And to him my soul shall live: and my seed shall serve him.	³¹ Θελουσιν ελθει και αναγγειλει την δικαιοσυνην αυτου, προς λαον, οστις μελλει να γεννηθη? διοτι αυτος εκαμε τουτο.
³² There shall be declared to the Lord a generation to come: and the heavens shall shew forth his justice to a people that shall be born, which the Lord hath made.

Old Testament

New Testament

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati